ଏହି ଉତ୍କଳୀୟ ଗାଥାରେ, ଯୋଗମାହାଶୟ ଗୋରଖ ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଅନୁସୃତିକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯଦି ତିନି କୌଣସି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ତେବେ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ଗୋରଖ ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରି ସ୍ପଷ୍ଟ ମନ ଦେଇ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପରେ, ଶୁଧ୍ଧ ହେବା ପରେ ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବେ।” ତା’ପରେ, ଗୋରଖ କହିଲେ, “ଏଠାରୁ ଆଜି ଆରମ୍ଭ କରି, ମୁଁ ଏହି ଜଗତକୁ ବିଦାୟ ଦେଇଛି।” ଏହି କଥା କହି, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତିନି ତାଙ୍କର ସେନାର ଦଶ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ଏବଂ ଘରକୁ ଲୁଟିଲେ। ପରେ, କୋଶଳ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଏହି ଦେଶର ରାଜାକୁ ଜୟ କଲେ। ଏଠାରେ ଶୋଳେ ବର୍ଷ ଓ ଏକ କୋଟି ମୁଦ୍ରାର ଭରଣ ଉଲ୍ଲାସରେ ଅଧିକାର କଲେ। ହୋଲିକା ଦିନରେ, ଲକ୍ଷଣ ଆଉ ବଳବାନ୍ ହେଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ଆମେ ଋଷିମାନେ ଓ ରାଜା ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲୁ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲୁ। ଏଭଳି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିଗ୍ବିଜୟର କଥା କହିଛି। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ସପ୍ତମ ଦିନରେ, ପୃଥିବୀର ବଳବାନ୍ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ଓଡ଼ିଆ ଗାଥାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶାରଦାବରକୁ ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହିପରେ, ଭୃତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଚାମୁଣ୍ଡାକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ପୁଅ, ସଦା ରାଜାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ। ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ; ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ଜୟ ପାଇବେ। ମୋ ଶିରୀଷ ଜଙ୍ଗଲ କଟି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କର। ଯଦି ବଳଖାନୀକୁ ଜୟ କରି ମୋତେ ଅର୍ପଣ କର, ତେବେ...” ଏହିପରେ, ସେ ରକ୍ତବୀଜ ଓ ନିଜ ସେନାକୁ ଡାକିଲେ। ତିନି ଦିନ ରାସ୍ତାରେ ରହି, ଶିରୀଷ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଚାମୁଣ୍ଡାର ଆଗମନ ଶୁଣି, ବଳବାନ୍ ବଳଖାନୀ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ନଗର ଛାଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କର ଭାଉଣୀ, ବଳବାନ୍ ସୁଖଖାନୀ, ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଥିଲେ। ବଳଖାନୀ ପରିବା ଉପରେ ବସି ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କଲେ। ଦୁଇ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ମହା ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଦୁଇ ଦଳର ସେନା ବିନାଶ ହେଲା। ପ୍ରଭାତ ହେଲା, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ବଳଖାନୀ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଚାମୁଣ୍ଡା ହାତୀ ଉପରେ ବସିଲେ। ତାଲେ ତାଲେ ବାଣ କାଟି, ଦେବୀରେ ଆନନ୍ଦ ରେ ଦୁଇ ଶୂର ବାଣ, ତଳୱାର, ଢାଳ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ରକ୍ତବୀଜର ଦେହରୁ ଯେତେ ରକ୍ତ ବିନ୍ଦୁ ପଡ଼ିଲା, ସେତେ ଭୟଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧା ମଦ ମାତାଲା ଭାବରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ବଳଖାନୀ ସେମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଶୂର ସୁଖଖାନୀ, ତାଙ୍କର ଭାଉଣୀ, ପୂର୍ବରୁ ଅଗ୍ନିଦେବକୁ ହୋମ କରିଥିଲେ। ସେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅଗ୍ନିବାଣ ପାଇଥିଲେ, ଏହା ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥିଲା। କିନ୍ତୁ, ବଳଖାନୀ ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ ହେବା ଦେଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧର ପାପର ଭୟରୁ ନାରୀ ରୂପ ଧରିଲେ। ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସେନା ବଧ ହେଲା, ସେ ଦେହଳିକୁ ଗଲେ। ଚାମୁଣ୍ଡା ନାରୀ ରୂପ ଦେଖି, ପୃଥିବୀର ମହାରାଜା ଚିନ୍ତା କଲେ—“ମୋର କିପରି ଜୟ ହେବ? ସୁଖଖାନୀ କିପରି ବଞ୍ଚିବେ?” ତାଙ୍କର ମା ନାମ ବ୍ରାହ୍ମୀ, ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ପତିନିଷ୍ଠା। ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହିଳା ରୂପ ଧରି, ସେମାନେ ବଳଖାନୀର ଘରକୁ ଗଲେ। ଏଭଳି ଏହି ଦିଗ୍ବିଜୟ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧର ଗାଥା ଉତ୍କଳ ଭୂମିରେ ଶୁଭ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।