ସେ ସମୟରେ ସେ ମହିଳା ଭଗବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମାଆ, ଆପଣ ଯଦି ମୋତେ ଏକ ଦୟା କରିବେ, ମହାରାଜ୍ଞୀ..."। ଏହାପରେ ଦେବୀ କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ," ଏବଂ ସେଠାରେ ଏକାଥରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଏହାପରେ ରାଜା ଧର୍ମମতে ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରି, ନିଜ ଘରକୁ ନେଇଯାଇଲେ। ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଆବାର୍ଯ୍ୟ, ଯିଏ ଶତହସ୍ତୀ ସମାନ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ମ୍ଲେଛ ଜଣେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଶତୟତ୍ତ, ଯିଏ ବନରାଜ୍ୟର ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ବୀର ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଉପରକୁ ଲାଫ ଏତେ ବଡ଼ ଥିଲା ଯେ ଏକ ତାଳଗଛ ସମାନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉଥିଲା। ଏହି ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ପରେ ସେମାନେ ଏକ ତାଳଗଛ ଦେଇ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କଲେ। ପୁଅ ପାଇଁ ରାଜା ଏକ ଶୈବ ଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ, ଯଥାବିଧି ନିୟମ ଅନୁସାରେ। ଶିବଙ୍କ ଅଂଶର କୃପାରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଇ କନ୍ୟା ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିତା କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜର ପ୍ରଭୁ ସୋମେଶ୍ୱର ରାଜାଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ, ଯିଏ ଅପହାନ ବଂଶର ଥିଲେ। ହିମାଲୟରେ ଜୟଶର୍ମା ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲେ। ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଥିଲେ ଶୂରବୀର ରତ୍ନଭାନୁ। ସେ ଗୌଡ଼, ବଙ୍ଗ ଓ ମାରୁଭୂମି ଅଞ୍ଚଳ ଜୟ କଲେ। ଗଙ୍ଗାସିଂହଙ୍କର ଭଉଣୀ ବୀରବତୀ ନାମେ ଶୁଭ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ନକୁଳଙ୍କ ପୁଅ ଏହି ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। କୀର୍ତ୍ତିମାଳିନୀଙ୍କୁ ତିନି ଗର୍ବିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବଡ଼ ପୁଅ ପୃଥ୍ବୀରାଜ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଥିଲେ। ପୃଥ୍ବୀରାଜ ବାର ବର୍ଷ ବୟସରେ ସିଂହଖେଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ସେ ହିମାଲୟକୁ ଯାଇ ଯୋଗ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ। ମଥୁରାରେ ଧୁଂଧକାର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ଅଜମେରରେ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶରେ ପ୍ରଦ୍ୟୋତ ଓ ଵିଦ୍ୟୋତ ନାମକ ଦୁଇ ଛତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୋତଙ୍କ ପୁଅ ପରିମଳ ନାମରେ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ। ଵିଦ୍ୟୋତଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ହସ୍ତୀନାମ ପ୍ରଭୁ ହେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅମିତ୍ର ଦେଖି, ଭୀଷ୍ମସିଂହ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ସେ କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ସହରକୁ ଯାଇ, ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ ଭୟହୀନ ଓ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କ ମାମାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, "ତୁମେ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କିପରି କରୁଛ?" ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ସେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ। ଏହି ଉପରେ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲେ। "ପ୍ରବଳ ପରିମଳ, ଏଠାରୁ ଆମ ମନ୍ତ୍ରୀ ତୁମେ ହେବ। ତୁମ ଜୀବିକା ପାଇଁ ମୁଁ ମହାବତୀ ନଗର ଦେଉଛି।" ଏହି ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେଲେ ଓ ଏହାକୁ ଉଚିତ ମନିଲେ; କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଦୁଃଖରେ ସେହି ସହର ତ୍ୟାଗ କଲେ। ପରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସହର ସ୍ଥାପନ କରି, ସେଠାରେ ବାସ କଲେ। ସେହି ସହର ଭୂମିରାଜଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ସହର ପରିମଳଙ୍କୁ ଦେଲେ। ବିବାହ ପରେ, ଭୂମିରାଜ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୁର୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଅତି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ଏକ ଦେହଳି ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଓ ଏହାକୁ 'ଦେହଳି' ନାମ ଦେଲେ। ତିନି ବର୍ଷ ପରେ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ହେ ପୃଥ୍ବୀରାଜ, ତୁମେ ମୋ ଅଂଶ କାହିଁକି ଦେଉନାହାଁ?" "ଯଦି ଦେଉନାହ, ତେବେ ମୋ ଦୃଢ଼ ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ତୁମ ସେନା ନାଶ ହେବ।" ଏହିପରେ ଗର୍ବିତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଦୂତ ପଠାଯିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ହେଲା।