ଏହିପରି ଏକ ସମୟରେ, ଶୂରବୀର ଲକ୍ଷଣ ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଉଷାଙ୍କର ପତି, ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଅଧ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ ମଧ୍ୟରେ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ ଉଷାଙ୍କର ପତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଲକ୍ଷଣ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି ନମ୍ର ମନେ କଥା କହିଲେ। ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ଜଗନ୍ନାଥ ଏୟାରାବତ ହାତୀରୁ ଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହାପରେ, ଲକ୍ଷଣ ଏୟାରାବତୀ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରି ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତଳନଦ ଆଦି ଶୂରବୀରମାନେ ଗର୍ବରେ ମଦମସ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ସହ ବଡ଼ ସ୍ନେହ ଗଢ଼ି ଏକଠି ବସୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ଆମେ ଏବେ ନଗରକୁ ଯାଉଛୁ; ଆମ ପୁଅମାନେ ଆମ ସ୍ଥାନରେ ରହିବେ, ପରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିବୁ।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ସେମାନେ ଆପଣାପଣି ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ତଳନଦ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ କରିନା ଓ ସୁଲଲିତଙ୍କୁ କାଶୀନଗର ଦେଇଦେଲେ। ତଳନଦଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ପ୍ରିୟ ତଳନଦଙ୍କୁ ଅନୁଗତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ, ବସୁମତଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଯେଉଁମାନେ ରାଜା ଓ ଭୂମିର ଶାସକ ଭଳି ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟଜନକ ମାଦି "ସିମ୍ହିନୀ" ଦେଲେ। ଏହା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଦତ୍ତ ନାମକ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନି ମହାଗଜ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ମାନବସଦୃଶ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଥିବା "ପପିହକ" ନାମକ ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟ ମିଳିଲା। ଏହି ତିନି ଶୂରବୀର ଏକଠି ହୋଇ ବଡ଼ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସେନା ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଥିଲା ଓ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ତଳନଦ ଥିଲେ। ଏହି ଶୂରବୀରମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ ରାଜା ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସଫଳ କଲେ। ତାପରେ, କାଳିୟଙ୍କ ସହ ରାଜା ଶୁଭ୍ର ନର୍ମଦା ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ସହିତ ମିଶି, ସେ ପିନାକୀନ ଦେବଙ୍କ ପୂଜା କଲେ। "ଆପଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କରନ୍ତୁ," ବୋଲି ରାଜା ହାତ ଜୋଡ଼ି କହିଲେ। ଏହାରେ ମହାଦେବ "ତଥାସ୍ତୁ" କହି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୋହନନ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ମୋର ସେନା ସହ ଶୁଭ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ଜଳର ଗଙ୍ଗାକୁ ଯିବି।" ସେ ତାଙ୍କ ଜୟକାମନା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳି ଭଉଣୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ସେ ମଣି ଓ ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ଗଳାର ହାର ପିନ୍ଧିଥିଲେ। କାଳିୟ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ସହ ଶୀଘ୍ର ଚଲିଗଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦାନ ଦେଇ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ କନ୍ୟାକୁବ୍ଜରେ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ମହାହାର ମିଳିଲା ନାହିଁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିବଦତ୍ତ ସୁନ୍ଦର ମହାବତୀ ନଗରକୁ ଗଲେ। ସେ ଜଟାଧାରୀ ଶମ୍ଭୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ତିନି ଶୂରବୀରଙ୍କ ସହ ସେ ସହର ଛାଡ଼ି ଚଲିଗଲେ। ସେଠାରେ ବତ୍ସରାଜ ନାମକ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଷୋଳ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଥିଲା। ଯୁଦ୍ଧର ମୂଳ ହରାଇଗଲା, ନାୟକମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ; ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି ଦୀର୍ଘ ଓ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ସେମାନେ ଶତୃ ସେନାକୁ ମାରିବା ପରେ ବାରମ୍ବାର ଜୟଧ୍ୱନି କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି କାଳିୟ ରାଜା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ। ମହାଦେବଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରି, ସେ ଏକ ଭ୍ରମକାରୀ ବାଣ ଧରିଲେ। ଅବଶିଷ୍ଟ ଶତୃମାନେ ଏକଠି ହୋଇ ଶତୃ ନାଶ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଏହା ଦେଖି ସେନାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।