କୃଷ୍ଣାଂଶ ଅଗ୍ନିରେ ପରିଣତ ହେବାକୁ ଦେଖି ଆହ୍ଲାଦ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ କହିଲେ, "ଶିଶୁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ପୁତ୍ର।" ଦେବୀ ଏପରି କହିଥିବା ପରେ, ଇନ୍ଦୁଲୋ ବାସବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱ ଚଢ଼ି ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମେଘର ଭଳି ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ। ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହେଲାପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ସହିତ ନିଜ ମୁଖରୁ ଆନନ୍ଦରେ ବାହାରିଆସିଲେ। ସାତ ଲକ୍ଷ ଜଣ ମୃତ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହେଲା। ଯେଉଁ ଲକ୍ଷ ଯୋଧ୍ୟା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଭୟରେ ବିହ୍ୱଳ ହେଇଯାଇଥିଲେ। କିଛି ଲୋକ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ହେଲେ, କିଛି ଗ୍ରହସ୍ଥ ହେବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଲେ। ତାଳନା ଏହି ସମୟରେ ଗଜସେନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୂରମାନେ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ସେ ସେନାର ଏକ ଭାଗକୁ ବାହାର କରି, ତାଳନା ସେମାନେଠାରେ ଛଡ଼ି ମାଡ଼ି, ଖୁଟିକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ହାତୀମଣିର ଆଜ୍ଞାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସେନାପତି ଯୁଦ୍ଧରଥ ଚଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ହାତୀମଣି ବି ଶିବିରରେ ଥିଲେ। ଏଉଁପରେ ଗଜସେନ ଦିବ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେଇ ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଧ୍ୟାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କଲେ ଏବଂ ନିଜେ ରୁଦ୍ରପୁରକୁ ଚଲିଗଲେ। ସେମାନେ ରାତିଟି ଲୋହା ଦୁର୍ଗରେ କଟାଇଲେ, ଶକ୍ତିରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ; ଦ୍ରୁତ ଦ୍ୱାର ଖୋଲନ୍ତୁ, ନହେଲେ ପ୍ରାଣ ହାରିବେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେନାପତି ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଧ୍ୟାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏହା ଶୁଣି ସେହି ଶୂରମାନେ ଏମିତି ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆକ୍ରମଣ ହେଲେ ଯାହା ଏକ ସମୟରେ ଶତଜନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିପାରିଥାଏ। ଦଶ ହଜାର ଯୋଧ୍ୟା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ତେବେ କୃଷ୍ଣାଂଶର ଅଂଶ ବିନ୍ଦୁଳା ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ିଲେ। ଅବଶିଷ୍ଟ ଯୋଧ୍ୟା, ଭୟାଭିତ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ସାଥୀ ସହିତ ମାତ୍ର ଅଷ୍ଟିଏ ଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଭୟଭିତ ରାଜା ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ସହିତ ନିଜ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥାଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ଷୋଳ ଉଠ ଶୁନା ନେଇ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ ହେଲେ। ଘରେ ଆନନ୍ଦ ଆସିଲା, ରାଣୀ ନିଜେ ସୁନାରେ ଶୁଭୂଷିତ ହେଲେ। "ମୁଁ ମୃତ ଥିଲି, ପୁତ୍ର, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁନଃଜୀବିତ ହୋଇଛି," ରାଣୀ କହିଲେ। ଏହା ଶୁଣି ବିନ୍ଦୁଳା ଶୂରବୀର ଆନନ୍ଦରେ ମାଆଁ ପାଖରେ ଶିର ନମାଇଲେ ଏବଂ କଥା କହିଲେ। ଘରେ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରବେଶ କଲା ବେଳେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ରାଜା ପରିମଳ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ଭଳି, କୃଷ୍ଣ କୁମାର ରାଜାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ରତ୍ନଭାନୁ ରାଜା ହେଲେ। ମହାନ ରାଜା ଶୋକରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଣ୍ଡିକା ପୂଜା କଲେ। ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଭବିଷ୍ୟଙ୍କ ଅଂଗରୁ ସାତ ଜଣ ଜନ୍ମ ନେବେ ବୋଲି ଘୋଷିତ ହେଲା। ଏହି କଥା କୁହାଯିବା ପରେ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଷରେ ଦୁଷାସନଙ୍କ ଶୁଭ ଅଂଶରୁ ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଉଦ୍ଧର୍ଷାଂଶ ଥିଲେ ସରଦନ, ଦୁର୍ମୁଖ ଥିଲେ ମର୍ଦ୍ଦନ। ବର୍ଦ୍ଧନ ଥିଲେ ଚିତ୍ରବାଣଙ୍କ ଅଂଶରୁ, ତାପରେ ୱେଲା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ ଭୟଙ୍କର ଭୂକମ୍ପ ହେଲା; ସହରରେ ହଡ଼ ଏବଂ ରକ୍ତ ମିଶିତ ବର୍ଷା ହେଲା। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଇଳା, ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ମାଆଁ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଲାପରେ, ତାଙ୍କ ବାପା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦେଲେ। ବାର ଦିନ ବିତିଯିବା ପରେ, ସେ ଅତି ଶୁଭ ରୂପବତୀ ଝିଅ ହେଲେ। "ଯିଏ ମୋତେ ରକ୍ତ ଧାରାରେ ଶିବିରରେ ସ୍ନାନ କରାଏ,"—ଏପରି ଅଭିଲାଷା ଦେଖାଯିଲା। ତେବେ ରାଜା ସୁନାର ଥାଳିରେ ବେଲାମୁଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ରଚନା କଲେ। ତିନି ଲକ୍ଷ ଧନ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ, ସେ ସିନ୍ଧୁ ଏବଂ ଆର୍ୟଦେଶକୁ ଗଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ମାମାଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏହି କଥା କହିଲେ। ଶୁଣି, ସେ କହିଲେ: "ହେ ଶୂରବୀର, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।