ନିଶୁମ୍ଭ ଦାନବଙ୍କ ବିନାଶ ପରେ, ହେ ଶୁମ୍ଭ ଦାନବ ନାଶିନୀ ଦେବୀ, ଏହି ଭାବରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେ ନାୟକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରେୟସୀ ଆସନରେ ବସି ଶୟନ କଲେ । ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବର ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି । ଏହିପରି ଚାରି ମାସ ବର୍ଷା ଋତୁ କଟିଗଲା । ତା’ପରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଦାୟ ନେଲେ । ସେ ପୁଷ୍ପଗୃହକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ବାସ କରିଲେ । ଏକ ଦିନ, ପୁଷ୍ପ ନାମକ ନାୟକ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ହାର ନେଇ, ଯାହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ପୁଷ୍ପବତୀଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ । ପୁଷ୍ପବତୀ ସେଇ ହାର ଦେଖିଲେ, ଯାହା ତ୍ୱଷ୍ଟାର୍ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା । ସେ କହିଲେ, "ହେ ସଖୀ, ହେ ମହାମାୟା, ସତ୍ୟ କଥା ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ କୁହ ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମକରନ୍ଦା ଭୟରେ ଅସ୍ତିର ହେଲେ । ସେ କହିଲେ, "ମୋତେ ଜୀବନ ଦାନର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଅ, ତା'ପରେ ମୁଁ କହିବି ।" ତା’ପରେ ସେ କହିଲେ, "କୃଷ୍ଣା ନାମକ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ଏହି ଉତ୍ତମ ହାର ସେଉଁଠି ତିଆରି ହୋଇଛି ।" ଏହି କଥା ପୁଷ୍ପବତୀ ନିଜେ ଶୁଣିଲେ । ମକରନ୍ଦାଙ୍କ ଭୟରୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହେଲେ । ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହେଲେ । ତେବେ, ପୁଷ୍ପବତୀ ପଚାରିଲେ, "କଣ ଭୟ ତୁମ ମନରେ ଆସିଛି?" ପୁଷ୍ପ କହିଲେ, "କେତେକ ମୁହଁ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ଜୋରଜବରଦସ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଭୋଗ କରିବେ ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଷ୍ପବତୀ କହିଲେ, "ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଚିତ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ଯିବେ ।" ପରେ କହିଲେ, "ଏହି ଝୁଲାଟି ଶୀଘ୍ର ଆଣିଦେ ।" ପୁଷ୍ପା, ଏହି କଥା ମନେ କରି, ଘରକୁ ଫେରିଲେ । ଏହି ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ, ପୁଷ୍ପା ସହ ଝୁଲାରେ ବସିଲେ । ତା’ପରେ, ପୁଷ୍ପବତୀ ଏଇ ମୋହନୀ କଳା କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭାବିଲେ — ଯେପରି ସେଇ ଶୁଭାଙ୍ଗନା, ସେପରି ମୁଁ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଛି । ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଉପକ୍ଷେତ୍ରର ରାଜାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର, ପୁଷ୍ପବତୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା ପାଇଁ ଏକ ହାର ତିଆରି ହୁଏ । ଏକ ଦିନ, ସେ ନାୟକ ଫୁଲ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଯିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ପୁଷ୍ପବତୀ ପଚାରିଲେ, "ଏହି ମୋହ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛି? ତୁରନ୍ତ କୁହ, ବିଳମ୍ବ କରିନାହିଁ ।" ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏକ ଶୁଭାଙ୍ଗନା, ଯୁବତୀ ଏବଂ ସୁନ୍ଦରୀକୁ ଦେଖିଛି ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପବତୀ ମଧୁର ମୁହଁ ଥିବା ସେଉଁଠି କହିଲେ, "ତେବେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁ ଧନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଦେବି, ହେ ଶୁଭାଙ୍ଗେ ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରେମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁଷ୍ପା, କିଲ୍ଲା ଦ୍ୱାର ଓ ସେ ଝୁଲା ପାଖକୁ ଆସିଲେ । ଝୁଲା ପାଖକୁ ଆସି, ସେ ଶୁଭାଙ୍ଗନାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ଗୋବର୍ଧନଙ୍କ ଅଂଶ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ, ଏଠାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ । ସେ କହିଲେ, "ତୁରନ୍ତ ମୋ ଘରକୁ ଆସ; ଏବେ ମୋର ସ୍ତ୍ରୀ ହେଉ ।" ସେଇ କହିଲେ, "ତୁମେ ଉତ୍ତମ, ମହାବୀର, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମିତ । ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ।" "ମୁଁ ଏକ କୁମାରୀ, ଶୂଦ୍ର କୁଳରୁ ଜନ୍ମିତ, ଏବଂ ଉପବାସରେ ଦୃଢ଼ ।" ତଥାପି, ସେ ନାୟକ ଜୋର କରି ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ ଏବଂ ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଲେ; ଏଭଳି ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରି, ସେ ଦେବତା ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ମକରନ୍ଦା, ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗି, ପ୍ରେମ ଅଗ୍ନିରେ ତାପିତ ହେଲେ । ସେ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକରନ୍ଦା, ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପଡ଼ିଲେ ।