ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସହଦେବଙ୍କ ବଂଶରୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଦଳବାହନ ନାମକ ରାଜା ଗୋପପୁରୀ ଦେଶକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏଠାରେ ହଜାରଟି ଚଣ୍ଡୀ ଯଜ୍ଞ ହେଉଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ବିଭିନ୍ନ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇ ରାଜକୁମାରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନିକ ଏକ ବନ୍ଧନ ଗଢାଯାଇଥିଲା। ଦେବକୀକୁ ଦେଶର ରାଜାକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମୀକୁ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ସହିତ, ଏକ ଗାନ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ବେଶ୍ୟା, ଯାହାର ଆୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥିଲା, ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏକ ଶତ ଘটି, ପାଞ୍ଚଟି ରଥ, ଏକ ହଜାର ଘୋଡା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବହୁ ଧନ ଦେଇଯାଇଥିବା ଏକ କୁମାରୀ, ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଦାସଦାସୀ ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ମାଲନା, ଏହି ବରକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ଏକ ମାଳା ଦେଇଥିଲେ। ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହେଇ, ଏହାକୁ ଦେଶର ଶୂରବୀର ରାଜାକୁ ଦେଇଥିଲେ। ସେଠାରେ, ସେ ଦୁଇ ଶୂରବୀର, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି ସହିତ ରହିଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଧୂସର ଚିତା, ପଦ୍ମ ଚକ୍ଷୁ, ନିଜ ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ସେ ବଡ ଶବ୍ଦରେ ଶଂଖ ଦ୍ୱନି କରି, ବାରମ୍ବାର ଜୟ ନାଦ କରିଥିଲେ। ବହୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଠାରେ ଆସି, ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠା ଦେଖାଇଥିଲେ। ସେ ଶିଶୁକୁ ରାମଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରି, ଶୁଭ ମୁହଁ ଦେଖି ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ସେ କୃତ୍ତିକା ତାରାଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ପିତୃବଂଶରେ ଖ୍ୟାତି ଆଣିଥିଲେ। ମାସ ଶେଷରେ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା ଶିଶୁକୁ ଦେଖି ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇଥିଲେ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି ଶିଶୁଙ୍କୁ "ବଳଖାନିନ" ନାମ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ଚାମୁଣ୍ଡା, ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଭୟ ଆଣିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୟାର ଭରା ଥିବାରୁ ଏହି ଶିଶୁକୁ ତ୍ୟାଗ କରିନଥିଲେ। ତିନି ବର୍ଷ ହେଲାପରେ, ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ବଳଖାନିନ ପୁଅ ପାଇଁ, ବତ୍ସରାଜ ତାଙ୍କ ଝିଅ ମଦାଲସା ସହିତ ଗୁର୍ଜରା ଦେଶକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେହି ଦିନ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ବତ୍ସରାଜଙ୍କ ଆଗମନରେ, ଜମ୍ବୁକ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ରାଜା ପରିମଳଙ୍କ ସମସ୍ତ ସହରକୁ ଘେରି ଦେଲେ। ସେଠାରେ ସାତ ଲକ୍ଷ ମାହିଷ୍ମତ ଦେଇ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଶିବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଭାଇମାନେ ହାରିଗଲେ। ସେ ବେଶ୍ୟା ଲକ୍ଷାରତି ଓ ତାଙ୍କ ଘଟିକୁ ମାରିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ସହରକୁ ଅପହୃତ କରି ଜଳି ଦେଲେ ଏବଂ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଦୁର୍ଗରୁ ରତ୍ନ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ, ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସପ୍ତମ ଅଂଶକୁ ରଖିଲେ। କଳ୍ପ ମାଇଦାନକୁ ଯାଇ, ସେ ଏହି ଶିଶୁକୁ କାଳିନ୍ଦୀ ନଦୀରେ ଦେଇଦେଲେ। ସାମନ୍ତ ନାମକ ଏକ ପୁରୁଷ, ଏହି ଶିଶୁକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ ଶ୍ବଶୁର ଘରକୁ ଗଲେ। ଭାଦ୍ର ମାସର କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ଦିନ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ର ତାରା ଯୁଗଳ ଥିବାବେଳେ, ଏହି ଶିଶୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେ ଶିଶୁର ଦେହ କଳା, ଚକ୍ଷୁ ପଦ୍ମ ଭଳି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର ତେଜ ଅଛି। ମା ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ—"ଏହି ଉଦୟ କ'ଣ, କଣ ଚମତ୍କାର ଘଟିଛି, ଦେବମାନଙ୍କ ଆକୃତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ?" ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଛି। ଆକାଶରୁ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ଶିଶୁ କଳା ବର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ସହର ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା।