ତାଳନା, ସିଂହୀ ସହିତ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ଲୋହ ଗଦାକୁ ଧରିଲେ। ଆହ୍ଲାଦା, ପାଞ୍ଚ ଧ୍ୱନି ଦେଉଥିବା ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ବଣ୍ଡାକୁ ଧରିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ, ବିନ୍ଦୁଲା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାରକୁ ନେଲେ। ଏକ ଦେବତା, ନିଜ ଇଛା ଅନୁଯାୟୀ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ଭୈରବ ଶୂଳକୁ ଧରିଲେ। ଲକ୍ଷଣା, ନିଜ ଧନୁ କୁ ନେଇ, ପୁନି ଭାଗବତ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଏକ ଯାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ତାପରେ, ଶାରଦାନନ୍ଦନ ଦେହଳୀ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ, ନିଜ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା ଆସି ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲେ। "ହେ, ବନ୍ଧୁ, ବଡ଼ ଯୋଦ୍ଧା, ଏବେ ତୁମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ?" ଏହିପରେ, ଲକ୍ଷଣା, ଧର୍ମ ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ମିଶ୍ର ଜାତି ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କ ସହ ରହୁଥିବା ଦେଉଁ, ତାଙ୍କ ନିବାସ ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ପଦ୍ମାକର ଏହି ସବୁ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମାୟାକୁ ଜାଣି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରର ପଥର ଦୁର୍ଗରେ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ଦେବୀଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଦେବସିଂହ ରାତିରେ ଏହି ଦୁର୍ଗରେ ରହିଲେ। ଚାନ୍ଦ ଉପରେ ବୃଦ୍ଧି ହେବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଦେବସିଂହ ସହ କଥା ହେଲେ। ପଦ୍ମାକର ଏହା ଶୁଣି, ଶାମ୍ବର ମାୟା ବ୍ୟବହାର କରିଲେ। ତାପରେ, ଇନ୍ଦୁଲା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣକୁ ଧନୁରେ ଲଗାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ କାମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ। ଶତ୍ରୁ ସେନାଗୁଡିକ ଆସି, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ରାଜା ଶାରଦାନନ୍ଦ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଚମତ୍କାର ଭୂଷଣ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ନିଜ କନ୍ୟା, ଅଧିକ ଚାଉଳ ପାକାଇବାରେ ନିୟୋଜିତ, ଏବଂ ଲକ୍ଷଣା ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଘରକୁ ଆସିଲେ। ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷଣାକୁ ଦେଖି, ପ୍ରେମରେ ଭାସିଗଲେ। ସେ ପରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର—ଗାଈ, ପୋଶାକ ଓ ଭୂଷଣ ଦେଲେ। ସୂତ କହିଲେ: ରାଜା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲାଭ କଲେ। ସେ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଶିରୀଷା ନାମକ ନଗରକୁ ଗଲେ। ତାପରେ, ସୁଖଖାନି କ୍ରୋଧରେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ନିକଳିଲେ। ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ଦସ ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାକୁ ହତ କଲେ। "ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ କରିବା," ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ନିଜ ଧନୁ ଓ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ। ସୁଖଖାନି ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶିବଙ୍କର କୋଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ନିଜ ଭାଇଙ୍କର ଶତ୍ରୁତା ନେଇ, ସେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ହତ କଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ସେନାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦ୍ୱାରା ଅବାକ ହେଲେ। ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ, ମୁଁ ଦ୍ୱାଦଶ ଗଡ଼ି କୁ ତିଆରି କଲି। ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଜୟ କରି, ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ଗଡ଼ିକୁ ଉଡ଼ି ପାରିଗଲେ। ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ସତ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦକର କଥା ଶୁଣି, ବିରାଟ ଯୋଦ୍ଧା ଗଡ଼ିକୁ ଦେଖି, ଶତାଧିକ ଯୋଦ୍ଧାକୁ ହତ କଲେ। ଏହିପରେ, ଚାମୁଣ୍ଡା ଅନେକ ବାଣ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ଓ ବଡ଼ ସେନାକୁ ହତ କଲେ। ତେରୋଟିଆ ଗଡ଼ି, ଘାସ ଓ ମାଟି ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନା ଥିଲା, ଏହି ଗଡ଼ିରେ ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ଏହି ବିରାଟ ଯୋଦ୍ଧା ଏକ ପାରା ଉଡ଼ି ସହିତ ଏଠାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।