ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଶୂରବୀର ରାଜା ଏକ ଯାମା ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଛଉଦଶ ବର୍ଷର ଶୁଳ୍କ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ପୁନଃ ମଗଧ ଦେଶକୁ ବିଜୟ କରି, ସେ “ବିଜୟକାରିଣ୍” ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ପଞ୍ଚ କୋଟି ଚାନ୍ଦୀ ମୁଦ୍ରା ଲାଭ କରି, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା କାଳୀବର୍ମଣଙ୍କ ପାଖକୁ ପୁନଃ ଗଲେ। ସେଠାରେ ବିଶ୍ ଏବଂ ଏକ କୋଟି ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଶୁଳ୍କ ରୂପେ ମିଳିଲା। ଏହି ଶୂରବୀର କ୍ରମେ ଉଠି, ଉଟ ଦେଶକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ଥିଲେ ଧୋଇକା ନାମକ ରାଜା, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ। ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଏହି ବୀର ସେଠାକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଧୋଇକାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ। ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଅନୁଯାୟୀ, ବୀଶ ବର୍ଷର ଅର୍ଜିତ ସମ୍ପତ୍ତି ଓ କୋଟି କୋଟି ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଲାଭ କଲେ। ତା’ପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷଣ ପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଶକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ଦିନରେ ଦେଶକୁ ଜୟ କରି, ଦଶ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରା ଅଧିକାର କଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି, ଭାର୍ଗବ ଋଷିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଯୋଗସିଂହ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସହିତ, ଆସିଲେ। ଏହି ଶୂରବୀରମାନେ ଗର୍ବରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ବୀରସିଂହ ନଗରକୁ ଗଲେ, ଯାହା ଯୋଗିନ୍ ଗୋରଖଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା। ରାଜାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ପ୍ରବୀର ଅସଂଖ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ। ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ହଜାର ହଜାର ସେନାକୁ ବଧ କରୁଥିଲେ। ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ମନ ଖୁସି ହେଲା, ଓ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ପୁନଃ ଜୀବିତ କଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ମାସ ଓ ଅର୍ଧ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଲା। ରାଜା, ଆମକୁ ସତ୍ୟ କୁହ, କିପରି ଜୟ ଲାଭ ହେବ? ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା। ତା’ପରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଗୋରଖ ଯୋଗିନ୍କୁ ଜୟ କଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ ଯୋଗ ମୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ପ୍ରଭାତରେ ସେମାନେ ଗୋରଖ ଯୋଗିନ୍ଙ୍କ ଦେଉଳକୁ ଗଲେ। ଦେବସିଂହ ମୃଦଙ୍ଗ ବାଜାଇଲେ, ଅନ୍ୟେ ଭିଣା ଧରିଲେ, ଏବଂ ଗୋଟିଏ ତାଳ ଧରିଲେ। ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଯୋଗର ଅଧିପତି ଗୋରଖ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ସେମାନେ ନମସ୍କାର କରି, ଦୟା କରି ଦାନ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ଶାନ୍ତ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ କହିଲେ: “ପରେ, ନିର୍ମଳ ହୋଇ, ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବେ।” “ଆଜିଠାରୁ, ହେ ବୀର, ମୁଁ ଏହି ସଂସାରକୁ ତ୍ୟାଗ କଲି।” ଏପରି କହି, ଯୋଗି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଓ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଗଲେ। ସେ ଦଶ ହଜାର ସେନାକୁ ବଧ କଲେ ଓ ଘରକୁ ଲୁଟିଲେ। ପରେ, କୋଶଳ ଦେଶକୁ ଯାଇ, ସେଠାର ରାଜାକୁ ଜୟ କଲେ। ଖୁସିରେ ଛଉଦଶ ବର୍ଷର ଶୁଳ୍କ ଓ ଏକ ଶତ କୋଟି ମୁଦ୍ରା ଲାଭ କଲେ। ହୋଳିକା ପର୍ବର ଶୁଭ ଦିନେ, ଲକ୍ଷଣ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ସେ ସମୟରେ, ଆମେ ଋଷିମାନେ ଓ ରାଜା ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲୁ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରି, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏଭଳି, ହେ ପଣ୍ଡିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିଗ୍ବିଜୟ କଥା କହିଲି। ଅମାବାସ୍ୟାର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୃଥିବୀର ରାଜାଙ୍କୁ… ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଶାରଦାବରକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥିଲା। ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କ ଭୃତ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଚାମୁଣ୍ଡାକୁ ଡାକି କହିଲେ: “ପୁତ୍ର, ସଦା ରାଜଧର୍ମ ପାଳନ କର; ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ। ହେ ରାଜା, ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅ; ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଜୟ ଲାଭ କରିବ। ମୋ ଶିରୀଷ ବନ କାଟି, ଉତ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କର। ଯଦି ବଳଖାନିକୁ ଜୟ କରି, ମୋତେ ଦାନ କର, ଏପରି କହି, ସେ ରକ୍ତବୀଜ ଓ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଡାକିଲେ।