ଏହି ଘଟଣାରେ, କାନ୍ୟକୁବ୍ଜର ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ଦୁଇ ପକ୍ଷ ନେଇ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଦକ୍ଷ ଓ ଅପରାଜିତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧା ବଧ ହେଲେ, କାନ୍ୟକୁବ୍ଜର ଲୋକମାନେ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଇପଡ଼ିଲେ। ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଛାଡ଼ି, ରାଜାଙ୍କ ଶୋକରେ ବିନ୍ଦୁବିନ୍ଦୁ ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏପରି ସମୟରେ ରାଜା ସ୍ୱୟଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେଙ୍କୁ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିଲେ। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ଭୀଷ୍ମ, ପରିମଳ ଓ ଲକ୍ଷଣ ନିଜ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜାଙ୍କ ବିଜୟ ଓ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଶ ଅଭିଶିଷ୍ଟ ହେଲା। ଜୟଚନ୍ଦ୍ର, କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ଓ ଦିଲ୍ଲୀର ଭୂପତି, ଭୂମଣ୍ଡଳର ଶାସକ ଥିଲେ। ଏପରି ସମୟରେ, ଭୀଷ୍ମ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ସିଂହ ସମ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଥିଲେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପାସକ ଥିଲେ। ମାସ ଶେଷରେ, ଭାଗ୍ୟବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଅତିଶୟ ଭକ୍ତି ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଭୀଷ୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମ୍ରତାର ସହିତ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି, ଦିବ୍ୟା ଅଶ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ।" ତାହାପରେ ଭାଗ୍ୟବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ସେ ଅଶ୍ୱ ଦେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପରିମଳ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଶୋକରେ ଲୀନ ଥିଲେ, ଶିବଙ୍କ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ସର୍ପ-ରୋଗ ଦେଇ ପରୀକ୍ଷା କଲେ। ପାଞ୍ଚ ମାସ କଟିଯିବା ପରେ, ରାଜା ଦୁର୍ବଳ ହେଇପଡ଼ିଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ଆଶାୟରେ, ରାଜା ନିଜ ରାଣୀ ସହ କାଶୀକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ସର୍ପ ମୂଳରେ ବସିଥିଲା। ସେହି ସର୍ପ, ରୁଦ୍ରାହି, କହିଲେ, "ତୁମେ କଠୋର ଓ ମୂର୍ଖ। ଏହି ରାଜା ଏତେ ମୂର୍ଖ, ଗଲା ତାଲପିଘଳା ତାମ୍ବା ମଧ୍ୟ ପିଇଦେବେ!" ପ୍ରତିଦିନ ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ଦେହରେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲି, କିନ୍ତୁ ସେ ମୋତେ କଦାଚିତ ଗରମ ତେଲ ଦେଇନାହାନ୍ତି। ରାଜା ସର୍ପଙ୍କ କଥା ମାନି ତାହା କରିଲେ, ଏବଂ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ତାପରେ ଏକ ସ୍ୱୟଂଭୁ ଲିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଅମର ଏବଂ ଅଙ୍ଗୁଳି ପରି ଆକୃତିର। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ଅନ୍ଧକାର ଚତୁର୍ଦିଗ୍ଧିରେ ବ୍ୟାପି ତାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା। ରାଜା ମହିମ୍ନ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରି ଗିରିଜାପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହି ସବୁ ଦେଖି, ରାଜା ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି—" ମହାଦେବ ଲିଙ୍ଗ ଆକୃତିରେ ପ୍ରକଟ ହେଇ, "ତଥାସ୍ତୁ" କହିଲେ। ଏହିପରେ ମଳାସ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରି ମହା ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିଠାରୁ ବର୍ଷାନ୍ତେ, ସେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଗଲେ। "ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ତୁମର ରୋଗ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଛି, ମୁହଁ ଉଜାଗର ହୋଇଛି," ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା। "ଯେତେବେଳେ ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ବାଧା ଆସିବ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଆମ ପାଖରେ ଆସିବାକୁ ପଡ଼ିବ।" ଏହି ସମୟରେ, ବୀର ଲକ୍ଷଣ ଉଷାପତି ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମ୍ନିଧିତ କଲେ। ଅର୍ଧ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ ମଧ୍ୟରେ, ବିଶ୍ୱନାଥ ଉଷାପତି ଲକ୍ଷଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଭକ୍ତି ସହ ନମ୍ରତାରେ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏହି ସବୁ ଶୁଣି, ଜଗନ୍ନାଥ ଏଇରାବତ ହାତୀରୁ ଶକ୍ତି ନେଲେ। ଏଇରାବତୀ ଉପରେ ଚଡ଼ି, ରାଜା ଲକ୍ଷଣ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହିଠାରେ, ତାଳନଦ ଆଦି ବୀରମାନେ ଗର୍ବରେ ମଦମତ୍ତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ସହ ଗଭୀର ସ୍ନେହରେ ରହିଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ଆମେ ନଗରକୁ ଯାଉଛୁ, ଆମ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ଅଧିକାର ଦେଇ, ପୁନି ଆମେ ତୁମ ପାଖରେ ଆସିବା।" ଏହିପରି ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁସୂଚନା ଦେଇ, ସେମାନେ ପୁନି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ତାଳନଦ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ବାରାଣସୀ ନଗର ଦାନ କଲେ। ଏପରିଭାବରେ ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାଘଟଣା ଘଟିଥିଲା।