ଏହି ସମୟରେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଅଂଶ ଭାବେ ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦେଖାଦେଲେ। ଏହିଠାରେ ଶୂର, ଦଶ ହଜାର ମକର ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତି, ବିଶାଳ ଧନ-ଦୌଲତ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣାର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା, ଶୂର ଶେଷ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିଲେ, ଏବଂ ସେ ଏହି କୃଷ୍ଣାଂଶ ଯୋଗୀଙ୍କୁ ନିଜ ଝପକରେ ବସାଇଲେ। ପ୍ରେମ ଭରି ହୃଦୟରେ, ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଉପରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ଏହି କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଶାନ୍ତ ମନେ, ନିଜ ସମସ୍ତ କଥା ଉପସ୍ଥିତମାନେ ମଧ୍ୟରେ କହିଲେ। ତାପରେ, ସେ ନିଜେ ଚିତ୍ରକଳା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ଏହି ଚିତ୍ରରେ ଏକ ରେଖା ଅଙ୍କିତ କରି, ଜୟନ୍ତଙ୍କର ବିବାହ ଆୟୋଜନ କଲେ। ବାହ୍ଲିକ ରାଜା, ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୃଦୟରେ, ଅପାର ଧନ ଦାନ କଲେ। ଏଠାରେ ସେ ଶତ ହାତୀ, ଶତ ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଧନ-ସମ୍ପନ୍ନ ଜନ ଦାନ କଲେ। ବଳଖନଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ସମସ୍ତ ରାଜା, ମାନ୍ୟତା ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ପୁନି ସେଇ ଉପାଖ୍ୟାନ କହିବି ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ସେଇ ସମୟରେ, ରାଜା ସଦା ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ ଏବଂ ଦ୍ୱାରରେ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏହି ତାରକ କହିଥିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଭଟ୍ଟ ଆସିଲେ। ମୁଁ ଭି ଦେବୀ ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି। ସେ ମୋତେ ଶୁଭ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଭ୍ରମକୁ ଦୂର କରେ। ସେ ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ବିବରଣା କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରେ। ଏପରେ, ସେ ପବିତ୍ର ମନେ ଏକ ଉତ୍ତମ କୃତି ଦେଶୀ ଭାଷାରେ ରଚନା କଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ମହୀପତି ତୁରନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ତାପରେ ଦେବ ଘୋଡ଼ାର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ରାଜା କହିଲେ—ଚାରିଟିଏ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପାଣି, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ଚଳିପାରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶୁଣି, ରାଜା ସେଇ ଶବ୍ଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜନକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ମହାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦୂତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। "ତୁମର ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଦିବ୍ୟ ଆକୃତିର, ଶୁଭ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ," ସେ କହିଲେ। "ସେଇ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଆଣ, ରାଜନ୍, ମୋତେ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଦେଖାଅ, ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼।" ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ରାଜା ଭୟଭୀତ ଓ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଦେଇ, "ମୋ ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ କର," ବୋଲି କହିଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ୟାପକ ଶୁଭତାକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। "ଯେଉଁଠି ଆମ ପ୍ରାଣ ନିବାସ କରେ, ସେଠି ତୁମର ମଧ୍ୟ ରହିଛି, ହେ ଜିନ," ବୋଲି କହିଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପରିମଳ ରାଜା ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଶପଥ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ଶୟନ, ମାତୃସମ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣହନ୍ତା ମଣ୍ଡଳୀ ସଦୃଶ ଲାଗୁଥିଲା। ଏହି ଶପଥ ଶୁଣି, ଦେବକୀ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ ଓ ବିକଳ ହେଲେ। ପଚିଶତମ ବର୍ଷ ଆସିଲେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଯୋଗାଭ୍ୟାସରେ ଲିନ ହେଲେ। ସେମାନେ କନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ, ଯାଁଠି ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ରାଜ କରୁଥିଲେ। ଇନ୍ଦୁଳା ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ାର ସେନା ସହ ଦ୍ରୁତ ଚାଲିଗଲେ; କୃଷ୍ଣାଂଶ ବିନ୍ଦୁଳା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଦେବକୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ ରାଜଗ୍ରାମ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରେମରେ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ କାରଣ କହିଦେଲେ। ଦେବସିଂହ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦେଲେ। ଦେବସିଂହ, ବାଧା ପାଇଁ, କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ବିନ୍ଦୁଳା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଶେ ଘୋଡ଼ା ସମେତ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାଇଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ବୀର ଲକ୍ଷଣ ହାତୀର ପିଠିରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ବାଣ ମାରାଗଲା, କିନ୍ତୁ ତାହା କୌଣସି ଫଳ ଦେଲା ନାହିଁ।