ଏହି ସମୟରେ, ବତ୍ସ ପୁତ୍ର ପଦ୍ମସମ ଚରଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ଛିଦ୍ରିତ ହେଲା, ତଥା ସେ ନିଜ ପାଦରେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ଆଘାତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଚାମୁଣ୍ଡା ଆସି, ବଳଖାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଦେଲେ। ଏହି ଦୁଃଖଦ ଖବର ଶୁଣି, ଗଜମୁକ୍ତା ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଚିତାରେ ରଖିଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀ ସହ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ଦୁଃଖ ଓ ଦାହରେ ରାଜା ସେହି ସହରକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ି ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ। ସେଉଁଠି, ସେ ସଦା ବିଗ୍ରହକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଏହି ରାଜା ସର୍ପ ଉତ୍ସବକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ଭରିଥିବା ସର୍ପ ଉତ୍ସବ ଦେଖିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ମହାବତୀ ଗ୍ରାମରେ, କୀର୍ତ୍ତିସାଗର ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ଯାଅ, ଏବଂ ମୋ କଥା ଠିକ୍ ଭଳି ପାଳନ କର। ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ଧୁଂଧୁକାରଙ୍କ ସହ ଶିରୀଷ ଅଟବୀକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ବାସ କଲେ। ଭୂମିର୍ ନାଥ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଭୂମିର୍ ନାଥ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହିଁ, ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଛନ୍ତି; ସେ ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରି, ଶକ୍ତି ପୂର୍ବକ ନିଜ କବଜା କରିବେ। ଏହିପରିସ୍ଥିତିରେ, ତୁମେ ତୁମ ସେନା ଓ ମୋ ସହିତ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ। ଏହିପରି ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନିୟତିରେ ବନ୍ଧିତ, ସେଠାରେ ଥିବା ପାଞ୍ଚ ହଜାର କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୀରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ତାପରେ, ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଉଠି, ବଡ଼ ରାଜା ନିଜ କମରକୁ ବାନ୍ଧିଲେ। ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ମଳନା, ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଆଶାକୁରୁଥିଲେ। ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଦଶ ହଜାର ବାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହୋମ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତଥାପି, ବଡ଼ ଦୁର୍ଗଟନା ଘଟିବ; ମଳନା ନଶ୍ଟ ହେବେ—ଦୁଃଖ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଏପରି କହି, ଦେବୀ ଶାରଦା କୃଷ୍ଣାଂଶ ଭାଗକୁ ଯାଇ, କହିଲେ: "ସେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେବେ, ତେଣୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।" ଦେବୀଙ୍କ ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ବୀର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କୁ ସହ ନିଜ ଦୁଃଖ କଥା କହିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଦେବସିଂହଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ସୁଭଗ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ସେ ଦୁଇଁଜଣେ ଏକାଠି ହେଲେ। ତାଳନା, ଭୀମସେନଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ମହାନ ଶୈନ୍ୟପତି, କଳ୍ପାକ୍ଷ ମାଇଦାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ, ତାଳନା, ଦେବ ଲକ୍ଷଣ, ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସପ୍ତ ଦିନ ଧରି ଦୁଇ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ମୃତ୍ୟୁ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଗଲା। ସେହି ଦିନ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଲା। ନିଜ ସେନା ପରାଜିତ ଦେଖି, ପରିମଳ ରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଯଦୁବଂଶୀ, ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ତାଳେ ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀର ନାଥ ଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ, ହରିନଗରକୁ ଅଧିକୃତ କଲେ। ମର୍ଦ୍ଦନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜପୁତ୍ର, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ରୂପଣା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ଶାରଦନାକୁ ଗଲେ; ନରହରିନ୍, ରାଜପୁତ୍ର, ଓ ଶଂଖାଂଶ ମଧ୍ୟ ଯାଇଥିଲେ। ସେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ, ଚାମୁଣ୍ଡା ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ସୁନ୍ଦର ସହର ଦେଖିଲେ। ଚତୁର୍ କଳାବିଧ ରାଜା କୁଶଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କୋଟ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ମଳନା ନିଜ ଭାଉକୁ ଦେଖି, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ କହିଲେ—ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସରୋବରରେ ପାଣି ମିଳିଲା ନାହିଁ। କୃଷ୍ଣାଂଶ ନାଥିବାରୁ ଓ ଆନନ୍ଦ ନ ଥିବାରୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଆସିଛି; କନ୍ୟାକୁବ୍ଜରୁ ଏକ ଅତିଥି କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଆସିଛି।