ବ୍ରାହ୍ମୀ ଏକ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ଉପାସକମାନେ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ବିଶେଷ ପ୍ରଭଳ ଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ଥିଲେ। ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆସି ଏହି ପୁତ୍ରଙ୍କର ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର ଦିୟାନ୍ତି। ଏହିପରି ଶିଶୁମାନେ କ୍ରମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ଘଟିଲା। ତୃତୀୟ ବର୍ଷ ପୂରଣ ହେବା ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଚନ୍ଦନବନରେ ଖେଳିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱ ଅଶ୍ୱିନୀ ଏବଂ ହରିଣମାନେ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସ୍ ନିକଟରେ ଥିଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ ସେଉଁଠି ଏକ ଶୁଭ ଆକୃତିର ପୁତ୍ର, ଏକ ପଉଁଛି, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶିବଶର୍ମା ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଅଷ୍ଟମ ବର୍ଷ ପୂରଣ କଲେ, ତାଙ୍କର ନାମକରଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂସ୍କାର କରାଯାଇଲା। ସୂତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନବମ ବର୍ଷ ପୂରଣ କଲେ, ସେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ। ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ବିଜୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଡ଼ ସହରକୁ ପଠାଇଲେ। ସେମାନେ ରାଜା ପରିମଳଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ, ଶୁଣ।" ସେମାନେ ଆଉ କହିଲେ, "ଆମର ରାଜା ପାଇଁ ଏକ ଷଷ୍ଠାଂଶ କର ନେଉଛନ୍ତି। ଆଜିଠାରୁ ଯେଉଁମାନେ ସେଇ ରାଜାକୁ କର ଦେବେ, ସେ କର ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଭୟରୁ ଏହା କରୁଛନ୍ତି।" ଏହିକଥା ଶୁଣି, ସେଇ ରାଜା ମହାତ୍ମା ଶାସକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଧନ ନେଇ ଏକାସାଥିରେ ଆସିଲେ। ପରେ, ଏହି ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧା କନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ଶହରକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ। ରାଜା ପୃଥ୍ବୀରାଜ, ମହାନ ରାଜା, ତୁମ ପାଖରୁ ଦଣ୍ଡ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି। ଏବେ ମୋ ଦେଶରେ ଅନେକ ସାମନ୍ତ ରାଜାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି କହି, ସେ କ୍ରୋଧରେ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଲେ। କିନ୍ତୁ, ଏହି ମହାନ ରାଜା ଏହା ଶୁଣି ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ବିଭିନ୍ନ ପହଳିବାଜ ଏସି, ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଭୂମିପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସୋଳ ରୁ ବୟସର, ରାଜାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାମା ଅଭୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ ସେ ମାମା, ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀର ପୁତ୍ରକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ବଜ୍ର ସମାନ ହେଉଛ, ଏହି ନରମ ପୁତ୍ର ସହିତ କିପରି ତୁମ ତୁଳନା କରାଯିବ?" ଏହିକଥା ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କ ମାମା, ଭୂମିର ନାଥ ଥିବା ସ୍ମୃତି କଲେ। "ହେ ରାଜା, ଏହି ଶିଶୁ ବିଷୟରେ କିପରି ଜାଣିଲି, ସେ କାହାଣୀ ଶୁଣ।" ସେ ପଣ୍ଡିତମାନେକୁ ଡାକି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ। ପଣ୍ଡିତମାନେ ଚିହ୍ନ ବିଷୟରେ କହି ଭୂମିପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, "ଏହି ସ୍ଥାନୀୟ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ ବଂଶ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।" ଏହିକଥା ଶୁଣି, ଶୂରବୀର ଲକ୍ଷଣ ପୁରୁଣା ଦିନର ଭଳି ବର୍ହିଷ୍ମତୀକୁ ଯାଇଲେ। ସେ ନିଜର ରାଜ୍ୟକୁ ଉତ୍ତର ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ରାଜା, ସର୍ପ ଉତ୍ସବ ଓ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ, ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ— ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ବଂଶୀ ଅପମାନ ସହି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ପଡ଼ିଦେଲେ। ନିଜ ପୁତ୍ର ଅଚେତନ ହେବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ତଳୱାର ହାତରେ ନେଇଲେ। କୃଷ୍ଣ ବଂଶୀ ଦେଖିଲେ ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତେଣୁ ସେ ଆଉ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।