ଏକ ଦିନ, ରଣଭୂମିରେ ରାଜା ଏକ ଭୟଙ୍କର ତୀର, ଯାହାର ନାମ ଭୈରବ, ନିକ୍ଷେପ କରି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହା ପରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ରାଜ୍ୟର ସେନା ଦଶ ଦିଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା। ରାଜା ଏକ ତୀରରେ ଶତ୍ରୁର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଦେଲେ। କାଳିୟଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପଛୁଆଇ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରି, ରାଜା ନିଜ ଶିବିରକୁ ଫେରିଲେ। ତାପରେ ରାଜା ପରିମଳ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପରାଜୟ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଏହି କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଭରିଗଲେ। ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଏହି ଜଗତରୁ ପଞ୍ଚମ ମାସରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଗୁର୍ଜର ରାଜାଙ୍କ ଜନ୍ମରେ ଏକ କନ୍ୟା ମଦାଲସା ଥିଲେ। ଏହାର ଜନ୍ମ ଶୁଣି, ରାଜା ବହୁ ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ସେ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସହଦେବ ରାଜବଂଶରୁ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦଳବାହନ ରାଜା ଗୋପପ୍ରଦେଶକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ ହଜାର ଚଣ୍ଡୀ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ରାଜାମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇ ରାଜକୁମାରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ବନ୍ଧ ହୋଇଥିଲା। ଦେବକୀକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମୀକୁ ତାଙ୍କ ଭାଇକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏକ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ ଗଣିକା, ଯାହାର ଆୟ ବିଶେଷ, ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏକ ଶତ ହାତୀ, ପାଞ୍ଚ ରଥ, ଏକ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବହୁ ଧନ ସମ୍ପନ୍ନ ଏକ କନ୍ୟା, ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଦାସ-ଦାସୀ ସହିତ, ଦିଆଯାଇଥିଲା। ମଲନା, ବାଧୁକୁ ଦେଖି, ଗଳାର ମାଳା ଦିଲେ। ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହି ମାଳା କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜାକୁ ଦେଲେ। ସେଠାରେ ଦୁଇ ଶୂରବୀର, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ରହିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପଦ୍ମନୟନ, ନିଜ ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା ବାଳକ ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ଗୋରା ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କରି, ବିଜୟ ନାଦ କରିଥିଲେ। ବହୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ। ସେ ବାଳକକୁ ରାମଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଚିହ୍ନିଲେ, ମଙ୍ଗଳମୟ ମୁହଁ ସହ। ସେ କୃତିକା ତାରାଙ୍କ ପରି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ପିତୃବଂଶକୁ କୀର୍ତି ଦେଇ। ମାସ ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ଶିଶୁର ମଙ୍ଗଳମୟ ମୁହଁ ଦେଖି ବିଶ୍ୱାସ କଲେ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି ଶିଶୁକୁ ବଳଖାନିନ ନାମ ଦେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ଚାମୁଣ୍ଡା, ନିଜ ଉତ୍ସବଂଶରେ ଭୟଙ୍କର, ଦୟାରୁ ଶିଶୁକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ ନାହିଁ। ତିନି ବର୍ଷ ପରେ, ଏହି ଧର୍ମିକ ପୁଅ ବଳଖାନିନ ପାଇଁ, ରାଜା ବତ୍ସରାଜ ଗୁର୍ଜର ଦେଶକୁ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ମଦାଲସା ସହ ଗଲେ ଏବଂ ସେହି ଦିନ ଏଠାରେ ପହଁଚିଲେ। ବତ୍ସରାଜ ଆସିବା ସମୟରେ, ଜମ୍ବୁକ ନିଜ ସେନା ସହିତ ରାଜା ପରିମଳଙ୍କ ନଗରକୁ ଘେରି ଦେଲେ। ସାତ ଲକ୍ଷ ମାହିଷ୍ମତୀ ସେନା ସହ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଶିବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଭାଇମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ। ସେ ଗଣିକା ଲକ୍ଷାରତି ଓ ତାଙ୍କ ହାତୀକୁ ହତ୍ୟା କଲେ।