ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚତୁର୍ୟୁଗ ଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ପରେ ଅନେକ ଶ୍ରୋତା ଜଣାଇଲେ, “ସମସ୍ତ ବେଦ ଏତେ ବିସ୍ତୃତ ଯେ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ବେଦ ପାଠ କରି ଫଳ କିପରି ମିଳିବ? କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ?” ଏହି ସମୟରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାରୀ ଓ ଏକ ଶୂଦ୍ର ପୁରୁଷଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜଣେ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ‘ବ୍ୟାଧକର୍ମ’ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାରୀ, ଯାହା ତିନିଥର ବେଦ ପଢ଼ିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ କାମିନୀ। ତାଙ୍କର ପତି ଜୀବିକାର ନିମିତ୍ତେ ଏକଦିନ ସପ୍ତଶତୀ ପାଠ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ମାସ କଟିଗଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଅବସରରେ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିଷାଦଙ୍କୁ କାଠ ବୋଝି ଜୀବିକା ଚାଲାଇବାକୁ ଦେଖି, କାମିନୀ ତାଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିଲେ ଏବଂ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଶିଶୁ ଅବେଦଜ୍ଞ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ—ମା ଓ ପୁଅ—କୁ ଘରରୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ। ଏହାପରେ, ସେ ନିଷାଦ ମାଁ-ପୁଅ ପ୍ରତିଦିନ ଚଣ୍ଡୀକା ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ କରି ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତରେ ବସିଥିଲେ। ସେମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ନିଷାଦ ଘରେ ଖୁସିରେ ବାସ କଲେ। ପୁଅ ଶିକାର କାମରେ ଲାଗିଲେ, ଚୋରି କରି ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଚୋରିରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇ, ଏକ ଦିନ ସେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୋଶାକ ଚୋରି କଲେ। କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ପାଠର ପ୍ରଭାବରେ, ତାଙ୍କ ମନ ଧର୍ମ ଓ ନ୍ୟାୟରେ ଅନୁରାଗୀ ହେଲା। ସେଠାରେ ଏକ ଗୁରୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ହୋଇ, ମୈ଼ଶ ମନ୍ତ୍ର ଚନ୍ତନ କଲେ ଓ ଆଦି ଦେବୀଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କଲେ। ସେ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରସଂଶା କଲେ। ଦେବୀ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ସନାତନ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ଚିରଯୁବତୀ, କାଶୀର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶିନୀ ଓ ରତ୍ନମୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ସାଗର। ଏପରି ୧୦୮ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ। ତାହାପରେ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଋଗ୍ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପୁରୋହିତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଆଦି କର୍ମର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଉଛି। ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି— ଭୀମବର୍ମାନ୍ ନାମକ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଥିଲେ, ଯିଏ ମାଂସ ଓ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିଲେ। ମାଂସ ଲୋଭରେ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ଶୂକର, ଗ୍ରାମ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଭୁଞ୍ଜିଥିଲେ। କ୍ରମେ ସେ ମାନବ ମାଂସ ଭୁଞ୍ଜିବାରେ ଲାଗିଲେ, ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ରୋଗ ଓ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ଚଣ୍ଡୀକା ପାଠ କରାଯାଇଥିଲା। ପୁନଃ, ମଗଧରେ ସେ ରାଜା ଭାବେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଜନ୍ମସିଠିରୁ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଓ ବେଦଧର୍ମରେ ଅନୁରାଗୀ ହେଲେ। ସେଠିରେ ଏକ ଋଷି ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟମ କର୍ମର ଉପାଖ୍ୟାନ କୁହିଲେ। ରାଜା ପ୍ରତିଦିନ ସନାତନ ଦେବୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ମହାମାୟାଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କଲେ। ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଶିକ୍ଷକ ଶକ୍ତିସାଧନାରେ ଲିନ ହୋଇ ଆସିଲେ। ଏବେ ସନାତନ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମାତା, ଦେଖାଦେଲେ। ଏହି ଶୁଭ ଅବସରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାଜା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଭିଲାଷିତ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ। ଏପରି ରୂପେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ବେଦମାର୍ଗ ଏବଂ ଯଜୁର୍ବେଦର ମହତ୍ତ୍ୱ ଋଷିମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ, ତାହା ତୁମକୁ କୁହିଦେଲି।