ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏବେ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ପୁନିଥରେ ସେହି ଉପାଖ୍ୟାନର କଥା କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ। ସେ ରାଜା ସଦା ଦୁଃଖିତ ଓ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ଥିଲେ, ସେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱାରପାଶରେ ଆସୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତାରକ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ ଘଟଣାକୁ କଥା କହିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଭଟ୍ଟ ଆସିଲେ। ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତି ଦେବୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ପାଦନକାରୀ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରିଥିଲି। ଦେବୀ ମୋତେ ଶୁଭ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ, ଯାହା ଅସତ୍ୟ ଧାରଣାକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ; ଏହି ଶୁଭ ଆଚରଣକୁ ବିବର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ପାପକୁ ଦୂର କରେ। ଏପରେ, ସେ ପବିତ୍ରମନା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାକୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଭାଷାରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ; ଏବଂ ଦେବତା ଘୋଡ଼ାର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ସେ କହିଲେ—"ଏଠାରେ ଚାରିଟି ଦେବ ଘୋଡ଼ା ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଜଳ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ଚଲିପାରନ୍ତି।" ଏପରେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣି, ଶବ୍ଦରେ ଦକ୍ଷ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ମହାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଦୂତ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ। "ତୁମ ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ା ଦେବତାସ୍ୱରୂପ, ଶୁଭ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।" "ସେଠିଏ, ଏହି ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଡାକ, ରାଜା; ମୋତେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖାଅ, ସନ୍ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କର।" ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଦେଇ, କହିଲେ—"ମୋ ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ କର।" ଏହା ଶୁଣି ସେ ଦୂତ ଖୁସି ହେଲେ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳମୟତାର ଧ୍ୟାନ କଲେ। "ଯେଉଁଠି ଆମ ଜୀବନ ରହିଛି, ସେଉଁଠି ତୁମର ମଧ୍ୟ ରହିଛି, ହେ ଜିନ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରଭଳ ରାଜା ପରିମଳ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେ ଶୂରବୀରମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୟଙ୍କର ଶପଥ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ଶୟନାସନ, ମାତାଙ୍କ ସଦୃଶ, ବ୍ରାହ୍ମଣହନ୍ତାଙ୍କ ଏକ ସଭା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଶପଥ ଶୁଣି, ଦେବକୀ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇ ବିଷଣ୍ଣ ହେଲେ। ପଞ୍ଚବିଂଶତି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅଂଶ ଯୋଗରେ ଲିନ୍ ହେଲେ। ସେମାନେ କନ୍ୟାକୁବ୍ଜକୁ ଚଲିଗଲେ, ଯାହା ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶାସନରେ ଥିଲା। ଇନ୍ଦୁଳା ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ାର ସେନା ସହ ତ୍ୱରିତ ଚଲିଗଲେ; କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅଂଶ ବିନ୍ଦୁଳାରେ ଚଢ଼ି, ଦେବକୀଙ୍କ ପଛରେ ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଗ୍ରାମ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନତା ସହିତ ବିଦାୟ ନେଲେ। ରାଜାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଭାବେ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ କାରଣ କହିଲେ। ଦେବସିଂହ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ରାଜାଙ୍କ ବିବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ଦେବସିଂହ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ବିନ୍ଦୁଳା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ପାଞ୍ଚଶ ଶତ ଘୋଡ଼ାରେ ଆବୃତ ହୋଇ ତ୍ୱରିତ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଶୂରବୀର ଲକ୍ଷଣ, ହାତୀର ପିଠିରେ ଚଢ଼ିଥିବା, ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କର ଧନୁଷ୍ୟରୁ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ବାଣ ્ଫଳହୀନ ହେଲା। ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପଦକୁ, ଯାହା ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ପ୍ରଣାମ କଲେ। "ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣେ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅବତାର। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମକୁ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଏ ମୋ ବାଣକୁ ନିଷ୍ଫଳ କରିପାରିବ?" ଏମିତି କହି, ସେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ରାଜା, ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ କରି ପରୀକ୍ଷା କରାଇଲେ। ତାପରେ, ସେ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଖେଳରେ ପକାଇଲେ। କୁବଳୟାପୀଡ଼ ହତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଭୟରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ବାଣ ପବିତ୍ର ହେବା ପରେ, ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ପ୍ରଭଳ ଶୂରବୀର, ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଓ ତାଳବୃକ୍ଷ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଗୌଡ଼ବଂଶର ଖ୍ୟାତିବାନ୍ତ ରାଜା ରୁଦ୍ରବର୍ମା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।