ସେଇ ସମୟରେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ । ଏହିଠିରେ, ସୂତ ମହାରାଜ ପରିମଳଙ୍କ କଥା କହିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଏକ ମଙ୍ଗଳମୟ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ । ସେ, ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ ପୁଷ୍ପାବତୀଙ୍କ ସହିତ ଏହି କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ । ଶୀତ ଋତୁର ଏହି ସମୟରେ, ସେ ଗୁପ୍ତ ଖେଳରେ ଲିନ ଥିଲେ । ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ପାରଦର୍ଶୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁନଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କିଏ ଥିଲା?" ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ସେ କହିଲେ, "ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦାସ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲି । ପ୍ରତିଦିନ ମୁଁ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ପୂଜା କରୁଥିଲି । ମୃତ୍ୟୁର ଦିନ ଆସିଲାବେଳେ, ମୋ ମନ ଶାଳଗ୍ରାମ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର ଥିଲା । ତେଣୁ, ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ଏବଂ କାଳର ମୂର୍ତ୍ତି, କଳିଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।" "ପ୍ରିୟେ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମର ହ୍ରାସ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଆସେ । ଶତ୍ୟୟୁଗରେ ମନସିକ ପୂଜା ଦେବତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ । ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅତି ପ୍ରିୟ । ମୁଁ ଶତ୍ୟୟୁଗରେ ହଂସ, ତ୍ରେତାରେ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ଏବଂ କଳିରେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥାଏ । ସମସ୍ତ ଋଷି, ଦେବତା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଜାତି ଏବଂ ତିନି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକେ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ । ବିଦେଶୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନମ୍ରତା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାଶ ହୁଏ । ଏହିପରି ଚର୍ଯ୍ୟାଚାର ସମସ୍ତ ଯୁଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ତୁମକୁ କହିଲି ।" ଏହି ସମୟରେ, ପୁଷ୍ପାବତୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟ ବଜାଇଥିଲି । ଏହି ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲି । ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିନଥିଲି; ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ଅନିରୁଦ୍ଧ ମୋ ହାତ ଧରିଥିଲେ । ମୋ ପାଇଁ, କଳିଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ପ୍ରଭୁ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଆସିଥିଲେ । ସେଠି, ତାଙ୍କ ଦୟାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲା । ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଜାମ୍ବୁକଙ୍କ କନ୍ୟା ହେଲି । ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ତୁମର ଭାଇ ବଳଖନିନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଦୋଷରେ, ତୁମର ଭାଇ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିଲେ ।" ଏହିପରି କହି, ସେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ । ପରେ, ହୋଳିକା ପର୍ବ ଆସିଲାବେଳେ, ମାଲନା ନାମକ ଜଣେ ମାଆ ନିଜ କନ୍ୟା ପ୍ରେମରେ ବିଷାଦ ଓ ଦୁଃଖରେ ରାତିରେ କାନ୍ଦିଲେ । ଏହି ଦୁଃଖର କାରଣ ଜାଣି, ସେ ବୀରପୁରୁଷ ଏକାକୀ ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀଙ୍କ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ । ଏହିପରି ଘଟଣା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ରାଜା ଜାଣିଲେ ଏବଂ ବଳିଥଥା ନାମକ ଗ୍ରାମ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ, ଯାହା ଯାଦବମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ସେଠି, ରାଜା ବୀରସେନ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ବସିଥିଲେ । କାମସେନ, ପ୍ରସେନ, ମହାସେନ ଓ ମଧୁପ ପରମ୍ପରାକ୍ରମେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯାଦବ ବଂଶର ସନ୍ତାନ । ସେଠି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନରକେଶରୀ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନୋଭାବରେ ମାଲନାଙ୍କ ଲିଖିତ ଚିଠି ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ । ଯାଦବମାନେ ସହିତ ନିଜେ ବିଭିନ୍ନ ରସସ୍ୱାଦି ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିଲେ । ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ପ୍ରେମରେ ଉତ୍ସୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସହ କଥା କହିଲେ । ପ୍ରାୟ ବିଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ, ସେ ନିଜ ପିତା ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପେକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ । ତେବେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ଆଜି ମୋ ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ମୋ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ସାର୍ଥକ ହେଲା ।" ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ସେ ନମ୍ରତା ସହିତ ଭଉଣୀ ସହ କଥା କହିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦୁଃଖରେ, ରାଜା ପ୍ରତିଦିନ ଭୟଭୀତ ଓ ଚିନ୍ତିତ ହେଉଥିଲେ । ତଥାପି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମୋ ସହରକୁ ଅବରୋଧ କଲେ ।