ଏଠି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରିଲେ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଠାରେ ଆସିଲି, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ରାଜପାଳିକାର ତରସେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ, ଆଶ୍ରୟ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, କାମାକ୍ଷୀ ଦେବୀ ପରି। କୃଷ୍ଣାଂଶ ଏହି ମହାଯୁଦ୍ଧର ଘଟଣାଗୁଡିକୁ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଲେ। ତାପରେ ସେ କହିଲେ, “ଓ ସିଂହ, କାମାକ୍ଷୀ ଦେବୀଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଅ।” ଧକ୍କା ଢାକର ସଙ୍ଗୀତରେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଧା ଅବଶିଷ୍ଟ ସେନାକୁ ପରାଜିତ କରି, ସେମାନେ ପଳାଇଗଲେ। ଏହି ପରାଜୟ ନେତ୍ରସିଂହଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଘଟିଲା। ନବମ ଦିନ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “କିଏର କୃପାରେ, ଓ ପ୍ରଭୁ, ଅପରାଜିତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ତୁମେ ବିଜୟୀ ହେଲେ?” ଏହା ଶୁଣି, ପିତା କହିଲେ, “ମୁଁ ଏପରି ଏକ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଥିଲି।” ଏପରି କହିଲେ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ ରାତିରେ କାମ କଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ, ମାଳାଗ୍ରାହୀର କନ୍ୟା ହୋଇ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଷାଠିଜଣ ଶୂରବୀର ଗାଡ଼ି ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଆସିଥିବାକୁ ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ ତୁରନ୍ତ ରୂପଣ ଦଣ୍ଡିତ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଦିବ୍ୟ ଢାକ ନିଅଯାଇଥିବାବେଳେ, ନେତ୍ରସିଂହ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ପ୍ରଭାତ ଆସିଲାବେଳେ, ସେଠି ଶୂରବୀରମାନେ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ; ଦିନ ଶେଷରେ, ସେମାନେ ଏହି ମହାଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ ପୂଜା କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଦିବ୍ୟ ଢାକକୁ ଉଚ୍ଚ୍ୱାସ କଲେ। ତାଙ୍କ ସେନା ସାତ ଲକ୍ଷ ମେହେନ୍ଦିରେ ମଦ୍ୟପିତ ହୋଇ, ପୁଣି ଫିରିଲେ। ସହର ଘେରାଯାଇଥିବାବେଳେ, ନେତ୍ରସିଂହ ଭୟରେ ଆବୃତ ହେଲେ। ତାପରେ କୃପାଳୁ ପ୍ରଭୁ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ତାଙ୍କୁ, ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ରାମାଂଶା କନ୍ୟା ଦିଆଯାଇଲା। ଏପରି କହି, ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଢାକ ଦେଲେ। ଦେବତା ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ପରେ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ରାଜାକୁ ଏପରି ଆସିଥିବା ଦେଖି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ପୃଥିବୀର ନାଥ, କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଆର୍ୟ-ଅଭୀର ଭାବରେ ପରିଚିତ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏହାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ତେଣୁ, ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣ, ତୁମ ଜନ୍ମର ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ବିବାହ ପାଇଁ ଚତୁର୍ୟ କରି, ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ସଂଗ୍ରହ କର। ତୁମ କନ୍ୟା ଯେଉଁ ଶୂରବୀରମାନେକୁ ଡାକିଛି, ସେମାନେ ମୂଳତଃ ରେବତୀ। ନତୁବା, ତୁମେ ତୁମ ପରିବାର ସହିତ ଶ୍ୟାଳ ପରି ନଷ୍ଟ ହେବ।" ଏହି ଶୁଣି, ଶାଲ୍ୟାଂଶ, ସୁଯୋଧନଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ଆହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଏହି ଚତୁର୍ୟ କାରଣେ ଗଲେ। ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଶୁଣିଛି, ତୁମେ ସମସ୍ତ partial incarnation; ପରିବାର ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ, ମୁଁ ମୋ କନ୍ୟାକୁ ରାମାଂଶାକୁ ଦେଇବି। ଏପରି ଆହ୍ଲାଦକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରି, ରାଜା ଚତୁର୍ୟ କୁ ଅନୁସ୍ରଣ କଲେ। ସେ ଏକ ମଣ୍ଡପରେ ଏକ ହଜାର ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ରଖିଲେ। ବିବାହର ପ୍ରଥମ ପରିକ୍ରମାରେ, ଯୋଗସିଂହ ଉତ୍ତମ ତଳୱାର ଧରିଲେ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ତଳନା କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ଏହା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିରସ୍ତ୍ରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଆମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।” ଏହା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଯୋଗସିଂହରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ତୃତୀୟ ପରିକ୍ରମାରେ, ବିଜୟ ଆନନ୍ଦର ପଥକୁ ଅଟକାଇଲେ; ରୂପଣ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଧରି, ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ପଞ୍ଚମ ପରିକ୍ରମାରେ, ତଳନା ଅନେକ ରାଜାଙ୍କୁ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସମୟକୁ ଦେଖୁଥିବା ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।