ଯେତେବେଳେ ପହାଡ଼ିଆମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହରିଯାଇଥିଲା, ରାଜା ତାଙ୍କର ହାତରେ ତଳୱାର ନେଇ ଦୃଢ଼ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ସେହିବେଳେ, ଭୂମିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଥ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ । ନବମ ଅବସରରେ, କୃଷ୍ଣର ବଂଶଜମାନେ, ଯୁବକ ରାଜକୁମାରମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ । ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରି କହିଲେ: "ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜନ୍, ଆପଣ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବେ ।" ଏହି ଶବ୍ଦମାନେ ଶୁଣି, ରାଜା କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ ।" ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ରାଜା ସେମାନେଙ୍କୁ ହରିଣୀର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜଣେ ଦେଇଦେଲେ, ଯେପରି ବଢ଼ିଆ ମାର ହରିଣୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେପରି । ଏହି ଦେବୀୟ ଶକ୍ତିମାନେ ଭୀଷ୍ମସିଂହଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ନିଅଁଥିଲେ । ସେମାନେ ଦେବୀୟ ଭୂଷଣରେ ସଜିଥିଲେ ଏବଂ ଆକାଶ ଓ ଜଳ ମାନେ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିଥିଲେ । ଏଠି ସୂତ କଥା କହିଲେ । ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସେବା କରିଥିଲେ । ତାହାପରେ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଏକ ବର ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି—" ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ "ଏହିପରି ହେଉ" କହି, ତାଙ୍କୁ ପପିହାକା ପକ୍ଷୀ ଦେଇଦେଲେ । ଏହିପରି, ପପିହାକା ନାମକ ଜଣେ ସଂସାରର ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ଦେଉଥିଲେ । ଆକାଂକ୍ଷାର ଶକ୍ତିରେ ବିମୋହିତ ହୋଇ, ସେ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଭୋଗ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କରୁ ଅଶ୍ୱମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ତାହାପରେ, ହରିଣୀଠାରୁ ମେଘ, ପୁଷ୍ପ ଏବଂ ବଲାହକ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ସେମାନେ ଚାରିଜଣ, ଦେବୀୟ ଆକୃତିରେ, ପୂର୍ବରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ଏପରି ଗଳ୍ପ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଦେଲି, ଏବେ ଆପଣ ଏଠିର ଶୁଭ ଗଳ୍ପ ଶୁଣନ୍ତୁ । ଦେବସିଂହଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ, ସେ ତାଙ୍କର ମନପସନ୍ଦ ଅଶ୍ୱ ଦେଇଦେଲେ । ତାଙ୍କର ପୁଅ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କୁ ହରିଣୀର ନଗର ଦେଇଦେଲେ । ବଲାଖାନି ସୁନ୍ଦର ଧଳା ମାର ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ । ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବାଘ ଜଣେ, ଯେଉଁଥି ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିଲେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ମହାବନରେ ହରିଣୀକୁ ବଧ କରିଥିଲେ । ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଶାରଦା ଦେବୀ, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ସହିତ, ଦେଖିଲେ । ସେଉଁଠି ସମସ୍ତେ ମନ୍ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବିଧିଲେ । ଏହି ଅହ୍ଲାଦ ଆଦି ନାୟକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ଦେବୀ, ବିପଦ ଏବଂ ଭୟରେ, ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ । ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦେବୀ ନିଜ ପ୍ରକୃତ ଆକୃତି ଧାରଣ କଲେ । "ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଭୟରେ ଅନୁଭୂତି କରିବେ, ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ," ଦେବୀ ଶାରଦା ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଭା, ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ଏହାପରେ, ତାଙ୍କର ଶୌର୍ୟ ଦେଖି, ରାଜା ଆନନ୍ଦ ଭରି ହୋଇଗଲେ । ବସନ୍ତ ଋତୁର ମଧୁର ସମୟରେ, ସେମାନେ ରାଜ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ । ଏଠି, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମାଧବଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମ ଏବଂ ପୂଜା ପାଳନ କରିଥିଲେ । ଫୁଲ, ଧୂପ ଏବଂ ଦୀପରେ ଋତୁଯୋଗ୍ୟ କ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ମୂଳ, କନ୍ଦ ଏବଂ ଫଳ ଭୋଜନ କରି, ଜୀବମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିନଥିଲେ । ଦେବୀ ସେମାନେକୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବର ଦେଲେ—ଏହି ଗଳ୍ପକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ । ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମୟର ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ । ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରି, ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ । ଦେବୀ ଏକ କଳା ଅଙ୍ଗ ଧାରଣ କରିଥିବା ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥି ସାତ୍ୟକିର ଅଂଶ ଏବଂ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିଲା । ଆଷାଢ଼ ମାସ ଆସିବା ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଅଶ୍ୱରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଜଣେ, ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସେ ସୁନ୍ଦର ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ଥିଲେ । ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ସୁନା ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଦେବମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ ।