ଦେବସିଂହଙ୍କ ମତାନୁସାରେ, ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୋଗୀ ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ଏହିବେଳେ, ମଡ୍ଡୁଧାରୀ ଦେବତା ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ତାଳନ ତାଙ୍କ ହାତରେ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ଭଲପାଇବାରେ ଭିଜି ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ । ମାଆଙ୍କୁ ମୁଗ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ । ଏହି ପରେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଶୁଭ ମହିଷ୍ମତୀ ନଗର ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କଲେ । ବୃତ୍ତଦୂତଙ୍କ ସହ ଏହି ଯୋଗୀମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଘରକୁ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନା ପାଇଁ ଗଲେ । ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ କୃଷ୍ଣାଂଶ ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଚେତନ କରିଦେଲେ । ରାଣୀ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦେହ ଦେଖିଲେ । ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ । ରାଣୀ କହିଲେ, "ହେ ଦେବକୀନନ୍ଦନ, ଆପଣ ମୋର ହାତ ଧରିବେ କି?" କୃଷ୍ଣାଂଶ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ," ଏବଂ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ତାଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଃଖିତ ରାଣୀ ଯୋଗୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଜକୁ ଦେଉଛି ।" ଏହା ଶୁଣି, ଭାଟ୍ସପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ । ସେଠାରେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ବଳଖାନୀ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ । ସେଠାରେ ରାଜା କାଳିୟ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନେ ମୋହିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଖାନ କହିଲେ, "ତୁମେ ତୁମ ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଅ, ତେବେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବି ।" ଏହା ଶୁଣି ଏବଂ ଚିନ୍ତା କରି, ଉତ୍ତମ ରାଜା ଏକ ଲକ୍ଷ ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ । ସେଇ ବେଶ୍ୟା ଜାଣିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ଯୋଗଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ମାଆଙ୍କୁ କାନ୍ଦୁଥିବା ଦେଖି, ସେଉଁଠି ସେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ କାନ୍ଦି ପଡ଼ିଲେ । ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣବଂଶୀ ଏକ ମାଳା ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧାଇଲେ । "ମୁଁ ସିଂହ, ମୋର ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତିଶୋଧ ପାଇଁ ଆସିଛି," — ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି କାଳିୟ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ । ସେ ଦ୍ୱାର ଅଟକେଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନିଜ ତଳୱାର ଉଠାଇ ଏକାପରେ ଏକ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ଯାଇ, ଘର ଛାଡ଼ି ନର୍ମଦା ତଟରେ ଶିବିର ତିଆରି କଲେ । ସେମାନେ ନର୍ମଦା ଉପରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ବ୍ରିଜ ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ଏକ ନଳା ଲମ୍ବା । ବଳଖାନ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ସମଗ୍ର ନଗରକୁ ଅବରୋଧ କଲେ ଏବଂ ମହିଷ୍ମତୀର ମହଲଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମିକୁ ଢଳିଦେଲେ । ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ମୁଖ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ସହ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ କାଳିୟ ଗଜନିକା ଉପରେ, ପଞ୍ଚଶବ୍ଦ ନାମକ ହାତୀରେ ବସିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଭାଉ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମା ତିନି ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଥିଲେ । ରଙ୍କଣ ଓ ବଙ୍କଣ, ଚାରି ଲକ୍ଷ ପଦାଟି ସେନା ସହିତ, ଦକ୍ଷିଣ ଗ୍ରାମ ସେନା ପ୍ରମୁଖ ଭାବେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ । ଏଭଳି ଦୁଇ ସେନା ମୁହାଁମୁହିଁ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା । ତୃତୀୟ ପାହାଡିରେ, ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଏକ ନଦୀ ତିଆରି କଲା; ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଖାନୀ ତଳୱାର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ । ଏ ସମୟରେ ଦେବତା ଏକ ବିଦ୍ୟୁତ ଧାରଣ କରି ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ ରଥ ଉପରେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ । ଆହ୍ଲାଦ ଗଦା ନେଇ ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ତାଳନ ତଳୱାର ଧାରଣ କରି ମହିଷ୍ମତୀକୁ ମାରିବାକୁ ଗଲେ । ଏପରି ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧରେ, ବିପୁଳ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ଆସିଲା । ନିଜ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିବା ଦେଖି କାଳିୟ ବଳଖାନୀଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ । ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଦୁଃଖିତ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁଭବ କଲା । ଶୂରବୀର କାଳିୟ ପଡ଼ିଯିବା ପରେ, ପଞ୍ଚଶବ୍ଦ ନାମର ମହାହାତୀ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଗଲା । ପାଞ୍ଚ ନାୟକ ଅଚେତନ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଭୟରେ ଭୀତ ରୂପଣ ଥର୍ଥରାଇ ଉଠିଲେ ।