ସେ ବଳବାନ୍ ନରପତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ଏହିପରି ହେଉ," ବୋଲି ଓ ତାଙ୍କର ହାତ ଧରିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ରାଣୀ ଏକ ଯୋଗୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମର ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଛି, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆପଣାକୁ ଦେଇଦେଉଛି।" ଏହି ଶୁଣି, ଭତ୍ସପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ ଓ ବଳଖାନୀ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ରାଜା କାଳିୟା ଓ ତାଙ୍କର ଜନମାନେ ମୋହିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଶତ୍ରୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବଳଶାଳୀ ବଳଖାନ କହିଲେ, "ତୁମ ନିଜ କୌଶଳ ଦେଖାଅ, ତେବେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବି।" ଏହି ଶୁଣି ଓ ଭାବି ଉତ୍ତମ ରାଜା ଲକ୍ଷ ହଜାର ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ ନାରୀ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଓ ଯୋଗଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥିବାକୁ ଜାଣିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ କାନ୍ଦୁଥିବା ଦେଖି ସେ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ କାନ୍ଦିଲେ। ସେଠି କୃଷ୍ଣବଂଶଜ ଏହି ନାଳପୁଷ୍ପ ମାଳା ରାଣୀଙ୍କ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧାଇଲେ। "ମୁଁ ସିଂହ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତିଶୋଧ ପାଇଁ ଆସିଛି," ବୋଲି ସେ କହିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି କାଳିୟା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ସେ ଦ୍ୱାରବନ୍ଧ କରିବାକୁ ଗଲେ। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନିଜ-ନିଜ ତଳୱାର ଉଠାଇ ଏକାପରେ ଏକା ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ; ଏବଂ ବାହାରେ ଯାଇ ନର୍ମଦା ତଟରେ ଶିବିର ତିଆରି କଲେ। ସେମାନେ ନର୍ମଦା ଉପରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେତୁ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଯାହା ଏକ ନଳ ଲମ୍ବା ଥିଲା। ବଳଖାନ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗରକୁ ଅଘାତ କଲେ ଓ ମହିଷ୍ମତୀର ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂଲୁଣ୍ଠିତ କରିଦେଲେ। ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ମୁଖ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। କାଳିୟା ଗଜନିକାରେ, ପଞ୍ଚଶବ୍ଦ ନାମକ ଦାୟିତ୍ୟ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଭୂଣ ଭାଇ ସୂର୍ୟବର୍ମା ତିନି ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ନେଇଥିଲେ। ରଙ୍କଣ ଓ ବଙ୍କଣ, ଚାରି ଲକ୍ଷ ପଦାତି ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଗ୍ରାମ ସେନାକୁ ନେଇ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଏହିପରି ଦୁଇ ସେନା ମୁହାଁମୁହିଁ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ଆସନ୍ତା ଥିଲା। ତୃତୀୟ ପାହାଡିରେ, ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ଦ୍ରୁତ ଏକ ନଦୀ ଭଳି ବହିଲା; ଅପାର ଶୂରତାର ଧାରକ ବଳଖାନୀ ତଳୱାର ନେଇ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ତାପରେ ଦେବତା ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ଗଦା ନେଇ ସେନାକୁ ଆଘାତ କଲେ; ତାଳନୋ ତଳୱାର ନେଇ ମାହିଷ୍ମତୀକୁ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ। ଏଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାମାନେ ଭୟରେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ନିଜ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି କାଳିୟା ବଳଖାନୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ଘୋଡ଼ି, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଦୁଃଖିତ ବୋଲି ଜାଣିଲା। ବୀର କାଳିୟା ପତିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ପଞ୍ଚଶବ୍ଦ ନାମକ ମହାହାତୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ପଞ୍ଚ ନାୟକ ଅଚେତନ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଭୟଭୀତ ରୂପଣ ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହେଲେ। ତାପରେ ଶୋକାକୁଳ ରାଣୀ ଶୀଘ୍ର ଦୋଳାରେ ଚଢ଼ିଲେ। "ଏ ହାତୀନାଥ, ଇନ୍ଦ୍ରଦତ୍ତ ମହାବଳଶାଳୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର," ବୋଲି କହିଲେ। ଏହି ଶୁଣି, ଦିବ୍ୟ ମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଦେବହାତୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ହାତୀନାଥଙ୍କୁ ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ବଳଖାନୀ ସହ ରୂପଣଙ୍କୁ ମୃଦୁ ହସି ଦେଲେ। ସେ ଅଚେତନ ଶତ୍ରୁ କାଳିୟାକୁ ଦୃଢ଼ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ସୂର୍ୟବର୍ମା ଜାଣିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ କାଳିୟା ବନ୍ଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ମତ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ଦ ପଡ଼ିଯିବାରୁ ସେମାନେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା, ସେ ମହାନାୟକମାନେ ଘାଉ, ବେଦନା ଓ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।