ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥାରେ, ଏକ ପ୍ରଶଂସ୍ୟ ବଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ବିକାଶର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଏଠାରେ ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁତ୍ର କୁରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କର ଅର୍ଧ ଅବସ୍ଥାକୁ ସାଧନ କରିପାରିଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ସାତ୍ତ୍ୱତ ବଂଶରେ ବୃଷ୍ଣି ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଥିଲେ। ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କ କୃପାଦ୍ୱାରା ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିରାବୃତ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ ମହିମା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ନିରାବୃତ୍ତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭଲି ଭାବେ ବିୟାମୁନା ହେଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ଗୌରବ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ବିୟାମୁନାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭିକୃତି, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନବରଥ, ଏବଂ ପରେ ଶକୁନି, ତାଙ୍କ ପରେ ଦେବରଥ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ମଧୁର—ଏମିତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ସ୍ଥିତି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ପରମ୍ପରାରେ ପରେ କୁରୁବତ୍ସ, ପୁରୁହୋତ୍ର, ସାତ୍ତ୍ୱତବାନ୍, ବିଦୂରଥ, ସୁମନା, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ, ଏବଂ ଦେବମେଧା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ସମାନ ଗୌରବ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଏହି କୁରୁ ତୃତୀୟ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ଭାରତ ଭୂମିରେ ପବିତ୍ର କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଏଠାରେ କୁରୁମାନେ ବାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପରେ ସୁରଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସାର୍ବଭୌମ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅର୍ଣ୍ଣବ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅୟୁତାୟୁ, ଯିଏ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ପରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଋକ୍ଷ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଳୀପ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶନ୍ତନୁ, ଯିଏ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡୁ, ଯିଏଙ୍କ ଶାସନରେ ପାଞ୍ଚ ଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ପରେ ସୁୟୋଧନ ସାଠି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏହାଠାରେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦାଇତ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସେନା ଶତ ହଜାର ଭାଗ ପୃଥିବୀକୁ ଭାରି କରିଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଶୂର ବଂଶୀ ବସୁଦେବଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଅବତାର ନେଇଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ହରି। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଏକ ଶତ ତିରିଶି ବର୍ଷ ବିତିଗଲା। ଚତୁର୍ଯ୍ୟୁଗ ଶେଷରେ, ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଏହି ହରିଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଜନମେଜୟ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯଜ୍ଞଦତ୍ତ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ପରେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଏକମାତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଉଷ୍ଟ୍ରପାଳ ଶାସନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ସେହିପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁନୀଥ ସେଇ ପରମ୍ପରା ଅନୁସରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନ ଚକ୍ଷୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ଏହି ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ଧର୍ମଉନ୍ମୁଖ ଶାସନ ଅବିରତ ଚାଲିଥିଲା, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟାରେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ସମାନ ଗୌରବ ଓ ପଦବୀ ଲାଭ କରିଥିଲେ।