କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏହି ଅଂଶ ଯେତେବେଳେ ପଚିଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ସେଠାରେ ସେ ଯୋଗକୁ ସମର୍ପିତ ହେଲେ। ତାପରେ ସେମାନେ କନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ନଗରକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ଇନ୍ଦୁଳା ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ସାଡ଼ିଆ ସହ ବେଗରେ ଚାଲିଗଲେ; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ବିନ୍ଦୁଳା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢି, ଦେବକୀଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କ ଗ୍ରାମ ଛାଡିଦେଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ କାରଣ ବ୍ୟାକ୍ୟା କଲେ। ଦେବସିଂହ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। କିନ୍ତୁ ଦେବସିଂହ ବାଧା ପାଇଁ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶଙ୍କଠାରେ ଗଲେ। ସେ ବିନ୍ଦୁଳା ଉପରେ ଚଢି, ପାଞ୍ଚ ଶତ ଘୋଡ଼ା ସହ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ବୀର, ହାଥୀରେ ଚଢି ଥିଲେ, ସେ ଦେବସିଂହଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିବା ବାଣ ଫଳହୀନ ହେଲା। ସେ ଦିବ୍ୟ ଚରଣକୁ ବନ୍ଦନା କରି, କହିଲେ: “ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଛି, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅଂଶ। ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଛାଡି, ଆଉ କିଏ ମୋ ବାଣକୁ ନିର୍ବଳ କରିପାରିବେ?” ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଏହି ଦୁଇ ମନୁଷ୍ୟ ମାୟାରେ ମୁହଁ ଦେଇଥିଲେ। ତାପରେ ସେ ଦୁଇ ବୀର ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଖେଳାଳି ଭାବେ ପକାଇ ନେଲେ। କୁୱଳୟାପୀଡ ନିହତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଭୟାନ୍ତିତ ହେଲେ। ବାଣ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ପରେ, ଲକ୍ଷଣ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଓ ତାଳବଜ୍ର ଧାରୀ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ଗୌଡ ରାଜବଂଶର ମହିମା ବଢ଼ାଇଥିବା ରୁଦ୍ରବର୍ମା ରାଜାଙ୍କ ସହିତ, ଏକ ଯାମ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ଷୋଳ ଅବଧିର ଦଣ୍ଡ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ପୁନି ମଗଧ ଦେଶ ଜୟ କରି, ସେ ‘ବିଜୟକାରିଣ’ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ପଞ୍ଚ କୋଟି ଚାନ୍ଦି ମୁଦ୍ରା ଲାଭ କରି, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ବିଶିଷ୍ଟ କଳୀବର୍ମା ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ବିଶ୍ ଅବଧିର ଦଣ୍ଡ ଓ ଏକ କୋଟି ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଲାଭ କଲେ। ଏହି ବୀର ଉଟ୍ ଦେଶକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ଧୋଇକ ନାମକ ରାଜା ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ। ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ; ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ରାଜାକୁ ଜୟ କଲେ। ବିଶି ବର୍ଷ ଅବଧିର ଅର୍ଜିତ ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ଦଶ ମିଲିଅନ୍ ସୁନା ମୁଦ୍ରା ସହିତ, ଶୂର ଓ ପ୍ରବଳ ଲକ୍ଷଣ ପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଶକୁ ଗଲେ; ଏକ ଦିନରେ ଏହି ଦେଶ ଜୟ କରି, ଦଶ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରା ଲାଭ କଲେ। ପରେ ସେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି, ଭାର୍ଗବ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସେଠାରେ ଯୋଗସିଂହ, ହେ ଭାର୍ଗବ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶଠାରେ ଆସିଲେ। ଏହି ବଳଶାଳୀମାନେ, ଅହଂକାରରେ ମସ୍ତ, ବୀରସିଂହ ନଗରକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୋରଖ ନାମକ ଯୋଗୀ ସେବାରେ ନିୟୁକ୍ତ ହୋଇ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଭାଇ ପ୍ରବୀର, ଅସଂଖ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ। ପ୍ରତିଦିନ, ଏହି ଶୂର ବୀର ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିଲେ। ପୂଜାଦି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ମନ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ମାସ ଏବଂ ଅର୍ଧ ଅବଧି ବଳଶାଳୀ ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ରହିଲେ। ତେବେ ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଆମେ କିପରି ଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା?” ସେମାନେ ନୃତ୍ୟରତ ଗୋରଖ ଯୋଗୀଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ। ଏପରି ଉତ୍ତର ମିଳିଲା ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯୋଗମୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ପ୍ରଭାତେ, ସେମାନେ ସେ ଯୋଗୀଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ। ଦେବସିଂହ ମୃଦଙ୍ଗ ରେ ରାଗ ତାଳିଲେ, ଅନ୍ୟେ ବୀଣା ଧରିଲେ, ଏବଂ ଜଣେ ତାଳ ଧରିଥିଲେ। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୂରମୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସେମାନେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।