ସ୍କନ୍ଦ ଠାରେ 'ତଥା ଅସ୍ତୁ' ବୋଲି କହି, ସେଠାରେ ନିଜେ ପୁନି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନଟି ନାମରେ ମୟୂରନଗର ବୋଲି ପରିଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଲୋକ ରହୁଥିଲେ। ଏଠି ଲହରୋ ନାମକ ଏକ ବନ୍ଧୁ, ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ। ତାହା ପରେ ଜଳର ସ୍ୱାମୀ, ପୂଜ୍ୟ ବରୁଣଦେବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏହି ଅମୃତ ସମାନ ବାଣୀ ଶୁଣି, ରାଜା ଲହରୋ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ। ବରୁଣଦେବ କହିଲେ, "ତୁମେ ପ୍ରଚେତସ୍ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ହେ ପ୍ରଚେତସ୍, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଜଳର ଧାରାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର, କେହି ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବା ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଜୟ ପାଇଁ ତୁମର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ।" ଏପରି ରୂପେ ସେ ଦ୍ରଢ଼ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ଏଠି ଏକ ବଡ଼ ସହର ଥିଲା, ତିରିଶ ଯୋଜନ ପରିମାଣର, ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ଏଠି ବସୁଥିଲେ। ବରୁଣଦେବଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ରାଜା ଏକ ରାଣୀ ଶୁଭନାଙ୍କୁ ପାଇଲେ। ଏହି ରାଣୀଠାରେ ସେ ଦଶ ପୁଅ ପାଇଲେ। ତାପରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାହାର ନାମ ମଦନମଞ୍ଜରୀ। ଦେଵସିଂହ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଂଶଜ, ତାଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ବର ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରାଯିଲା। ତାଙ୍କର ପୁଅ ରଣଧୀର ବଳଶାଳୀ ଓ ଏକ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରାର ମାଲିକ ଥିଲେ। ଏହାପରେ ରଣଧୀର, ତାଙ୍କ ବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ପରିମଳଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହାପ୍ରଜ୍ଞା ପରିମଳ ଦେଵସିଂହଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନମ୍ର ଦେଵସିଂହ ତାଙ୍କ ପିତୃବ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସଭା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଅନୁରୋଧ କରାଯିଲା। ତାପରେ ପରିମଳ ରାଜା ଦୃଢ଼ ରଣଧୀରଙ୍କୁ କହିଲେ। ରଣଧୀର 'ତଥା ଅସ୍ତୁ' ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରି ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଚତୁର ରାଜା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ଏହି ବରପ୍ରାର୍ଥୀ ଶୂଦ୍ର ଜାତିର, ଏହା ଜାତିର ମଧ୍ୟରେ ବିକାର ଆଣିବ।" ସେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, "ଲୋହାର କାରାଗାରରେ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧ।" ଜମ୍ବୁକ ନାମକ ରାଜା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ; ଏବଂ ରାଜା ନେତ୍ରସିଂହ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ ହେଲେ। ଆର୍ୟସିଂହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେଲେ। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦଶମୀ ତାରିଖରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ବଳଖାନୀ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ପଞ୍ଚାଳକ ଦେଶର ଶୋଭାମୟ ଲହରୀ ପୁରରେ ବସୁଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ପୁନି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ। ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ସେହି ବୀରମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇ, କେତେକ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ, ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପୁନି ଧନୁର୍ବାଣ ଚଳାଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଧନୁକୁ କାଟିଦେଲେ, ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ବିତ ଥିବା ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ଧରାପଡ଼ିବା ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଲହରା ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ। ସେନା ଜଳରେ ଚାରିପଟି ଅବରୁଦ୍ଧ ହେବାବେଳେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜୟନ୍ତ ଲହରାଙ୍କ ସେନାକୁ ଅନେକ ଯୋଜନ ଦୂରକୁ ନେଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ପୂଜ୍ୟ ବରୁଣଦେବ, ଜଳଚର ଦେବତା, ପ୍ରକାଟ ହେଲେ। ଲହରା ଶାନ୍ତ ମନରେ ନିଜର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅଂଶକୁ ଚିହ୍ନିଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବହୁ ଧନ ଦାନ କଲେ ଓ ପୁନିପୁନି ପରିକ୍ରମା କଲେ। ସେହି ଅଂଶମାନେ ମଧ୍ୟ ଲହରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ମହାପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶର ମଙ୍ଗଳମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ କହାଯାଇଛି।