ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ମୃଗଟିଏ ହତ୍ୟା ହେବା ସମୟରେ, ଏଉଁ ମଧ୍ୟରେ ଶାରଦା ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଅତି ଶୋଭାମୟ ମୁହଁ ସହିତ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ମନୋହରିତ ହେଇ ନିଜ ତୀର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଧାମାନେ ଏହା ଦେଖି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଦେବୀ ଏହି ଆଘାତରେ ଭୟଭିତ ଓ ପୀଡିତ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଜଙ୍ଗଲର ଅନ୍ତର୍ଗତ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି ଦେବୀ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଦେବୀ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବ, ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର।" ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଶୁଭା ଶାରଦା ଦେବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହା ପରେ ତାଙ୍କର ବୀରତା ଦେଖି ରାଜା ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ବସନ୍ତ ଋତୁର ମଧୁର ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ମାଧବ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାମରେ ବ୍ରତ ଓ ଉପାସନା କଲେ; ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ। ସେମାନେ କୌଣସି ଜୀବକୁ କ୍ଷତି ଦେଇନଥିଲେ, ମୂଳ, କନ୍ଦ ଓ ଫଳ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ। ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୋଭାମୟ ଵର ଦେଲେ। ଦେବୀ ଦେବତାକୁ କାଳ ଜ୍ଞାନ ଓ ରାଜାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ। ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରି ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ଦେବୀ ଏକ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ପୁଅ କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହା ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଆଷାଢ ମାସ ଆସିଲାବେଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଘୋଡ଼ାରେ ଚଡ଼ିଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଶୋଭାମୟ ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବତାମାନେ କୁ ସୁନା ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ନିଜ ଜ୍ଞାନୀ ମାମା ଓ ଅନ୍ୟ ସଭ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତା ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବୀରମାନେ ନିର୍ବନ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଦୁଷ୍ଟ ମନ ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜା ଏହି ରାଜାକୁ ମୋହିତ କରି କ୍ରୱତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ବେଳେ, ଦେବତାମୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବୀର ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଘୋଡ଼ାରେ ଚଡ଼ି, ପଞ୍ଚଶତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କରି ଭୂମିର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି ଜଳ ପିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେଠାରେ, ଏକ କୁଆଁ ନିକଟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ ଜଳ ଭରିବାକୁ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଶୋଭା ଦେଖି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ମନୋହରିତ କରିବା ପ୍ରୟାସ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଦୁଇଜଣକୁ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ। ଦୁଃଖିତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ସେ ନିଜ ନଗର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କୁ ଧନ ଦେଲେ। ଏଗାରଅ ବର୍ଷ ହେବାବେଳେ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ମାଦ ଦିନରେ, ସେ ଭୟଭିତ ହୋଇ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ଉଚିତ ଉପହାର ଦେଲେ। ଭଉଣୀ ନିଜ ଭାଇଙ୍କୁ ଦୁଃଖରେ ଦେଖି ଆସିଲେ। "ଆଜି ମୋ ନିଜ ସେନା ସହିତ, ମୁଁ ଏହି ବଡ଼ ନଗରକୁ ଯିବି," ଭାଇ କହିଲେ। ଏହିପରେ ତିନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୁନ୍ଧୁକରାକୁ ଡାକିଲେ। ଘୋଡ଼ା ଓ ଉଠରେ ଚଡ଼ିଥିବା କିଛି ବୀରମାନେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦେବସିଂହ, ଯିଏ ଉଚିତ ସମୟ ଜାଣିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ ଉତ୍ତେଜିତ ଓ ଭୟଭିତ ହେଲେ। "ଆଜି ମୁଁ ଧୁନ୍ଧୁକରା ଓ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ବଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବି," ତିନି କହିଲେ। ଏହା କହି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତିନି ସେନାପତି ହେଲେ, ମୁନିବର।