ପଦ୍ମାକର, ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ମାୟାକଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ସେ ନିଜ ଘରେ, ପାଥରର କାରାଗାରରେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ଦେଲେ। ଦେବସିଂହ, ଦେବୀଙ୍କ ଦୟାରୁ, ରାତି ବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ, ସମସ୍ତେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହେଲେ। ପଦ୍ମାକର ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ଶମ୍ବର ମାୟା କଳା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦୁଳା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବାଣ ଧନୁରେ ଲଗାଇଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରବଳ ବୀରମାନେ କାମବାଣ ଦ୍ୱାରା ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ। ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନେ ଆସି ସବୁକିଛି ଧ୍ଵଂସ କରିଦେଲେ। ତାପରେ ରାଜା ଶରଦାନନ୍ଦ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେମାନେ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଳଙ୍କାର ଦାନ କଲେ। ତାଙ୍କର ଝିଅ, ଯିଏ ବହୁ ଭାତ ପକାଇବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ଏବଂ ଲକ୍ଷଣ, ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀରେ ଘରକୁ ଆସିଲେ। ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଭଲପାଇବାରେ ଭାସିଗଲେ। ତାପରେ ସେ ଅଧିକ ଦାନ—ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ। ସୂତ କହିଲେ: ରାଜା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏକ ବର ପାଇଲେ। ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ସେ ଶିରୀଷ ନାମକ ନଗରକୁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ସୁଖଖାନୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକୁ ବାହାରିଲେ। ଅଗ୍ନିାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରବଳ ତାକତିରେ ଦଶ ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ସେ ଘୋଷଣା କଲେ—“ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଦେବେ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଧନୁ ଓ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଲେ। ସୁଖଖାନୀ ତାଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିାସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଶିବଙ୍କ କୁଏରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଭାଇଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଧରି ସେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେନାର ପ୍ରଭାବରେ ଅବାକ ହେଲେ। ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ମୁଁ ବାରଟି ଗଡ଼ିଖାଦ ତିଆରି କରିଥିଲି। ବୀରମାନେ ଜୟ କରି ସେ ବାରଟି ଖାଦ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କଲେ। ସେ ରାଜାଙ୍କ ମିଠା କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟ କଥା ମାନି, ବଡ଼ ବୀର ସେଠାରେ ଗଡ଼ିଖାଦ ଦେଖି ଶତେ ଶତେ ସେନାକୁ ବଧ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଚାମୁଣ୍ଡା ଅନେକ ବାଣ ସହିତ ଆସିଲେ। ସେ ପ୍ରବଳ ଦଳ ଓ ବଡ଼ ସେନାକୁ ଧ୍ଵଂସ କଲେ। ତେରତମ ଗଡ଼ିଖାଦ, ଯାହା ଘାସ ଓ ମାଟିରେ ଢାକାଯାଇଥିଲା, ସେଠାରେ ବୀର ଏକ ପରିବା ଛାଡ଼ି ଭ୍ରମେ ପଡ଼ିଗଲେ। ସେଠାରେ ଭାଟ୍ସପୁତ୍ରର ପଦ୍ମପଦ ଫଟିଗଲା, ଏବଂ ନିଜ ପାଦରେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଚାମୁଣ୍ଡା ଆସି ବଳଖାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ଏହା ଶୁଣି ଗଜମୁକ୍ତା ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଚିତାରେ ରଖିଦେଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଜାନୀ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ରାଜା ସେହି ନଗରକୁ ଜଳାଇ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ, ସେଠାକୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ। ସେ ସଦା ଯୁଦ୍ଧରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ସର୍ପ ଉତ୍ସବକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ସର୍ପ ଉତ୍ସବ ଦେଖିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ମହାବତୀ ଗ୍ରାମରେ, କୀର୍ତ୍ତିସାଗର ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ମୋ କଥା ମତାବକ କର। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଧୁଂଧୁକାର ସହିତ ଶିରୀଷ ଅଟବୀକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ବାସ କଲେ। ପୃଥିବୀପତି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।