ଏହି କଥାରେ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଦୁଇଜଣ ରାଜପୁତ୍ର ମହାବୀର ହୋଇଥିଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରିବାରେ ସମର୍ଥ। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଦେବୀ କହିଲେ, “ସୁଭଦ୍ର ବାଣ ପାଵକାଙ୍କର।” ଏହି ଜ୍ଞାନ ମିଳିବା ପରେ, ଦୂତମାନେ ଦେହଳୀ ପTowards ଯାତ୍ରା କରିଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସୂତ ମୁନି କହିଲେ, “ଏକ ଅତି ଶୁଭ୍ର ବିନ୍ଦୁ ସରୋବର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସରୋବର ତୀରରେ ଏକ ଗ୍ରାମ ଥିଲା, ଯାହା ଏକ ଯୋଜନ ଯତେ ଏକ୍ସପାନ୍ସିଭ୍। ସେଠାରେ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନା ରାଜବଂଶର ଏକ ରାଜା ବସୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ବସିଥିଲା। ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦଶ ମାସ ପରେ, ତାଙ୍କର ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା, ସମସ୍ତ ଗୁଣର ନିବାସ। ତା କନ୍ୟା ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ରୂପ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଗଲା। ପିତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ରାଜାମାନେ ତୁରନ୍ତ ଡାକାଯାଇଲେ। ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ରାଜାମାନେ ମୁଖ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ବିନ୍ଦୁଗଢ଼ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେଉଥିଲା। ରାଜା ନିଜ ସେନାକୁ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ରଖିଲେ। ରାଜା ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦୂରୁ ଦ୍ରୁତ ଦୃଷ୍ଟି କରି, ଶୁଭ୍ର ଚିହ୍ନ ବିଶିଷ୍ଟ ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଚାଳିଶି ଓ ପଚାଶି ବୟସ୍କ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରିରଖିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିଜ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ମହାବୀର ଲକ୍ଷଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସ୍ତ ନେଇଲେ। ସମସ୍ତ ଭୂପତିମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ଏକସାଥିରେ ଥିଲେ। ତାଳନା, ସିଂହୀ ସହ ରହି, ଆନନ୍ଦରେ ଲୋହ ଗଦା ଧରିଲେ। ଏକ ହାତୀରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଆହ୍ଲାଦା ପ୍ରହରଣ ଭାବରେ ବଣ୍ଡା ଧରିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ, ବିନ୍ଦୁଲା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର ନେଇଲେ। ଦେବତା, ନିଜ ଇଛାରେ ଚଢ଼ି, ଭୈରବ ଶୂଳ ନେଇଲେ। ଲକ୍ଷଣ, ନିଜ ଧନୁ ନେଇ, ଆଉ ଏକବାର ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏକ ଯାମା ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେମାନେ ମହାବୀରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେହିପରେ, ଶାରଦାନନ୍ଦ ଦେହଳୀ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପ୍ରଥାନୁସାରେ ତାଙ୍କର କନ୍ୟାକୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସହ ଦେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା ଆସି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, “ହେ ବନ୍ଧୁ, ମହାବୀର, ଏବେ ତୁମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ?” ଲକ୍ଷଣ, ଧର୍ମହୀନ ଏବଂ ମିଶ୍ର ଜାତି ସହ ଏକତା ରଖିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ନିବାସ ଧର୍ମ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ପଦ୍ମାକର, ଏହା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମାୟାକଳାରେ ପ୍ରବୀଣ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରର ପାଥର ଦୁର୍ଗରେ ଅଟକାଇ ଦେଲେ। ଦେବୀଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଦେବସିଂହ ରାତିରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତେ କଥା କହି, ତାଙ୍କ ସହ ଏକତା ହେଲେ। ପଦ୍ମାକର ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ଶମ୍ବର ମାୟା କଳା କଲେ। ଏହିପରେ, ଇନ୍ଦୁଲା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣ ଧନୁରେ ଏକାଗ୍ର କଲେ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ କାମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜାଗୃତ ହେଲେ। ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନେ ଆସି, ସମସ୍ତ କିଛି ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ରାଜା ଶାରଦାନନ୍ଦ ଏଠାରେ ଆସି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂଷଣ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର କନ୍ୟା, ଅନେକ ଚାଉଳ ପାକ କରିବାରେ ନିବେଶିତ, ଏବଂ ଲକ୍ଷଣ ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଘରକୁ ଆସିଲେ।