ବଳଖନ ଗଭୀର ଗର୍ତ୍ତରୁ ବାହାରି ଆସି ସହସା ଶହରକୁ ଅବରୋଧ କରିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେ ତିନି ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ସାଥିରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହିପରେ, ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏହା ଦିନ ଓ ରାତି ଚାଲିଥିଲା। ଦ୍ଵିତୀୟ ଦିନ ଆସିଲା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଜସେନ ତାଳନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେନାକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳାଇଦେଲେ। ତାଳନ ନିଜ ସେନା ଅଂଗାର ହୋଇଯିବା ଦେଖି, ଶତ୍ରୁ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେଲେ। ସେଠି, ରାଜା ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ସୂର୍ଯ୍ୟଦ୍ୟୁତି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ଦେବତା, ଅହ୍ଲାଦ ଓ କୃଷ୍ଣକ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହିଠାରେ, ନିଜ ଭାଇ ବନ୍ଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇନେଲେ ଓ ତାଙ୍କର ତେଜ ଏକତ୍ର କରିଲେ। ତାପରେ, ସମଗ୍ର ସେନା ସାତ ଲକ୍ଷ ଅଗ୍ନି ସମ ଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଗଜସେନଙ୍କ ସେନାର ଅର୍ଧାଂଶ ନଷ୍ଟ ହେଲା, ଏବଂ ରାଜା ବିଜୟ ଲାଭ କରି ଆନନ୍ଦରେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ ଅଗ୍ନିରୂପ ହୋଇଯିବା ଦେଖି, ଅହ୍ଲାଦ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଲେ। ତେବେ ଦେବୀ କହିଲେ, "ବତ୍ସ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ପୁତ୍ର।" ଦେବୀଙ୍କ ଏହି କଥା ପରେ, ବାସବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଇନ୍ଦୁଲୋ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ମେଘ ସମ ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହେଲା, ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ସହିତ ନିଜ ମୁଁହରୁ ଆନନ୍ଦରେ ବାହାରିଲେ। ସେନାର ସାତ ଲକ୍ଷ ଆବାର ଜୀବନ ପାଇଲେ, ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହେଲା। ଅବଶିଷ୍ଟ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ। କିଛି ଜଣ ଗୃହତ୍ୟାଗୀ ହେଲେ, କିଛି ଜଣ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହିପରେ ତାଳନ ଗଜସେନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂରବୀରମାନେ ସହିତ ସବୁଠୁ ନିବାନ୍ଧିତ କଲେ। ସେ ସେନା ଭାଗକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଶୂରମାନେ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ମାଡ଼ି, ତାଙ୍କୁ ଖୁଟିକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ହସ୍ତମଣିର ଆଦେଶରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ସେନାପତି ଯୁଦ୍ଧ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଓ ହସ୍ତମଣି ମଣ୍ଡପରେ ଥିଲେ। ତାପରେ ଗଜସେନ ଦିବ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେଇ ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କଲେ ଓ ସେ ନିଜେ ରୁଦ୍ରପୁରକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ରାତିଟିଏ ଇଂଧନର ଦୁର୍ଗରେ କାଟିଲେ, ଶକ୍ତିରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ—ଦ୍ରୁତ ଦ୍ୱାର ଖୋଲ, କିମ୍ବା ତୁମେ ପ୍ରାଣ ହରାଇବ। ଏହିପରେ, ସେନାପତି ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ଶୂରମାନେ ଏମିତି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ ହେଲେ, ଯାହା ଏକ ସମୟରେ ଶତ ଶତ ମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଥିଲେ। ଦଶ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ବିନ୍ଦୁଳା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଲେ। ଅବଶିଷ୍ଟ ଅସୀ ଜଣ ଦୟାନିୟ ଭୟରେ, ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଅଛି। ଏହା ଦେଖି ଭୟଭୀତ ରାଜା, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ସହିତ, ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ କନ୍ୟାଦାନ କରି, ନିଜ ଦୋଷ ଦୂର କଲେ। ସେ ଷୋଳ ଟିଏ ସୁନାର ଉଠ ନେଇ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ। ଘରେ ଆନନ୍ଦ ଆସିଲା, ରାଣୀ ସ୍ୱୟଂ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ। ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲି, ବତ୍ସ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଇଛି—ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବିନ୍ଦୁଳା ଶୂରବୀର ଆନନ୍ଦରେ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଓ କଥା କହିଲେ। ଘରେ ଆନନ୍ଦ ଆସିଲା, ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ରାଜା ପରିମଳ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ କୁମାର ରାଜାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ରତ୍ନଭାନୁ ରାଜ୍ୟର ଶାସକ ହେଲେ। ମହାରାଜା ଶୋକରେ ଅତିବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଣ୍ଡିକା ପୂଜା କରିଲେ। ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଭବିଷ୍ୟଙ୍କ ଅଂଗରୁ ସାତ ଜଣ ଜନ୍ମ ନେବେ—ଏପରି ଶବ୍ଦ ହେଲା। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଷରେ, ଦୁଷାସନଙ୍କ ଶୁଭ ଅଂଶରୁ ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଉଦ୍ଧର୍ଷାଂଶ ଥିଲେ ଶରଦନ, ଦୁର୍ମୁଖ ଥିଲେ ମର୍ଦ୍ଦନ। ବର୍ଦ୍ଧନ ଥିଲେ ଚିତ୍ରବାଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଏବଂ ତାପରେ ବେଳା ଜନ୍ମିଲେ।