ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲେ। ଏହିପରି ପାଞ୍ଚଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାରକ ଚାରିପଟି ଥିବା ସେନା ବିଭାଗକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ଏହାଦେଖି ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ତାଲୱାର ଉଠେଇଲେ। ରାଜାଙ୍କ ସେନା ପରାଜିତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ବଳଖାନୀ ନାମକ ଶୂରବୀର ଏଠାରେ ଅବିଚଳିତ ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାଜା ଗଜସେନ, ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଜମ୍ବୁକକୁ ବଧ କରିଥିବା ମହାବୀରଙ୍କୁ ମୁହଁ ଘୁମେଇଦେଲେ। କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋହା ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ଏବଂ ସେଠାରେ ଥିବା ଭୟଙ୍କର ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ବଳଖାନୀଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି, ନିର୍ମମ ଭାବରେ ପିଟିଲେ। ତେବେ ବଳଖାନୀ ଚଣ୍ଡାଳମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଦେଲେ। ପାଞ୍ଚଶ ଭୟଙ୍କର ଚଣ୍ଡାଳ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ରାଜା ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ ବୁଝି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଖାନୀଙ୍କୁ ହାତ ପାଏଁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ଆପଣ, ମହାବଳୀ, ଚଣ୍ଡାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧିତ ହେଲେ। ମୋ ଝିଅ ଆପଣଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣ ପୁନର୍ଜୀବନ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରିୟ କଥା ଶୁଣି, ବଳଖାନୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ରାଜା ଅନୁସୂତି କଲେ। ବିବାହ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମଣ୍ଡପରେ ବେଦୀକ କ୍ରିୟା କରାଗଲା। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଅଗ୍ନିର ସେବକ ଗଜସେନ ଏହି ବିବାହ ଲେଖିଲେ। ବଳଖାନଙ୍କ ବିବାହ ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ହେଲା। ଏପରେ, ବଳଖାନ ରାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ବିଷ ପାନ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ନାହିଁ; ପୁନି ସେ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧାଯିବା ସହିତ, ବାଁଶି ଦ୍ୱାରା ମାଡ଼ି ଦିଆଗଲା। ବିଷର ପ୍ରଭାବ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ବାହାରିଗଲା। ରାଜାଙ୍କ ସେନା ଏପରି ପିଟିବାରେ ଆନନ୍ଦ କାହିଁକି ପାଉଛନ୍ତି? ପ୍ରଥମେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହି, ପରେ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ରାଜାଙ୍କୁ କୁହାଯିବା ସମୟରେ, ଗଜମୁକ୍ତ ଆସିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ତୁମ ଘରକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ।" ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବଳଖାନୀ ତାଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଶ ଶୂରବୀର ସହ ଚାରିପଟି ଘେରିଦେଲେ। ଗଜସେନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ସୂର୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଏପରି ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଯିବାକୁ ଦେଖି, ଗଜମୁକ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକିତ ହେଲେ। କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବାହାର କରି, ପଖା ଦେଇଲେ। ଏହିମଧ୍ୟରେ ଅହ୍ଲାଦ ନାମକ ବୀର ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ ଆସିଲେ। ବଳଖାନୀ ଗଡ଼ଠୁ ବାହାରି, ସହରକୁ ଘେରି ଦେଲେ। ସୂର୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ତିନି ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସିଲେ। ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହା ଦିନ ଓ ରାତି ଚାଲିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ଆସିଲାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଜସେନ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ, ଯାହା ତାଳନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଅଗ୍ନିରେ ଦାହିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ସେନା ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ତାଳନ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ରାଜା ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ସୂର୍ୟଦ୍ୟୁତି ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦୁଇ ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ ଶୂରବୀର, ଅହ୍ଲାଦ ଓ କୃଷ୍ଣକ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଭାଇ ବନ୍ଧିତ ହେବାକୁ ଜାଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ସୁନ୍ଦର ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଲେ ଓ ତାଙ୍କ ତେଜ ଏକତ୍ରିତ କଲେ। ଏହାପରେ ସମସ୍ତ ସେନା, ସାତ ଲକ୍ଷ ସୈନିକ, ଅଗ୍ନି ପରି ଭୟଙ୍କର ହେଇଗଲେ। ଗଜସେନଙ୍କ ସେନାର ଅର୍ଧାଂଶ ସେମାନେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ରାଜା, ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ।