ଏହିପରି ଘଟଣାରେ, ଶାନ୍ତ ମନେ ଏବଂ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ନେତ୍ରସିଂହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତରାଜମାନେଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ସେଠି ସେ ଏକ ହଜାର ହାତୀ ଓ ଲକ୍ଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏସିଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଯୋଗସିଂହ ମଧ୍ୟ ହାତୀମାନେ ସହିତ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ । ବିଜୟ ଓ ରାଜକୁମାର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ସହିତ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କଲେ । ଦୁଇଟି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ ସେନାର ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବୀରମାନେ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ମାରିଦେଲେ । ଏଭଳି ଦେଖି, ନିଜ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବାରେ ଚାରିଜଣ ମଦୋନ୍ମତ ବୀର ଧକ୍କା ଢୋଳର ଧ୍ୱନିରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ, ଯେପରି ଅମୃତର ସ୍ପର୍ଶ ଦେଉଥିବା ପରି । ବୃଗୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ପୁନିପୁନି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆଗେଇ ଆସିଲେ । ସାତ ଦିନ ଅତିତ ହେବା ପରେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଯିଲା, ଯାହା ଦୁର୍ବଳମନସ୍କମାନେ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ । ପୁନି ଏମିତି ହେଲା, ସେମାନେ ନିଜେମାନେ ପୁନଃ ଶକ୍ତି ପାଇ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ; ବିଜୟ ଆଶା ହରାଇ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ । ସେଠି କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ସେମାନେଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ । ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ମହିଳାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲି, ଯିଏ ରାଜମହଳର ଚାଲିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ଶରଣ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ, କାମାକ୍ଷୀଙ୍କ ପରି । ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଘଟଣା କହିଲେ । ତାପରେ ସେ କହିଲେ, "ହେ ସିଂହ, କାମାକ୍ଷୀ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଅ ।" ଧକ୍କା ଢୋଳର ସଙ୍ଗୀତରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର । ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଧା ଥିବା ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ହରାଇ ସେମାନେ ପଳାଇଗଲେ । ଏହିପରି ଶତ୍ରୁ ନେତ୍ରସିଂହଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ହରାଇଗଲା । ନବମ ଦିନ ଦେବୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "କାହାର କୃପାରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏମିତି ଅଜୟ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ?" ପିତା ଏହା ଶୁଣି କହିଲେ, "ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ସ୍୵ପ୍ନ ଦେଖିଥିଲି ।" ପିତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଝିଅ ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ରାତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ମାଲାକାରଙ୍କ ବଧୂ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ । ଏପରି ମଧ୍ୟରେ ସାଠିଏ ବୀର ଯନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ସେମାନେ ଆସିଥିବାକୁ ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ । କୃଷ୍ଣାଂଶ ତ୍ୱରିତ ରୂପଣ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ । ଦିବ୍ୟ ଢକ୍କା ଢୋଳ ନେଇଯିବା ସମୟରେ ନେତ୍ରସିଂହ ଭୟଭୀତ ହେଇପଡ଼ିଲେ । ପ୍ରଭାତ ହେଲେ, ସେ ବୀରମାନେ ତାଙ୍କ ସେନା ସହ ଆସିଲେ; ଦିନ ଶେଷରେ ସେମାନେ ସେଠି ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମହା ଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଥିଲା । କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପୁନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଦିବ୍ୟ ଢକ୍କା ଢୋଳ ବାଜାଇଲେ । ତାଙ୍କ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଗର୍ବରେ ମଦୋନ୍ମତ ହୋଇ ପୁନି ଫେରିଆସିଲେ । ନଗର ଅବରୋଧ ହେଲେ, ନେତ୍ରସିଂହ ଭୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ । ତାପରେ କୃପାଳୁ ପ୍ରଭୁ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ । ଯିଏ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଠି ରାମାଂଶ ନାମକ କନ୍ୟା ଦିଆଯାଇଲେ । ଏପରି କଥା କହି, ଦେବତା ନିଜେ ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଢକ୍କା ଢୋଳ ଦାନ କଲେ । ସେଇ ଦେବତା ବିଦାୟ ନେଲେ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଚଲିଗଲେ । ଏପରି ଆସିଥିବା ରାଜାକୁ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ମହୀପତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ହେ ରାଜନ୍, ଏଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ସେମାନେ ଆର୍ଯ୍ୟ-ଅଭୀର ବୋଲି ପରିଚିତ, କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଏହିଥିରେ ଅଜ୍ଞାନ ଦେଖାଉଛନ୍ତି । ତେଣୁ, ନିଜ ବଂଶ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣନ୍ତୁ । ବିବାହ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେମାନେଙ୍କୁ ଠକେଇ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କଟି ନିଅ । ତୁମର କନ୍ୟା ଯେଉଁ ନାୟକମାନେକୁ ଡାକିଛି, ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ରେବତୀ । ନହେଲେ, ତୁମେ ତୁମ ପରିବାର ସହିତ ଶିଆଳ ପରି ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବ ।