ଇନ୍ଦୁଳାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଣେ ବଡ଼ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପିତା ମାତାଙ୍କର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବଢ଼ାଇଥିବା ପୁତ୍ର, ଏକ ଗଭୀର କଥା କହିଲେ—“ଓ ଶୂରବୀର, ପ୍ରଥମେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କର, ତାପରେ ତୁମର ପିତୃପକ୍ଷ ଚୂଡ଼ାମଣିଙ୍କୁ, ଏବଂ ସୁଖବର୍ମନଙ୍କ ଘରେ ତୁମେ ଶୁଭ ହେବା। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଏବଂ ନିଜ ପରିବାରର ଅବସ୍ଥା ବୁଝି, ଶିଶୁ ବିଷଣ୍ଣ ହେଇ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କାନ୍ଦିଲେ, ନିଜ ଅପରାଧକୁ ଶୋଧନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସେ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ—“ପ୍ରିୟ ପିତା, ମୋର ସ୍ନେହର ଶ୍ରବଣ କର। ଦେବ, ମାନବ, ନାଗ, ଦାନବ ଯେହେଉଁ, ମୁଁ ସେହି, ଜନ୍ମ ଠାରୁ ପବିତ୍ର, ଯିଏ ପିତାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କ ମୋହକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ମୁଁ ଅଜାନା ରହିଥିଲି।” ଏପରି କହି, ପୁଅ ପୁଣି ଦୟାରେ ଆବେଗିକ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ। ପିଲାର ଏହି ଦୟାମୟ କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଏହି ଦେଶରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଅର୍ୟସିଂହ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ଦେଇ ସଜିଥିଲେ; ସେ ଶତ ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀ, ମୁକୁତ ଓ ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ, ଦାନ କଲେ। ତାଙ୍କର ବିଦାୟ ଆୟୋଜନ କରି, ସ୍ନେହରେ ଭରି ଗଳା ଅଟକି ଆସିଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ପଥରେ ଏକ ମାସ ରହି, ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁଅ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ଦଶହାରା ନାମକ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ପୃଥ୍ବୀରାଜ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ। ତୁମେ ତୁମର ଅପ୍ସରା ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ନିଜେ ଭୂମିରେ ନାରୀ ଭାବରେ ଆସିଥିଲା। କ୍ଷୟରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଇ, ତୁମେ ସ୍ଵର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। ତାପରେ, ସୂତ କହିଲେ—“ହେ ମୁନି, ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶରେ ବଳବର୍ଦ୍ଧନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ବିସେନ୍ ବଂଶର ଶାସକ, ବେଦର ତତ୍ତ୍ୱରେ ନିପୁଣ। ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ଦୁଇଜଣେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ। ଏହି ପୁଅ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୟୂରଧ୍ୱଜ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ସେ ନିଜେ ନିୟତ, ନିର୍ବିକାର, ଏବଂ ଆରଣ୍ୟିକ ମାର୍ଗରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ଶ୍ରୀମାନ ଅଗ୍ନିଭୂ କମାଣ୍ଡର ନିଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ମୟୂରଧ୍ୱଜ ଦେଖିଲେ, ଶିଶୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାରେ ଗଢ଼ା। ମୟୂରଧ୍ୱଜ କହିଲେ—“ସେ ମାତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୁଧ ପିଏ, ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେକୁ ସଦା ବଧ କରେ। ଦେବସେନାର ପ୍ରଭୁ, ମହିଷାସୁର ବଧକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଗୁହାର ଶକ୍ତିଧାରୀ, ଅବିନାଶୀ, ଦୟା କରନ୍ତୁ।” ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି, ସେନାପତି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପଦେଶ ପାଇ, ରାଜା ନମ୍ର ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। “ତଥାସ୍ତୁ” କହି, ଶ୍କନ୍ଦ ତଥା ବିଲିନ ହେଲେ। ଏହି ନଗର ନାମ ଥିଲା ମୟୂରନଗର, ଜନସମୂହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଲହରୋ ନାମକ ଏକ ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଦଶ ବର୍ଷ ଚେଷ୍ଟା ପରେ, ଶ୍ରୀମାନ ଜଳର ମାସ୍ଟର ଵରୁଣ ଦୟା ଦେଲେ। ଏହି ଅମୃତ ମୟ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଲହରୋ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ତୁମେ ପ୍ରଚେତସ୍ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଓ ପ୍ରଚେତସ୍ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଜଳର ଧାରାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର, କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ। ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ବାନ୍ଧିବା ଓ ଦେବମାନେଙ୍କର ବିଜୟ ପାଇଁ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ଦେବତା ଏକ ତ୍ରିଶି ଯୋଜନା ଆକାରର ନଗର ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣର ଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।