ସୂର୍ୟଦେବ ନିଜେ ‘ଏହିପରି ହେଉ’ କହି, ତାଙ୍କୁ ପାପିହାକା ପକ୍ଷୀ ଦେଲେ। ଏହିପାଇଁ, ପାପିହାକା ନାମକ ଏହି ପକ୍ଷୀ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲା। ଚେତନାର ଶକ୍ତିରେ ବିଭୋର ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଥିରୁ ଅଶ୍ୱମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାପରେ, ମୃଗୀ ଠାରୁ ମେଘ, ପୁଷ୍ପ ଏବଂ ବଳାହକ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ଚାରିଜଣ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ଏଗିଅଗିଛନ୍ତି, ପୂର୍ବରୁ ବି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏହି କଥା ପ୍ରବୃତ୍ତି ତୁମକୁ କହିଦିଆଯାଇଛି, ଏବେ ଶୁଣ ଏଠାରେ ଶୁଭ କଥା। ଦେବସିଂହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଅଶ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ପୁଅ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କୁ ମୃଗ ନଗର ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବଳଖାନୀ ସୁନ୍ଦର ଧଳା ଅଶ୍ୱରେ ଚଢିଥିଲେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ, ଏକ ବାଘ ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲା, ସେ ହତ୍ୟା ହେଲା। ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶାଳ ଜଙ୍ଗଲରେ ମୃଗ ହତ୍ୟା ହେଲା। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଶାରଦା ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଉପରେ ନିଜ ତୀର ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଏହି ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇଥିଲେ। ଏହାପରେ ଦେବୀ ଭୟଭୀତ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦେବୀ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଭୟରେ ପଡ଼ିବ, ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର।’’ ଏପରି କହି, ଶୁଭ ଶାରଦା ଦେବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରେ, ସେମାନଙ୍କର ବୀରତା ଦେଖି, ରାଜା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ବସନ୍ତ ଋତୁର ମଧୁର ସମୟରେ, ସେମାନେ ମନୋରମ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମାଧବଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସ ଏବଂ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ। ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଏବଂ ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମାନୁସାରେ ରିତିରେ ପୂଜା କଲେ। ସେମାନେ ମୂଳ, କନ୍ଦ ଏବଂ ଫଳ ଖାଇ, କୌଣସି ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଲେ ନାହିଁ। ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଵର ଦେଲେ—ଏହି କଥା ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ। ଦେବୀ ଦେବତାକୁ ସମୟର ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ, ଏବଂ ରାଜାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରି, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଦେବୀ ଏକ କଳା ରଙ୍ଗର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିଲା। ଆଷାଢ଼ ମାସ ଆସିଲାପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶର ଅଶ୍ୱାରୁଢ଼ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ସୁନ୍ଦର ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଚାରି ଶ୍ରେଣୀ ଲୋକ ଥିଲେ। ସେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସୁଂତୁଷ୍ଟ କରି ସୁନା ଦେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ। ସେ ନିଜର ଜ୍ଞାନୀ ମାମାଁ ଓ ଅନ୍ୟ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ବୀରମାନେ କାରାଗାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜା ଏହି ରାଜାକୁ ଭ୍ରମିତ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦିବ୍ୟ ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ବୀର ଜାଗ୍ରୁତ ହେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବୀର ଅଶ୍ୱାରୁଢ଼ ଯୋଧା, ପାଞ୍ଚ ଶତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ଭୂମିର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି ପାଣି ପିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେଠାରେ, ଓଆ ଉପରେ କିଛି ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନେ ଜଳ ଭରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ। ଏହିପରେ, ଅଞ୍ଜଳିରେ ଅପନ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରି, ବଳବାନ ବୀର ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ସେଇ ଦୁଃଖଦ କଥା ଶୁଣି, ସେ ନିଜ ନଗରକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜା ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଲେ।