କାଶୀର ସ୍ୱାମିନୀ, ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦ ଦାତ୍ରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୟମୁକ୍ତି ଦାୟିନୀ, ରତ୍ନ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ସାଗର, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରିବାରୀ ପବିତ୍ରତମା ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକଶତ ଆଠି ନାମର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ଭକ୍ତ ଧ୍ୟାନରେ ନିଶ୍ଚଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବସିଥିଲେ। ଏହାପରେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଋଗ୍ବେଦର ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ଭକ୍ତ ପରେ ରାଜା ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞର ପୂରୋହିତ ହେଲେ। ଓ ବିଦ୍ୱାନ୍, ଏଭଳି ଆଦିଙ୍କ କର୍ମର ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ଏଭଳି, ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚାରି ଯୁଗ ଓ କଳିଯୁଗର ବୃହତ୍ କଥାମାଳାରେ ‘ପ୍ରଥମ କର୍ମକଥା’ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏହାପରେ, ଭୀମବର୍ମା ନାମକ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଥିଲେ, ଯିଏ ମାଂସ ଓ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିଲେ। ମାଂସ ଲୋଭରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଗାଁ ମୁର୍ଗି ଓ ଶୁଆଁ ଖାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ମାନବ ମାଂସ ଖେଇବା ଆଦତ ହେଲା; ଯୁବକ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୀନ ଶୋଷଣ ଓ ଜ୍ୱରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଲୋକ ପାଇଁ ଚଣ୍ଡୀକା ପାଠ କରାଗଲା। ପୁନର୍ବାର, ମଗଧ ଦେଶରେ ସେ ରାଜା ଭାବେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏଥିରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଓ ବେଦ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ହେଲେ। ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଋଷି ମଧ୍ୟ କର୍ମକଥା କହିଦେଲେ। ଏହି ରାଜା ପ୍ରତିଦିନ ଶାଶ୍ଵତ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପୂଜା କଲେ। ମହାମାୟାଙ୍କ କୃପାରେ ସେଠି ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ହେବାର ମହତ୍ୱ ଲାଭ କଲା। ବାର ଦିନ ପରେ, ଶକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଗୁରୁ ଆସିଲେ। ତାପରେ, ଶାଶ୍ଵତ ଜଗତ୍ଜନନୀ ଦେବୀ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ଅତି ଶୁଭ ଓ ଧନ୍ୟ ରାଜା ଦେବତାମାନେ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ। ଏଭଳି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାଜୁର୍ବେଦର ପଥ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ତାହା କହିଦେଲି। ଏହିପରି, ଋଷିମାନେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ମହତ୍ୱ ତୁମକୁ ନର୍ବିକ କଲି। ଏପରି ଭାବେ, ଚତୁର୍ଯୁଗ ଓ କଳିଯୁଗର ବୃହତ୍ କଥାମାଳାରେ ଚତୁର୍ଥି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ବିଦ୍ୱାନ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ପତଞ୍ଜଳି ବସୁଥିଲେ। ସେ ବେଦ ଓ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ, ଗୀତାର ଉପଦେଶରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଥିଲେ। ଏକଦିନ ସେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବାକୁ ନିକଟ ହେଲେ। ବର୍ଷା ଶେଷରେ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ ଦେବୀଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ। ଶିବାଙ୍କୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ କହିଲେ, “ତୁମେ ନିଜେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ମୃତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶୁଭଦାୟିନୀ।’’ ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀଙ୍କ ଦିହା ଶବ୍ଦ ଆସିଲା, “ଏହି ଚରିତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିବ। ମୋ ଭକ୍ତିର ଫଳରେ, ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କୁ ପରାଜୟ ମିଳିଛି।” ଦେବୀଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ। ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ତୁଳସୀ ମାଳା ଓ ମାଥାରେ ଉପରି ତିଳକ ପିନ୍ଧି, ସେ ସମସ୍ତ ସଭାରେ ମହାଭାଷ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ଏଭଳି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ ଜପ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମସ୍ମରଣ ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳ ଦେଖନ୍ତୁ, କେହି ଦୁଃଖର ଅନୁଭବୀ ନ ହେଉନ୍ତୁ। ମଙ୍ଗଳମୟ ବିଷ୍ଣୁ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ କଳି ଯୁଗ ଚରିତ୍ର ଶ୍ରବଣ କରେ, ସେ ଶୁଭ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏଭଳି, କଳିଯୁଗ ଚରିତ୍ରର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ମହତ୍ୱ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏହାପରେ, ଏଠାରେ ଏକ ଶତଦ୍ୱାଦଶ ଶାସନ ଥିଲା, ଯାହା ପୃଥିବୀରେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ସମାନ ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା କରିଥିଲେ।