ଦଶଗ୍ରାମ ଗାଁରେ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟିଛି ବୋଲି ଜଣି, ଆହ୍ଲାଦ ଓ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଖାଦ୍ୟ ବିନା ରହିଲେ, ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ, ନିଜେ ଦେହବିହୀନ ଧ୍ୱନିରେ କଥା କହିଲେ। ଦେବୀ କହିଲେ, "ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଜୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ତୁମେ ଯେତେଦିନ ପୃଥିବୀରେ ରହିବ, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ରହିବେ।" ଦେବୀଙ୍କ ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ପରେ ସେମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବିରାଜିତ ଦେବୀ ଶାରଦାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ। ଦିନର ତିନି ବେଳେ ସପ୍ତଶତୀ ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରି, ପ୍ରେମରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାମନ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁତ୍ର ଚାମୁଣ୍ଡ ନାମକ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପରେ ତ୍ରିଚରିତ୍ର ପାଠ ସମୟରେ ଜନ୍ମିଲେ। ଦେବୀ ଭକ୍ତମାନେ, ମୁଁ ଏହି ପାତ୍ରକୁ ତୁମ ପାଇଁ ପୂରଣ କରୁଛି। ସୁଖଖାନୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ମଧୁ, ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପୂଜା କଲେ; ବଳଖାନୀ ମାଂସ ଦ୍ୱାରା; ମୂଳଶର୍ମା ଲାଲ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବକୀ ଚନ୍ଦନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା, ଉଦୟ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ମମତାରେ ଭରି, ସ୍ୱୟଂ ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ବଳଖାନୀ ବୀର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଦେବକୀ ଦେବୀ ହୋଇ, ଦୀର୍ଘକାଳ ନିଜ ଲୋକରେ ବିରାଜିଲେ; ଏଠାରେ ଜଣେ ଦେବତା ଘୋଷିତ, ଦ୍ୱିତୀୟଜନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦେବସିଂହ, ଯିଏ କୌଣସି ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ, ଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବ, ଚତୁର୍ଯ୍ୟୁଗ ଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ଅଂଶରେ ପଂଦର ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଛି, ତାହା ଶୁଣ। ରତ୍ନଭାନୁ ରାଜାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ମରୁଧନ୍ୱ ପୃଥିବୀର ଶାସକ ହେଲେ। ସେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ, ଧ୍ୟାନ, ବ୍ରତ ଓ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ତେଣୁ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏକ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ। ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଚାରି ଜଣ ମଣିଷ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅଠାର ବର୍ଷ ବୟସର ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଅଠାର ବର୍ଷର ଥିଲେ। ଶାର୍ଦୂଳ ବଂଶର ଏହି ରାଜା ଏକ ସ୍ୱୟଂବର ଆୟୋଜନ କଲେ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳାପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ, ସୋମବାର ଦିନ, ସେ କନ୍ୟାର ମୁହଁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ରଙ୍ଗରେ ଚଞ୍ଚଳ ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା। ସେ ନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖି, ହସ୍ତୀମୁକ୍ତା ପରି ମୂର୍ଛିତ ହେଉଥିଲେ। ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ପାଞ୍ଚଶେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାରକ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ସେନା ଦଳକୁ ବିନାଶ କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ତଳୱାର ଉଠାଇ ଦେଖିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ସେନା ପରାଜିତ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ବଳଖାନୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର କନ୍ୟାକୁ ବିଦାୟ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ରାଜା ଗଜସେନ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଜମ୍ବୁକ ହନ୍ତା ବୀରଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ। କ୍ରୋଧରେ, ତିନି ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଲୋହାର ଶୃଙ୍ଖଳ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ଚଣ୍ଡାଳମାନେକୁ ଡାକିଲେ। ସେ ଭୟଙ୍କର ଲୋକମାନେ, ବନ୍ଧିଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ନିର୍ମମ ଭାବେ ପିଟିଲେ।