ନ୍ୟୂହ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ମାତ୍ର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଲେ; ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ବିନାଶ ହେଲେ। ଏହି ଦୁଃସାହସିକ କାଳରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଜନନୀଙ୍କୁ ଏବଂ ଦେବୀ ରାଧାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର ଜଣାଉଛି। ଏହିପରି ରେବତୀ, ପୁଷ୍ପବତୀ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଉଛି। ଏହି ବିପ୍ଳବ ସମୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ବାୟୁ ଏବଂ ମହାମେଘ ର ଗର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉତ୍ପାତିତ ହେଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, "ହେ ଭୈରବୀ, ଏହି ଭୟରୁ ଆମେ ତୁମର ଶରଣାଗତ; ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର," ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ ପୃଥିବୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଷ୍କ ଭୂମି ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ସେଠାରେ, ନ୍ୟୂହ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ତାଙ୍କ ନୌକାରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ। ଏହିଠାରୁ କଳିଯୁଗର ରାଜାମାନଙ୍କ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ବଂଶ ବିକଶିତ ହେଲା। ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱାରା ବିଦେଶୀ ଭାଷାର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା, ଯାହା ବେଦ ଶବ୍ଦଠାରୁ ବିପରୀତ। ଦେବତା, ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏହି ଭାଷା ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ନିଜେ ବୁଦ୍ଧି ଦାନ କଲେ। ସିମା, ହମା, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯକୁତା ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଥିଲେ। ମାଦି, ଯୁନାନସ୍, ଏବଂ ତୁଭଲୋମସକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଜୁମ୍ରା, ଦଶା, କନବ୍ଜ, ରିଫତା ଏବଂ ତଜର୍ରୁମା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି। ଇଲିଶା, ତରଲିଶା ଏବଂ କିତ୍ତିହୁଦା ମଧ୍ୟ ନାମକ୍ରମେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ନ୍ୟୂହଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁତ୍ର ଧମତରୁ ଚାରିପୁରୁଷ ହେଲେ। କୁଶଙ୍କ ଛଅ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଦେଶୀ ଦେଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସାବତିକା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୀମାରୁଖ, ଅକ୍କଦ, ବାଭୁନା ଏବଂ ରସନା ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛନ୍ତି। ଦୁଇ ହଜାର ଶତାବ୍ଦୀ ଶେଷରେ, ବୁଝି ନେଇ ସେ ପୁନର୍ବାର କଥା କହିଲେ। ପଞ୍ଚଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ସେଇ ବିଦେଶୀ ରାଜ୍ୟର ସମ୍ମାନ ହେଲା। ପୁନଃ, ଚାରିଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ସିମ୍ହଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶାସନ କଲେ। ଇଭ୍ରତଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ପଦ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେଠାରୁ ରାଜ୍ୟ ନିର୍ମିତ ହେଲା ଏବଂ ରାଉ ନାମକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଜୁଜା ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ପଦ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରି, ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଶୀଭୂତ କରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ତହାରସ୍, ଯିଏ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ପଦ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏପରି ତାଙ୍କ ବଂଶ ମାନଙ୍କୁ କେବଳ ନାମକ୍ରମେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। କଳିଯୁଗରେ ଏହି ବଂଶର ବୃଦ୍ଧି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ସେଇ ବଂଶ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ବିସ୍ତାର ପାଇଲା ଏବଂ ବିଦେଶୀମାନେ ଆନନ୍ଦହୀନ ହେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିଶାଳା ନଗରରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହେଲେ ଏବଂ ଦୁଇଶେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଧନା କଲେ। ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ ଏବଂ ଦେବତାର ପୂଜା କରି, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। "ହେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ," ବୋଲି ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିଲା। ଏବେ ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ଶଂଖ ନାମକ ରାଜା ଅଛନ୍ତି। ବିଦେଶୀ ଦେଶରେ ଏବେ ଶକମାନଙ୍କ ନାୟକ ରାଜ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। କଳିଯୁଗର ଦୁଇହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ବିଦେଶୀ ବଂଶ ପୁନର୍ବାର ବିକଶିତ ହେବ। ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ ଛାଡ଼ି, ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ଶୁଭ ତଟ ଅଛି। କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ଦେବପୂଜା ଏବଂ ବେଦ ଭାଷା ଅଲୋପ ହୋଇଯାଏ। ବ୍ରଜ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଯବନ, ଗୁରୁଣ୍ଡିକ ଭାଷାର ଉଚ୍ଚାରଣ ହେବାକୁ ଲାଗିଯିବ। ଏଠାରେ ପାଣିକୁ 'ପାନିୟମ୍', ପିବା ପାଣିକୁ 'ପାନି', ଭୋକକୁ 'ଭୁକ୍ଷା', ତିଆସକୁ 'ଭୁଖା' ବୋଲି କୁହାଯିବ।