ଏକ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ, ଜରାସନ୍ଧ କାଳିୟାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ। ତୃଶିରାସ ଜଣେ ଶିଆଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହି ଶିଆଳ ଥିଲା ଜମ୍ବୁକା। ଶତୃଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ବିନାଶ ହେବା ପରେ, ଦେବକୀ ଜମ୍ବୁକାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଶତୃ ଥିଲେ। ତେବେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଗଭୀର ସ୍ନେହରୁ, ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ନେଲେ। ସେହିଠାରେ, ହସୁଥିବା ସେମାନେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ; ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୃତଦେହରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଭାବର କଥା ହେଲା।