ବଳଖାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନାର ସହିତ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତିରେ, ସେ ଏକ ମାସର ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରି ଯାତ୍ରା କଲେ; ବଳଖାନୀ ନିଜ ସେନାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ ରେ ଏକ ରଥ ଦଢ଼ା ଥିଲା, ତାହାର ପଛରେ ହାତୀମାନେ ଅନୁସୂଚିତ ହେଇ ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପଛରେ, ଅନୁକ୍ରମରେ, ଦଶ ଦଳ ପଦାତି ସେନା ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଇଥିଲେ। ସେନାରେ ଏକ ରଥ, ସମସ୍ତ ହାତୀ ଏବଂ ଏକ ଶହ ପଚାସ ଘୋଡ଼ା ଥିଲା। ସମସ୍ତ ପଦାତି ସେନା ଗଣନା କରାଯାଇଥିଲା ପ୍ରାୟ ପଚାସ ହଜାର। ହାତୀମାନେ, ଦଶ ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ, ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ଆଗେଇ ଯାଉଥିଲେ। ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ, ପିଶାଚ ପଥର ଅନୁୟାୟୀ, ରାଜା ଅଭିନନ୍ଦନଙ୍କ ସେନାର ଥିଲେ। ଏକ ଲକ୍ଷ ପଦାତି ସେନା, ଗଦା ଓ ମୁଷଳ ଧରି, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଆହ୍ଲାଦଙ୍କ ବିଶାଳ ସେନା ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ପହଁଚିଲେ। ଦୁଇପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ଦେଖିଲେ ଚମଡ଼ ଗୋଡ଼ି ହେଉଥିଲା। ସମର-ଶାଳି ନାମକ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ସାତ ଦିନ ଓ ରାତି ଚାଲିଥିଲା। ବଳଖାନୀଙ୍କ ସେନା ସମସ୍ତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ବଧ କରିଦେଲେ; ତାପରେ ବଳଖାନୀ ଦୁର୍ଗରେ ଅନନ୍ଦ ଭରା ବିଜୟ ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ସେନାର ବିନାଶ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କ ସାତ ପୁଅ—ମହାନନ୍ଦ, ନନ୍ଦ, ପରାନନ୍ଦ, ଉପନନ୍ଦ, କୌ—ଏହି ମହାବୀରମାନେ ଟୋମର ବଂଶର ଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ବଳଖାନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପରିବା ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଗେଇ ଆସିଲେ। ତାରକା ସୁନନ୍ଦାଙ୍କ ଦିଗକୁ ଆଗେଇଲେ, ସୂର୍ୟବର୍ମା ଉପନନ୍ଦଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ତାପରେ ବାହ୍ଲିକଙ୍କ ପୁଅମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ସେନା ଦେଖି, ରାଜା ଅଭିନନ୍ଦନ ଏହାର ପରାଜୟର କାରଣ ରାଜାଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ଏହା ଶୁଣି Kutuka ରାଜାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ ଏବଂ ସେନାକୁ ଭ୍ରମିତ କରି, ପାଥର ଭଳି ଅନୁଭୂତିହୀନ କରିଦେଲେ। ତାପରେ କେସରିଣୀ ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆଠ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ବାହ୍ଲିକା ଶାନ୍ତ ମନେ ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବାନ୍ଧିଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ Devasiṃha ରକ୍ଷା ପାଇଲେ। ଏହି କଥା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଦେବୀ, ବୁଝିପାରିଲେ। ସେଠାରେ, ମକରନ୍ଦ ଓ ତାଙ୍କ ଜନାନୀ ଘରେ ବସିଥିବା ଦୂହିଁକୁ ଦେଖିଲେ। ତାପରେ କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ମକରନ୍ଦଙ୍କୁ କହିଲେ—"ବଂଶର ବିନାଶ ଏକ ମହାପାପ, ପୁରାତନ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଛନ୍ତି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କ ଶ୍ବଶୁର, ବୀରମାନେ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି କୃଷ୍ଣାଂଶ ସହ ବାହ୍ଲିକାଙ୍କୁ ଗଲେ। ସେ ସମୟରେ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ, ପୁଷ୍ପବତୀଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ। ସେ ଶାମ୍ବରୀଙ୍କ ମାୟାକୁ ଚିରି ନିଜ ସେନାକୁ ଜାଗୃତ କରିଲେ। ଶତ୍ରୁ ସହ ଯୁକ୍ତ ଥିବାମାନେ ଦେଖି Kutuka ତାଙ୍କ ସହ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ମାୟାକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ସେ ଦୁଇଜଣ ଦାନବ ସଦୃଶଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଲେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଭସ୍ମ ହେବା ଘଟିଲା ନାହିଁ। ତାପରେ ପୁଷ୍ପବତୀ ଦେବୀ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସିହାଣୀକୁ ହତ୍ୟା କଲେ। Kutukaଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ସେ ସ୍ୱୟଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଏହି ଦେବୀ, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ସହିତ, ପୁନଃ ତାଙ୍କ ସହ ଫେରିଲେ। ସମସ୍ତେ, ଦେବୀଙ୍କ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ ଅବାସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ପୁନଃ ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ରଣଭୂମିରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।