ହେ ରାଜା, ଦେଖନ୍ତୁ, କିପରି ମୁଁ ମୋର ଭୋଜନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ୟମାନେ ଭୋଜନ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ମନ ଦେଶୀୟ ବିଦେଶୀ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ହୋଇପଡିଲା। ଏହି କଥା ଶୁଣି କାଳିଦାସ ମହାମଦଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ, ଅଧର୍ମିକ ବାହୀକ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନତମ ଲୋକକୁ ବଧ କରିଦେବି।" ତାପରେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହବି ଭାବେ ଅର୍ପଣ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଅସ୍ଥି ନେଇ, ମାନ ଛାଡ଼ି ନିରଂକାର ହେଲେ। ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ସେମାନେ ଭୂମିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଏବଂ ଅହଂକାରୀ ଲୋକମାନେ ସେଉଠି ରହିଲେ। ରାତିରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦେହଧାରୀ, ଅନେକ ମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେଉଠି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ରାଜା, ଏହି ଧର୍ମ ତୁମର, ଏହା ସମସ୍ତ ଧର୍ମମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ସ୍ମୃତି ରହିଛି। ଯେଉଁଠି ନପୁଂସକ, ଚୂଡ଼ା ବିନା, ଦାଢ଼ିଧାରୀ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମକୁ ଦୂଷିତ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଳ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ନହୋଇଥିବା ପଶୁ ମୋ ପାଇଁ ଭୋଜ୍ୟ ହେଉଛି। ଏହିପରି, ଗୁଳି (ମୁସଳ) ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଧର୍ମକୁ ଦୂଷିତ କରନ୍ତି। ଏପରି କହି ଦେବତା ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ, ଏବଂ ରାଜା ତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତି ହେଲେ। ସେଠି, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାଷା ସେଇ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ ଏକ ଆଚରଣ ନୀତି ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଲେ। ଏଠି ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗ ଲୋକମାନେ ରହିଲେ, ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଶ୍ର ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ଥିଲେ। ବାର୍ବର, ତୁଷା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ୱୀପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଲା। ସେଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଳ୍ପାୟୁ, ମନ୍ଦମତି ଏବଂ ତିନିଶଏ ବର୍ଷ ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରୁଥିଲେ। ସେଇ ଦେଶରେ ତାଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ଅନେକ ରାଜା ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ବଂଶରେ ତିନି ଜଣ ରାଜା ଦୁଇଶଏ ବର୍ଷ ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। କଳ୍ପ ଦେଶରେ ରାଜା ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିଜ ଶାସନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥର ଶାସକ ଥିଲେ, ତୋମର ବଂଶର ଅବତାର ଥିଲେ। ଅଗ୍ନିବଂଶର ବିସ୍ତାର ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲା। ଉତ୍ତରେ ଚୀନ ସୀମା ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ସେତୁବନ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେମାନେ ଗାଁ ଗାଁରେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ କରି, ଗାଁ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଭଳି ସମୟ ଚାଲିଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଁରେ ଦେବତା ବିରାଜିଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରେ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉଥିଲା। ଏହା ଦେଖି, ଭୟଙ୍କର କଳି, ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହି ବାରଷ ବର୍ଷ ଅବଧିରେ, ସେ ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗରେ ଲିନ ହେଲେ। ସେଠି ରାଧା ସହିତ ମନରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ—"ହେ କୃପାସାଗର, ମୁଁ ତୁମର ଚରଣରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ହରି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କର, ସମସ୍ତ କାଳର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ଦ୍ୱାପରରେ ତୁମେ ଧଳା ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲ, ମୋ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ଏବେ କଳା ହେଇପଡ଼ିଛ। ମୋର ଚାରି ଘରେ ଦ୍ୟୂତ, ମଦ୍ୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରହିଛି।" "ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ଦେହ, ପରିବାର ଓ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶୁଭ କୃଷ୍ଣ ମଧୁର ହସି କହିଲେ, "ମୋର ଏକ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିବ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ନାଶ ହେବେ।" ଏପରି କହି, ପ୍ରଭୁ ସେଠିଏ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ମୁନି, ତୁମେ ଶୁଣ, କଣ ଘଟିଲା। ସେ ନବଦୁର୍ଗାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ ନଉ ବର୍ଷ ଧରି ପାଳନ କଲେ।