ଏହି କଥାରେ, ଆହ୍ଲାଦ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଶତାଧିକ ଘୋଡା ଓ ହାତୀ, ମୁକୁତା ଓ ମଣିରେ ଭୂଷିତ କରି, ଦାନ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପରିବାରକୁ ବିଦାୟ ଦେବା ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଉପକ୍ରମ କଲେ, ତାଙ୍କର ଭଲପାଇବାର ଭାବରେ କଣ୍ଠ ଆବେଗରେ ଆବରିତ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ପଥରେ ଏକ ମାସ ରହିବା ପରେ, ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଓ ପୁଅ ସହିତ ହୃଦୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦ ନେଇ, ଦଶହାରା ନାମକ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠାରେ ରାଜା ପୃଥ୍ବୀରାଜ ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ତୁମେ ତୁମର ଅପ୍ସରା ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି ଏ ଭୂମିରେ ଜନନୀ ଭାବରେ ଆସିଛ। ତୁମେ ଯକ୍ଷମା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କରି, ସ୍ଵର୍ଗଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହିପରେ, ସୂତ ମୁନି କହିଲେ: ଓ ମୁନି, ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶରେ ବଳବର୍ଦ୍ଧନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ବିସେନ ବଂଶର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସକ ଥିଲେ, ଏବଂ ବେଦର ସାର ଜ୍ଞାନରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ଦୁଇଜଣେ ମିଳି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ। ଏହି ପୁଅ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ତାଙ୍କୁ ମୟୂରଧ୍ୱଜ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲା। ସେ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ନିରବ ଥିଲେ, ଏବଂ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ପଥରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ନାୟକ ଅଗ୍ନିଭୂ ନିଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ମୟୂରଧ୍ୱଜ ଦେଖିଲେ, ଶିଶୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଗଠିତ। ମୟୂରଧ୍ୱଜ କହିଲେ: ଏହି ଶିଶୁ ତାଙ୍କର ମାତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଦୁଧ ପିଉଛନ୍ତି ଓ ସଦା ଦୈତ୍ୟ ଦାନବଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି। ଦେବସେନାର ନାଥ, ମହିଷାସୁର ବଧକାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶିବ ଶକ୍ତିଧର, ଅବିନାଶୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୟା କର। ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି ଅଗ୍ନିଭୂ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଏହିପରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ନମ୍ରତାରେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଦେବତା 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ନଗରକୁ ମୟୂରନଗର ଭାବେ ଅନେକ ଲୋକ ରହୁଥିଲେ। ଲହରୋ ନାମକ ଏକ ଆତ୍ମୀୟ, ଦଶ ବର୍ଷ ଉଦ୍ୟମ ପରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜଳର ନାଥ ବରୁଣ ନିଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ଅମୃତ ତୁଳ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ରାଜା ଲହରୋ ଖୁସି ହେଲେ। ତୁମେ ପ୍ରଚେତସ ଭାବେ ପରିଚିତ, ନମସ୍କାର ଓ ପ୍ରଚେତସ। ତୁମେ ଜଳର ଧାରାକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଛ, କେହି ବାଧା ଦେଇପାରିନାହିଁ। ଦୈତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ବନ୍ଧନ ଓ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ବିଜୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ। ଏଭଳି ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ନମ୍ର ଭାବରେ ସ୍ତୁତି ପାଇ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତିରିଶ ଯୋଜନ ଆକାରର ଏକ ନଗର, ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣରେ ନିବାସ କରୁଥିଲେ। ଦେବତାଙ୍କର କୃପାରେ, ରାଜା ଏକ ରାଣୀ ଶୁଭନା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହି ରାଣୀରେ, ତାଙ୍କର ଦଶଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହିପରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାର ନାମ ମଦନମଞ୍ଜରୀ। ଦେବସିଂହ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଉତ୍ତମ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଯୋଗ୍ୟ ବର ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରାଗଲା। ତାଙ୍କର ପୁଅ ରଣଧିରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଏକ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରାର ମାଲିକ ଥିଲେ। ଏହିପରେ, ପରିମଳ ନାମକ ରାଜା, ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦେବସିଂହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ ଗଭୀର ବୁଦ୍ଧିରେ ଦେବସିଂହଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନମ୍ର ଦେବସିଂହ ତାଙ୍କର ପିତୃତୁଳ୍ୟଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ସମସ୍ତେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଅନେକ ଭାବରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହିପରେ, ରାଜା ପରିମଳ ଦୃଢ଼ ରଣଧିରାଙ୍କୁ ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ। ଏଭଳି ଏହି ଗଢ଼ି ଆସିଥିବା କଥା ଏକ ଦିନ ଏହି ଭୂମିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା।