କଲ୍ପ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ତାଙ୍କୁ କାଳିନ୍ଦୀ ନଦୀରେ ପେଲାଇଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ସାମନ୍ତ ନାମକ ଜଣେ ପୁରୁଷ, ସେଇ ଶିଶୁକୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁରଘରକୁ ଚଲିଗଲେ। ଭାଦ୍ର ମାସର କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ର ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗ ହୋଇଥିଲା, ସେଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶିଶୁର ଜନ୍ମ ହେଲା। ଶିଶୁଟି ଗାଢ଼ କଳା ଦେହ, ପଦ୍ମ ସମାନ ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର ଭଳି ଚମକ ଥିଲା। ଶିଶୁଟିକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ମାଆ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ, ଏଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେବତା ସଦୃଶ ଆକୃତି ଦେଖି ତାଙ୍କ ମନରେ ଚମତ୍କାର ଜନ୍ମିଗଲା—“ଏହା କ’ଣ ଉଦୟ ହେଲା? ଏହି ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଦୀପ୍ତିମାନ କିପରି ହେଲେ?” ଏହି ସମୟରେ ଆକାଶରୁ ଶବ୍ଦ ହେଲା—“କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛନ୍ତି।” ଏହି ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଶିଶୁଟି କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଅତି ଶୋଭାମୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ସେଠି ସମସ୍ତ ସହର ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲା। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଜଣେ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ପାର୍ଷ୍ୱଦେବତା ଅଂଶ ଓ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆସି ଶିଶୁର ଜନ୍ମସଂସ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ ଶିଶୁମାନେ ଦିନକ୍ରମେ ବଢ଼ି ଉଠିଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଲେ। ତୃତୀୟ ବର୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, କୃଷ୍ଣ ଅଂଶ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଚନ୍ଦନବନରେ ଖେଳିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ମୃଗ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସଙ୍କ ସମୀପରେ ଥିଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ ଏକ ଦୂତ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଶୁଭ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶିବଶର୍ମା ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଅଂଶ ଅଷ୍ଟମ ବର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମକରଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂସ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସୂତ ଲେଖନ୍ତି—କୃଷ୍ଣ ଅଂଶ ନବମ ବର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ ହେଲେ। ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ଜୟାର୍ଥେ ଏବଂ ମହାନଗରକୁ ପଠାଇଲେ। ସେମାନେ ରାଜା ପରିମଳଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ, ଶୁଣନ୍ତୁ। ଆମେ ଏକ ଛଅ ଅଂଶ କର ନେଇ ଆମ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଉଛୁ। ଆଜିଠାରୁ ଯଦି କେହି ସେଇ ପୂର୍ବତନ ରାଜାକୁ କର ଦେଇଥାଏ, ତେବେ ତାହା ଗ୍ରହଣ ହେବ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଭୟରୁ ଏହା କରୁଛନ୍ତି।” ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେଇ ରାଜା ମହାନ ଆତ୍ମା ଶାସକଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଧନ ନେଇ ସେମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଏହି ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧା କନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ପହଞ୍ଚିଲେ। ରାଜା ପୃଥ୍ୱୀରାଜ, ମହାନ ରାଜା, ତୁମଠାରୁ ଦଣ୍ଡ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଏବେ ମୋ ଦେଶରେ ଅନେକ ସାମନ୍ତ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି କହି, ସେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କଲେ। ମହାନ ରାଜା ଏହି କଥା ଶୁଣି ବହୁତ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ବିଭିନ୍ନ ପହେଲୱାନମାନେ ଆସି, ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଭୂମିପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଷୋଳଅ ବର୍ଷ ବୟସର, ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ମାମା ଅଭୟଙ୍କୁ, ଯିଏ ଅତି ପ୍ରବଳ ଥିଲେ, ଶିଷ୍ଟାଚାର କଲେ। ଯୁଦ୍ଧ କୁଶଳ ଅଭୟ, ତାଙ୍କ ଭଉଣୀର ପୁତ୍ରକୁ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ—“ତୁମେ ଯେପରି ଅଜୟ ବଜ୍ର ସମାନ, ଏହି କୋମଳ ପୁତ୍ର ସହିତ କିପରି ତୁମ ତୁଳନା କରିଯିବ?” ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କ ମାମା, ଭୂମିର ନାଥ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କଲେ। “ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ କିପରି ଏହି ଶିଶୁ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲି, ଏହାର କାରଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।