ଏକ ସମୟର କଥା, ପରିମଳ ରାଜା ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯଦି ଖୁସି ଅଛନ୍ତି, ମୋତେ ଦିବ୍ୟା ଘୋଡ଼ା ଦିଅନ୍ତୁ।" ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ସେଇ ଦିବ୍ୟା ଘୋଡ଼ା ଦେଇ, ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ତା'ପରେ, ପରିମଳ ରାଜା ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକରେ ବିଲୀନ ଥିଲେ, ଏବେ ଶିବଂକ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା ହିସାବରେ ସେ ନିଜେ ନାଗ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ। ପାଞ୍ଚ ମାସ କଟିଯିବା ପରେ, ରାଜା ଦୁର୍ବଳ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ସମୟ ନିକଟେ ଆସିବାରୁ, ସେ ତାଙ୍କର ରାନୀଙ୍କ ସହ କାଶୀକୁ ଯିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଗଛର ମୂଳରେ ଏକ ନାଗ ବସୁଥିଲା। ସେଇ ନାଗ, ରୁଦ୍ରାହି ନାମକ, କହିଲେ, "ତୁମେ ଦୟାହୀନ ଏବଂ ମୂର୍ଖ। ଏହି ରାଜା ଏତେ ମୂର୍ଖ ଯେ, ଗରମ ତାମ୍ର ପାଣି ପିଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତିନି। ପ୍ରତିଦିନ ମୁଁ ଏହି ରାଜାଙ୍କ ଦେହରେ ବଡ଼ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲି, କିନ୍ତୁ ସେ ମୂର୍ଖ ମୋତେ ଗରମ ତେଲ ଦେଇନାହାନ୍ତି।" ରାଜା ନାଗଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ କାମ କରି, ନାଗ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ। ତା'ପରେ, ଏଠାରେ ଏକ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ଅଙ୍ଗୁଳି ଦଳ ପରି ଛୋଟ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ଥିଲା। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଅନ୍ଧକାର ହେବା ସମୟରେ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲା। ରାଜା ମହିମ୍ନ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରି, ଗିରିଜାପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ରାଜା ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯଦି ଖୁସି ଅଛନ୍ତି..." ମହାଦେବ "ତଥାସ୍ତୁ" ବୋଲି, ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହାରୁ ମଲସ ସନ୍ତୃପ୍ତ ହୋଇ, ମହା ଗୃହକୁ ଚଲିଗଲେ। ସେଠାରୁ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଉଥିଲେ। ଏହି ଭାଗ୍ୟରେ, ତାଙ୍କ ରୋଗ ନିରାମୟ ହେଲା ଏବଂ ମୁହଁ ଉଜାଗର ହେଲା। ସେ କହିଲେ, "ମୋ ପାଖରେ ଯେତେବେଳେ ବାଧା ଆସିବ, ସେବେ ଆପଣ ମୋତେ ସହଯୋଗ କରିବେ।" ଏହି ସମୟରେ, ବୀର ଲକ୍ଷଣ ଉଷାପତି ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ଗଲେ। ଅର୍ଧ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ ଭିତରେ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଉଷାପତି ବିଷ୍ଣୁ, ତାଙ୍କୁ ଦୟା କଲେ। ଏପରେ, ଲକ୍ଷଣ ଭକ୍ତିଭାବରେ ନମ୍ର ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ଜଗନ୍ନାଥ ଏୟାରାବତ ହାତୀରୁ ଶକ୍ତି ନେଲେ। ଏୟାରାବତୀରେ ଚଢି, ରାଜା ଲକ୍ଷଣ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲେ। ଏଥିରେ, ତଳନଦ ଆଦି ବୀରମାନେ ଗର୍ବରେ ମଦାନ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ସହ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ ଓ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ି, ଏକାଠି ରହିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ରାଜା, ଆମେ ନଗରକୁ ଯାଉଛୁ; ଆମ ପୁଅମାନେକୁ କ୍ଷେତ୍ର ଦେଇ, ପଛରେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିବୁ।" ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ତଳନଦ ବୀର ନିଜ ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ବାରାଣସୀ ନଗର ଦେଇଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ କରିଣା ଓ ସୁଲଲିତ, ଏହି କ୍ରମରେ। ପୁଅମାନେଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ପ୍ରିୟ ତଳନଦ ବୀର ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏହିପରି, ବସୁମତଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ରାଜା ଓ ଦେଶର ଶାସକ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଘୋଡ଼ା 'ସିମ୍ହିନୀ' ଦେଲେ। ପାଞ୍ଚ ଧ୍ୱନି ଥିବା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ବଡ଼ ହାତୀ 'ଇନ୍ଦ୍ରଦତ୍ତ' ଦେଲେ। ଏହିପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ମାନବ ସ୍ୱର ଥିବା ଘୋଡ଼ା 'ପପିହକ' ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ତିନି ଜଣ ବୀର ଏକାଠି ହୋଇ, ମହାନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସେନା ସାଠି ହଜାର ଥିଲା, ତାଙ୍କ ନାୟକ ଥିଲେ ତଳନ। ଏହି ବଳବୀରମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ, ରାଜା ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସଫଳ କରିପାରିଲେ। ଏପରେ, କଳିୟ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ସେ ଶୁଭ୍ର ନର୍ମଦା ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।