ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ସେଇ ପ୍ରଭୁ ସିଂହ ନାମରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ଅଗ୍ନିବଂଶୀୟ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମୁଁ କଳିଯୁଗ ର ସ୍ଥାପନା କରିବି।” ଏହା ପରେ, ଯଦୁବଂଶୀ ମହାପୁରୁଷମାନେ ପିତୃକ୍ରିୟା ସମ୍ପାଦନ କରି, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ରାଜଧର୍ମ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଗଲା। ଛତ୍ରିଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଚଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ଏ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ଏବେ ମୁଁ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି, ତେଣୁ ତମେ ସମସ୍ତେ ଯାଅ।” ଏହା ଶୁଣି, ନୈମିଷାରଣ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ଦ୍ୱାଦଶଶତବର୍ଷ ପରେ, ଶୌନକ ଓ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଉଠିଲେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ କୁଣ୍ଡରୁ ଉଠି, ସ୍ନାନ, ଧ୍ୟାନ ଇତ୍ୟାଦି କରିଲେ। ଏହା ପରେ, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେଇ ସମୟରେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ନମ୍ର ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।” ସୂତଜୀ କହିଲେ: “ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବା ପରେ ବହୁତ ରାଜା ଉଦୟ ହେଲେ। ସିନ୍ଧୁ ନଦୀର ପଶ୍ଚିମ କୂଳ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ସେତୁ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଏହି ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଠାରୋଟି ରାଜ୍ୟ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେମାନେ ଅନ୍ତର୍ବେଦୀ, ବ୍ରଜ, ଅଜମେରା, ମରୁଧନ୍ବା, ଅବନ୍ତୀ, ଓଡ଼୍ର, ବଙ୍ଗ, ଗୌଡ଼, ଓ ମଗଧ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ ବହୁ ଭାଷାର ଲୋକ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ଧର୍ମ ନାଶ ହେବାର ଖବର ଶୁଣି, ବହୁ ଦଳ ସହିତ ସେମାନେ ହିମବର୍ଗ ଓ ସିନ୍ଧୁ ପଥରେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ସ୍ଥାନୀୟ ଜନଙ୍କ ମହିଳାମାନେ ଉପରେ ଅଧିକାର କରି, ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ। ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟଙ୍କ ନାତି ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ବାହ୍ଲିକ, କାମରୂପ, ରୋମ, ଖୁରଜ ଓ ଶଥ ମାନେ, ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା। ସେ ମହାପୁରୁଷ ସିନ୍ଧୁ ପାରେ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ପାଇଁ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। ହୂଣ ଭୂମିର ମଧ୍ୟରେ, ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ଏକ ଧର୍ମାତ୍ମା ପୁରୁଷ କୁ ପଚାରାଗଲା, “ତୁମେ କିଏ?” ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଧର୍ମର ଅନୁସରଣକାରୀ, ସତ୍ୟ ଓ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍।” ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ରୟ କଲେ, କାରଣ ଏହି ସମୟରେ ସତ୍ୟର ଅବନତି ହେଉଥିଲା। ଏହି ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟ ଶାସକ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ମହାରାଜ କହିଲେ, “ମୁଁ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କଲି, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ରାଜା। ବଣିକମାନେ ଯେଉଁପରି ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଶୁଦ୍ଧ ଉତ୍ତମକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସେଉଁଠିରେ ଅଚଳ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଅଚଳ। ସେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ଚଳନଶୀଳ ଉପାଦାନକୁ ସମଭାବରେ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି। ହୃଦୟରେ ଉପଲବ୍ଧ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରୂପ ଚିରଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶୁଭଦାୟକ।” ଏହିପରି ଶୁଣି, ରାଜା ସେଇ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଉପାସକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେଇ ରାଜା ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରି, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ଏବେ, ସେଇ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବା ପରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ଶୁଣ। ସୂତଜୀ କହିଲେ: ଶାଳିବାହନ ବଂଶରେ ଦଶ ରାଜା ହେଲେ। ସେଇ ସମୟରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ନୀତି ଓ ଧର୍ମ ପୃଥିବୀରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଧର୍ମ ଅବନତି ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ରାଜା ଦିଗ୍ବିଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଦଶ ହଜାର ସେନା ଓ କାଳିଦାସଙ୍କ ସହିତ ସେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ସେ ଗାନ୍ଧାର, ବିଦେଶୀ, କଶ୍ମୀର ଓ ଚତୁର ନାରମାନେଙ୍କୁ ଜିତିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ବିଦେଶୀ ଗୁରୁ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ।