ଏହି କଥାରେ, ଯେତେବେଳେ ଶାରଦାନନ୍ଦଙ୍କ ଝିଅ ଦ୍ବାଦଶ ବର୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରାଜାମାନେ ଦ୍ରୁତ ଡାକାଯିବାରେ, ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ରାଜାମାନେ ମୁଖ୍ୟ ସେନାପତିମାନଙ୍କ ସହ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ବିନ୍ଦୁଗଢ଼ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେଉଥିଲା। ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନିଜ ସେନାକୁ ରଖିଲେ। ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଦେଖି, ଶାରଦାନନ୍ଦ ସୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଏକ ରାଜାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେଠି ଚାଲିଶି ଓ ପଚାଶି, ଅନେକ ଅବସ୍ଥିତ ବୟସ୍କ ଲୋକମାନେ ଘିରି ରହିଥିଲେ। ଶାରଦାନନ୍ଦ ସେଉଁଠି ନିଜ ପରି ଦେଖିଥିବା ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ। ତାପରେ ଶୂର ଲକ୍ଷଣ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହସ୍ତ ଧରିଲେ। ସମସ୍ତ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାମାନେ ସହିତ ଥିଲେ। ତାଳନା, ସିଂହୀ ସହ ସ୍ଥିତି ରଖି, ଆନନ୍ଦରେ ଲୋହା ଗଦା କୁ ଧରିଲେ। ଆହ୍ଲାଦ, ପଞ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଉଲ୍ଲାସ କରୁଥିବା ହାତୀରେ ଚଢି, ବଣ୍ଡୁକ ଧରିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ, ବିନ୍ଦୁଲା ଉପରେ ବସି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତଳୱାର ନେଇଥିଲେ। ଦେବତା, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଭୈରବ ଶୂଳ ଉଠାଇଲେ। ଲକ୍ଷଣ, ନିଜ ଧନୁଷ୍ୟ ନେଇ, ପୁନଃ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏକ ଯାମା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେମାନେ ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ପରେ ଶାରଦାନନ୍ଦ ଦେହଳୀ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପ୍ରଥାନୁସାରେ ନିଜ ଝିଅ, ଧନ ଓ ଧାନରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଦେଇଲେ। ଏଉଁ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ଆସିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ କଥା କହିଲେ—“ହଁ, ବନ୍ଧୁ, ବଡ଼ ଶୂର, ତୁମର ଏବେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ?” ଲକ୍ଷଣ, ଧର୍ମ ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ମିଶ୍ର ଜାତି ସହିତ ଏକାତ୍ମ, ତାଙ୍କ ନିବାସ ଧର୍ମ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି, ପଦ୍ମାକର ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମାୟା କଳାରେ ପ୍ରବୀଣ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରରେ, ପଥର ଖୋଲାରେ ଅଟକାଇ ଦେଲେ। ଦେବୀଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଦେବସିଂହ ରାତିରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ କାଳରେ, ସମସ୍ତେ କଥା କହି, ତାଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହେଲେ। ପଦ୍ମାକର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶାମ୍ବର ମାୟା କରିଲେ। ତାପରେ ଇନ୍ଦୁଲା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବାଣ ଧନୁଷ୍ୟରେ ଲଗାଇଲେ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ କାମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜାଗୃତ ହେଲେ। ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନେ ଆସି, ସବୁକିଛି ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ। ରାଜା ଶାରଦାନନ୍ଦ ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅତିରୁପୀ ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଝିଅ, ବହୁ ଚାଉଳ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ନିରତ, ଲକ୍ଷଣ ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଘରକୁ ଆସିଲେ। ଜୟଚନ୍ଦ୍ର, ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରେମରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ। ତାପରେ ସେ ଅଧିକ ଉପହାର—ଗାଁ, ପୋଷାକ, ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ। ସୂତ କହିଲେ: ରାଜା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ। ସାତ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ସହିତ, ସେ ଶିରୀଷ ନାମକ ସହରକୁ ଗଲେ। ତାପରେ ସୁଖଖାନୀ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାଲିଲେ। ତିନି, ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଦଶ ହଜାର ମାନେକୁ ହତ୍ୟା କଲେ। “ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ୍ୟା କରିବା,” ବୋଲି ଚାଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଲେ। ତାପରେ ସୁଖଖାନୀ ତାଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶିବଙ୍କର ତୁଣୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।