ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ରାଜାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ଦୁହେଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଜଣେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ସେ 'ମୟୂରଧ୍ୱଜ' ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ହେଲେ। ମୟୂରଧ୍ୱଜ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ପଥରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀମତ୍ ଅଗ୍ନିଭୂ, ଏହି ଦ୍ୱାରପାଳ ନିଜେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ମୟୂରଧ୍ୱଜ ଦେଖିଲେ, ଶିଶୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁବ୍ରନ୍ ରୂପରେ ଅଛି। ମୟୂରଧ୍ୱଜ କହିଲେ, "ସେ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୁଧ ପିଉଥିବା ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଦେଖିଲେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ କରିଦେଉଛି।" "ଦେବସେନାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମହିଷାସୁର ନାଶକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଗୁହାଙ୍କର ଶକ୍ତିଧାରୀ, ଅବିନାଶୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୟା କରନ୍ତୁ।" ଏପରି ଶ୍ରୀମତ୍ ଅଗ୍ନିଭୂଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ, ସେ ନିଜର ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରିଲେ। ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ବୋଧିତ ହେବା ପରେ, ରାଜା ବିନମ୍ର ଭାବେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଶ୍ରୀମତ୍ ଅଗ୍ନିଭୂ 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି, ସେଠାରେ ହରାଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମୟୂରନଗର ନାମକ ଏକ ନଗର ଥିଲା; ଏହି ନଗର ଜନସମୂହରେ ଭରିଥିଲା। ଏଠାରେ ଲାହରୋ ନାମକ ଏକ ଆତ୍ମୀୟ, ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦୀର୍ଘ ପ୍ରୟାସ ପରେ, ବରୁଣ ଦେବ, ଜଳର ମାସ୍ତର, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏହି ଅମୃତ ମୂଳ୍ୟ ଶବ୍ଦଗୁଡିକୁ ଶୁଣି, ରାଜା ଲାହରୋ ଶ୍ରୀମତ୍ ବରୁଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, "ଏହିପରି ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଚେତସ୍ ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ; ପ୍ରଚେତସ୍, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ଜଳର ପ୍ରବାହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, କେହି ବାଧା ଦେଇପାରିନାହାନ୍ତି।" "ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ବାନ୍ଧିବା ଓ ଦେବମାନେର ବିଜୟ ପାଇଁ ଆପଣ ନିୟୋଜିତ।" ଏପରି ବିବେକୀ ରାଜାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ପାଇଁ, ଦେବତା ଅନୁଗ୍ରହ କରିଲେ। ଏହି ନଗର ତିରିଶ ଯୋଜନ ଯାଏଁ ଅପାର, ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣର ଲୋକେ ଏଠାରେ ବସିଥିଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ, ରାଜା ଏକ ରାଣୀ ଶୁଭନା ନାମରେ ପାଇଲେ। ତାଙ୍କର ଦଶଟି ପୁଅ ହେଲେ। ପରେ ଏକ ଝିଅ ଜନ୍ମ ହେଲା, ମଦନମଞ୍ଜରୀ ନାମରେ। ଦେବସିଂହ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ଉତ୍ତମ ବଂଶଜ, ଏହି ଝିଅ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବର ଭାବରେ ଚିନ୍ତା ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ରଣଧୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରା ଥିଲା। ରଣଧୀର ରାଜା ପରିମଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଯେଉଁଥି ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ପରିମଳ ଦେବସିଂହଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଦେବସିଂହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିନମ୍ର ମନ, ନିଜ ପିତାମହଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱିଜଗଣଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅନୁରୋଧ କଲେ। ତାପରେ, ପରିମଳ ରାଜା ରଣଧୀରଙ୍କୁ ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ। ରଣଧୀର 'ତଥାସ୍ତୁ' ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରି ଘରକୁ ଯାଇଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଚତୁର ରାଜା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, "ରାଜା, ଏହି ଦାବିଦାରୀ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମର, ଜାତିରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଲୋହାର କାରାଗାରରେ ବାନ୍ଧିଦିଅ।" ଜମ୍ବୁକ ରାଜା, ଏହି ଦଳ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ; ଏବଂ ନେତ୍ରସିଂହ ରାଜା ମଧ୍ୟ। ଆର୍ୟସିଂହ ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ ହେଲେ। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦଶମୀ ଦିନରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଣଧୀର ବଳଖାନି ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ପାଞ୍ଚାଳକ ଦେଶର ଲହରୀ ନଗରରେ ବସିଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଞ୍ଜିରେ, ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ନିଜ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଉ ଏକଥର ଆଞ୍ଜିଲେ। ଏହିପରି ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଦେଖିବାକୁ ଭୟାନକ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅଂଶରେ ସହଯୋଗ ମିଳି, ରଣଧୀର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଧ କଲେ।