ଭାରତବଂଶର ଏହି ମହାନ କଥାରେ ଏକ ଅନୁକ୍ରମିକ ରାଜବଂଶର ଏତିହାସ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ପ୍ରଥମେ ଏଠାରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ହଜାର ବର୍ଷ କମ୍ ଶାସନ କଲେ; ତାଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ତ୍ରିଧନ୍ୱା ସିଂହାସନ ଅଧିକାର କଲେ। ଏଠାରେ ସତ୍ୟପାଦ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଏହି ଭାରତ ବଂଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ପରିଚ୍ଛେଦ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ତ୍ରିଧନ୍ୱା ମଧ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ କମ୍ ରାଜ୍ୟ କଲେ ଏବଂ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଏକ ଚତୁର୍ୟୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଦୁର୍ବଳ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ହାରୀତ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏହି ହାରୀତଙ୍କ ପୁଅ ବିଜୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ସଗର ରାଜା ହେଲେ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ବୈୱସ୍ବତ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାଜ୍ୟକୁ ଉଚିତ ଭାବେ ଶାସନ କରିଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ମହାମୁନି, ପୃଥିବୀରେ ସତ୍ୟ ଯୁଗ ଥିଲା ଏବଂ ଧର୍ମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା। ସଗର ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ରଖୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ 'ସାଗର' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେହି ସାଗରମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜସ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦିଲୀପ ଏକଶ ଅବଧି କମ୍ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ଶ୍ରୁତସେନ ଏକଶ ବର୍ଷ କମ୍ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ଅମ୍ବରୀଷ ଏକଶ ବର୍ଷ କମ୍ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏଠାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସତ୍ୟପାଦ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଏହି ଭାରତ ବଂଶର ତୃତୀୟ ପରିଚ୍ଛେଦ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଚତୁର୍ଥ ପରିଚ୍ଛେଦରେ ଏହି ରାଜାଙ୍କ ଶାସନ ଅଷ୍ଟାଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଚାଲିଥିଲା। ସେ ପ୍ରଥମେ ଉନତିସ ବର୍ଷ ଏବଂ ପରେ ତିରିଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ରାଜ୍ୟ ଏକଶ କମ୍ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଏବଂ ପରେ ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଆସିଲେ। ପୁଣି ଏକଶ କମ୍ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଏବଂ ରାଜା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ। ପୁଣି ଏକଶ କମ୍ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଏବଂ ସୁଦାସଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା ହେଲେ। ପୁଣି ଏକଶ କମ୍ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଏବଂ ତାପରେ ହରିବର୍ମା ରାଜା ହେଲେ। ଗୁରୁଙ୍କ ଶାପରେ ସୌଦାସ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଶମକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ହରିବର୍ମା ଏକ ବୈଶ୍ୟର ପରି ଧର୍ମିକମାନେଙ୍କ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ। ହରିବର୍ମା ରାଜ୍ୟ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦଶରଥ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ଭୃପଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱାସହ ରାଜା ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଅଧର୍ମର ପ୍ରଭାବରୁ ଏକ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଲା। ବସିଷ୍ଠ ଏକ ଯଜ୍ଞ କରି ରାଣୀଙ୍କ କଥାକୁ ମନେ ରଖିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ରାଜ୍ୟ ତିରିଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଚାଲିଲା। ଖଟ୍ଟାଙ୍ଗଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘବାହୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ସେ ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ବିଶ୍ ହଜାର ବର୍ଷ ଶାସନ କଲେ। ଏହି ତିନିଜଣେ, ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ଦଶରଥଙ୍କ ବଂଶର ବୈଷ୍ଣବ ଥିଲେ। ସୁଦର୍ଶନ, ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା, କାଶୀ ରାଜଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ମହାକାଳୀ ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—"ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ହିମାଳୟ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି ଏଠାରେ ବସ।" ପଶ୍ଚିମ ସାଗର ହେଉଛି ମଣିର ଖଣି, ତାହାର ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନି ଶାଗରକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା ଏବଂ ତାହାର ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ନଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱୀପ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିନଶ୍ଟ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ତେଣୁ ତୁମେ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କର। ସେ ବଡ଼ ରାଜାମାନେ, ପ୍ରଧାନ ବ୍ୟାପାରୀ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ କଣ୍କଡ଼ ଢାକିଗଲା ଏବଂ ତାପରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ନଷ୍ଟ ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ ବାୟୁ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଏହା ସମସ୍ତ ଜଳକୁ ଶୋଷି ନେଲା।