ଏକ ସମୟର କଥା, ଜଣେ ଭକ୍ତ ଭୟ, ଦୁଃଖ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପାପରେ ବିପର୍ୟସ୍ତ ହୋଇ, କୃପାର ସାଗର ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଚରଣକୁ ଶରଣ ନେଇ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶକ, ସମସ୍ତ କାଳର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଦୟାର ଅପାର ସାଗର। ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଆପଣ ଧୂସର ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ ଆପଣ କଳା ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଲେ। ମୋ ଚାରିଟି ଘରରେ ଜୁଆ, ମଦ୍ୟ ଓ ସୁନା ରହିଛି, ଏହି ସବୁ ଅଶୁଦ୍ଧି ମୋ ଜୀବନରେ ଅଛି। ମୁଁ ଦେହ, ପରିବାର ଓ ରାଜ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛି।” ଏପରି ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ ସ୍ମିତା ମୁଖେ କହିଲେ, “ମୋର ଏକ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଷ୍ଟମାନୋଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବ।" ଏହିପରି କଥା କହି, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ଏକ ରାଜା ନବଦୁର୍ଗା ବ୍ରତ ନବବର୍ଷ ଧରି ପାଳନ କଲେ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ କହିଲେ, “ମାଁ, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଓଁ ଦେଇଥିବେ…” ଦେବୀ କହିଲେ, “ତଥାସ୍ତୁ,” ଓ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ରାଜା ଧର୍ମାନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରି ନିଜ ଘରକୁ ଆଣିଲେ। ସେହି ରାଜାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଆବାର୍ୟ, ଯିଏ ସଂଖ୍ୟାନୁସାରେ ଶତହସ୍ତୀ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଏକ ବନରାଜ୍ୟର ମହାବୀର ମ୍ଲେଛ ନାମ ଥିଲା ଶତୟତ୍ତ, ଯିଏ ତାଳଗଛ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ଲାଫ ଦେଇପାରୁଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ପରେ ତାଳଗଛ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ହେଲା। ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏକ ଶୈବ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇଥିଲା। ତାପରେ ଶିବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପିତା ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କୁ କାନ୍ୟକୁବ୍ଜର ରାଜା ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଲେ, ଯିଏ ଅପହାନ୍ୟ ବଂଶର ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଜୟଶର୍ମା ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିମାଲୟରେ ଧ୍ୟାନରତ ଥିଲେ। ସେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଥିଲେ ରତ୍ନଭାନୁ, ଯିଏ ବିର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଗୌଡ, ବଙ୍ଗ ଓ ମାରୁଭୂମି ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିଜୟ କଲେ। ଗଙ୍ଗାସିଂହଙ୍କ ଭଉଣୀ ବୀରବତୀ ନାମକ ଶୁଭ ନାରୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନକୁଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏଇ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସାତ ବର୍ଷରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। କୀର୍ତ୍ତିମାଳିନୀଙ୍କୁ ତିନି ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲେ—ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଶୌର୍ୟଶାଳୀ, ବଡ଼ ପୁତ୍ର ପୃଥିବୀରାଜ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଁଜଣ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ। ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ସିଂହଖେଳ ବାର ଦିନ ହେଲେ, ହିମାଲୟକୁ ଯାଇ ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗରେ ଲୀନ ହେଲେ। ମଥୁରାରେ ଧୁଂଧକାର ଓ ଅଜମେରରେ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୋତ ଓ ବିଦ୍ୟୋତ, ଦୁଇ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୋତଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରିମଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ବିଦ୍ୟୋତଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମସିଂହ ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ, ଯିଏ ହସ୍ତୀମାନ୍ୟ ରାଜା ହେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଅମିତ୍ରତା ଦେଖି, ସେ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ନଗରକୁ ଗଲେ ଓ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେଠାରେ ନିର୍ଭୟ ଓ ପ୍ରବଳ ପରିମଳ ତାଙ୍କ ମାମାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ, “ତୁମେ କିପରି ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରୁଛ?” ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଯାହାକୁ ସେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ। ଏହିପରେ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ପରିମଳ, ତୁମେ ଏବେ ମୋର ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବ। ତୁମର ଜୀବିକା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମହାବତୀ ନଗର ଦାନ କରିଛି।” ଏହିପରି ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ, ଦୈବ ଚକ୍ର ଓ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଏହି ରାଜବଂଶର ଗାଥା ଚାଲିଗଲା।