ଏହି ଉତ୍କଳିତ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ ଗାଥାରେ, ପ୍ରଥମେ ଏହି କଥା କୁହାଯାଇଛି—ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ରାଜା ବତ୍ସରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଭୀମ, କ୍ରୁର ଶବ୍ଦରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମିବେ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଏକ ଅଂଶ, ଯେଉଁଥି ମୋତେ ନିବେଦିତ ଏବଂ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ଥିବା, ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିବେ। ନକୁଳ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ, କନ୍ୟାକୁବ୍ଜରେ ଜନ୍ମିବେ। ସହଦେବ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ଥିବା, ସେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିବେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଏକ ଅଂଶ ଅଜାମେରୁ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମିବେ। ଏହି ଦୁନିଆରେ ବେଲା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ, ତାରକ କର୍ଣ୍ଣ ହେବେ। କୌରବମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ମାୟାବି କଳାରେ ନିପୁଣ ହେବେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ମୋର ଶକ୍ତି ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହେବେ। ଦେବୀ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଏକ ବଡ଼ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ନଗର ଅଛି। ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତୁମେ ସିଂହ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛ। ଅଗ୍ନିବଂଶୀ ରାଜାମାନେ ନିପାତିତ ହେବା ପରେ, ମୁଁ କଳିଯୁଗ ସ୍ଥାପନ କରିବି। ଏହାପରେ, ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷ କରି, ସେମାନେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଗଲେ। ରାଜାମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ମୋକ୍ଷ ଏବଂ ଦାନ ନିମନ୍ତେ ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଲା। ଛତିଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ନଗରକୁ ଗଲେ। “ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ତମେ ଯାଉ; ଏବେ ମୁଁ ଯୋଗ ନିଦ୍ରାରେ ଅଛି,” ବୋଲି କୁହାଯାଇଲା। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ନୟିମିଷ ଅରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଏକ ଦିନ ଶୌନକ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଶତବଦ୍ଧି ପରେ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହରୁ ଉଠି, ସ୍ନାନ, ଧ୍ୟାନ ଆଦି କାମ କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ—“ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସମୟରେ ପୃଥିବୀରେ ନମ୍ର ରାଜାମାନେ କିଏ ଥିଲେ?” ସୂତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପରେ, ଅନେକ ରାଜା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ସିନ୍ଧୁ ନଦୀର ପଶ୍ଚିମ ତଟ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ସେତୁରେ ଏହି ରାଜାମାନେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠି ଅଠର ରାଜ୍ୟ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ତୁମେ ଅନ୍ତରବେଦୀ, ବ୍ରଜ, ଅଜାମେରୁ, ମାରୁଧନ୍ବା, ଅବନ୍ତି, ଓଡ଼୍ର, ବଙ୍ଗ, ଗୌଡ, ମଗଧ ଆଦି ଭୂମିକୁ ଯାଉ। ସେଠାରେ ଅନେକ ଭାଷାର ଲୋକ ଥିଲେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା। ଧର୍ମର ନାଶ ଶୁଣି, ଅନେକ ଦଳ ସହିତ, ସେମାନେ ହିମଶିତ ମାଳା ଗଲା ଏବଂ ସିନ୍ଧୁ ମାର୍ଗରେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ଜନାଙ୍କ ଜନନୀମାନେ ନେଇ, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଲେ। ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତରପୁତ୍ର ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ବାହ୍ଲିକ, କାମରୂପ, ରୋମନ, ଖୁରଜ, ଶଥ ଆଦି ଜନମାନେ, ସେ ଏକ ଏକ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ନେତାଙ୍କ ଦେଶର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ। ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମା ସିନ୍ଧୁ ପରେ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ଦିଆଗଲା। ହୁଣ ଭୂମିର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପବିତ୍ର ମନୁଷ୍ୟ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିଲେ। ସେ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ—“ତୁମେ କିଏ?” ଉତ୍ତରରେ ସେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଧର୍ମର ଉପଦେଷ୍ଟା, ସତ୍ୟ ଏବଂ ନିୟମରେ ନିବେଦିତ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ତତ୍କାଳ କହିଲେ—ସତ୍ୟର ଅବନତି ଆସିଲାବେଳେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଚୋର ଶାସକ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କଲି; ଏହି କଥା ଶୁଣ, ରାଜା। ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ଉତ୍ତମ ପାଠ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ତାହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।