ଏକ ସମୟର କଥା, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କୃପା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ନିବେଶିତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ମାଥାରେ ସିଧା ତିଳକ ଲଗାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଗଳାରେ ତୁଳସୀର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ସେ ସବୁ ସଭାରେ ମହାଟିକା କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜପ ବିଷୟରେ କହିଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅ, କେହି ଦୁଃଖର ଅଂଶୀ ହେଉନାହାନ୍ତୁ। ଶୁଭ ହେଉଛନ୍ତି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଶୁଭ ହେଉଛନ୍ତି ସେ ଯାହାଙ୍କର ପତାକାରେ ଗରୁଡ ଅଙ୍କିତ। ଯେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ କଳିଯୁଗର ଏହି ଇତିହାସ ଶ୍ରବଣ କରେ, ସେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏଭଳି ଭାବେ, ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ କଳିଯୁଗ ଇତିହାସର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚରିତ୍ର ଓ ମହିମା ବିଷୟରେ ଅଧ୍ୟାୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟର କଥାକୁ ଶୁଣିବା। ଏଠାରେ ଏକ ଶତ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଶାସନ ଥିଲା, ଯାହା ଧରାରେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ସମାନ ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ହେ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା କରିଥିଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ, ମା ସରସ୍ୱତୀ ଓ ବ୍ୟାସ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ବିଜୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟ ନାମକ ମହାଚକ୍ର ଯେତେବେଳେ ବୈବସ୍ୱତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସମସ୍ତ କୌରବ, ଯୁଦ୍ଧ ଉତ୍ସାହରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ। ଦିନ ଶେଷରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ଅସୁବିଧା ଜାଣି, ସମୟର ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ଦିନେ, ସମସ୍ତ କାଳର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜଗତର ପାଳକ, ପାପ ନାଶକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର ଜଣାଇଯାଏ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଶିବିରଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ଓ ତୁମର ଭକ୍ତ। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ତୁମେ ହସ୍ତରେ ଶକ୍ତି ଧରି ଅବତାର ନେଲେ। ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ କୃଷ୍ଣ ଗଜସାହ୍ୱୟାକୁ ଗଲେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ଦ୍ରୌଣି ଓ ଭୋଜ, କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ଶିବଦତ୍ତଙ୍କ ତଳୁ ତଳୱାର ନେଇଲେ। ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ହତ୍ୟା କରି, ଦ୍ରୌଣି ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ପାର୍ଷତଙ୍କ ରଥୀ, ଜୀବିତ ଓ ଭୟଭୀତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଗଲେ। ଏହି ଅନ୍ୟାୟ ଶିବଙ୍କ ଉପରେ ହେବାକୁ ଜାଣି, ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଶିବଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ତେବେ ରୁଦ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଶାପ ଦେଲେ— "ତୁମେ କୃଷ୍ଣର ଉପାସକ ହେବ।" "କଳିଯୁଗରେ ପୁନଃଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମେ ଏହି ଅପରାଧର ଫଳ ଭୋଗିବ।" ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ହରିଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ମନେ ମନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ଶିବ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। "ତୁମେ ମୋ ଦେହରେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ନାଶ କରିଥିଲ, ତାହା ତୁମେ ଶୁଣ," ବୋଲି ଶିବ କହିଲେ। ଶିବ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, "ତୁମର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଇଥିଲି।" ଏହାପରେ, ଶିବ ଅନୁସୂଚନା କଲେ— "ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବତ୍ସରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଭୀମ ଅପଶବ୍ଦର ପ୍ରଭାବରେ ମ୍ଲେଛ ଜାତିରେ ଜନ୍ମିବେ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅଂଶ, ଯେ ମୋତେ ଭକ୍ତି କରେ ଓ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ସେ ଜନ୍ମ ନେବ। ନକୁଳ କନ୍ୟାକୁବ୍ଜରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଜନ୍ମିବେ। ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ ଭାବେ ଜନ୍ମିବେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ ଅଜମେରୁ ଦେଶରେ ଜନ୍ମିବ। ଭେଳା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାରକ କର୍ଣ୍ଣ ହେବ। କୌରବମାନେ ମାୟା ଯୁଦ୍ଧ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ମୋ ଶକ୍ତି ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହେବେ। ଏକ ବଡ଼ ଓ ଶୋଭାମୟ ନଗରୀ ଅଛି, ଯାହା ଦେବୀ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ।" ଏହିପରି ଭାବରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଶାପ ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବ ଓ କୌରବମାନେ ନୂତନ ଯୁଗର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅନେକ ଜନ୍ମ ଓ ଦୈବ ଲୀଳାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବେ।