ସେଠାରେ, ସମସ୍ତେ ମାଧବ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ନିମିତ୍ତେ ନିୟମ ଓ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୂଜା ପ୍ରଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଋତୁଅନୁସାରେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ମୂଳ, କନ୍ଦ ଓ ଫଳ ଖାଇଥିଲେ, କୌଣସି ଜୀବକୁ କ୍ଷତି ନଦେଇ। ଏହି ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଜଣେ ସୁନ୍ଦର ଵର ଦେଲେ—ଏହି କଥା ମନୋଯୋଗ ସହିତ ଶୁଣ। ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ କାଳ ଜ୍ଞାନ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କଲେ। ଏଭଳି ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରି, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ପରେ ସେ ଜଣେ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣବାନ୍, ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ଅଂଶ ଭାଗ ଥିବା ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଆଷାଢ଼ ମାସ ଆସିଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଅଶ୍ୱାରୂଢ଼ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଶୋଭାମୟ ନଗରୀକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ସୁନା ଦାନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେ ନିଜ ଜ୍ଞାନୀ ମାମା ଓ ସଭାସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେନାନୀମାନେ ବନ୍ଧିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ରାଜା, ତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, କୌଶଳରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ମାୟାର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନାୟକ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ। ଶୂରବୀର ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଯୋଧା ଅଶ୍ୱାରୂଢ଼ ହୋଇ, ପାଞ୍ଚଶ ଶତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମାନବ ଲୋକର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଜଳପାନ କରିବାକୁ ମନେ କଲେ। ସେଠାରେ, କୂଆଁ ପାଖରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ ଜଳ ଭରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଶୋଭା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଆକୃତି ନାୟକଙ୍କୁ ମୋହିତ କଲା। ପରେ, ଅଟବୀକୁ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ସେ ପ୍ରବଳ ନାୟକ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ। ଦୁଃଖିତ କଥା ଶୁଣି, ସେ ନିଜ ନଗରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜା ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ଧନ ଦାନ କଲେ। ଏକଦଶ ବର୍ଷ ଆସିଥିଲା, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଉନ୍ମାଦ ସମୟରେ, ସେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ଉଚିତ ଭେଟ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଭାଇଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖି, ଆସିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ନିଜ ସେନା ସହିତ ବଡ଼ ନଗରକୁ ଯିବି।" ଏହିପରି କହି, ସେ ପ୍ରବଳ ଧୁନ୍ଧୁକରକୁ ଡାକିଲେ। କିଛି ନାୟକ ଘୋଡ଼ା ଓ ଉଠ ଉପରେ ଅତିଶୟ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସମୟ ଜ୍ଞାନୀ ଦେବସିଂହ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଗମନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶୁଣିଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜା ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଧୁନ୍ଧୁକର ଓ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ବଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବି।" ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେନାପତି ହେଲେ। ଚାରି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନେ ମଦୋନ୍ମତ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ବିପୁଳ ଧ୍ୱନି ଉପରେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ତିନି ହଜାର ଓ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ମିଶାଇ, ଶସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ ଯନ୍ତ୍ର ନେଇ ସେମାନେ ଚାଲିଲେ। ସାଠି ହଜାର ସେନା ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଦିଗକୁ ଆସିଲେ। ଭୟଭୀତ ଲୋକମାନେ ପଳାଇଗଲେ, ଶୂରବୀର ଭଳି ବଳଖିଳ୍ୟମାନେ ଦଶ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ। ଘୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଉଠ ଉଠ ସହିତ ମୁହଁମୁହିଁ ହେଲା। ନିଜ ପ୍ରବଳ ସେନା ପରାଜିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ହାହା ଭୂତମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ବାଣରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ। ବଳଖାନୀ ତାଙ୍କର ଖଡ଼ଗରେ କୃଷ୍ଣମାନେ ମଧ୍ୟ ବଧ ହେଲେ।