ସେତେବେଳେ, ତାଙ୍କର ଝିଅର ଶ୍ୱାଶୁର ଦେଖିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କର ଜମାତା ଜଳରେ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ସେ ଅଚେତନ ହୋଇ ବିଷାଦରେ ଡୁବିଗଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, କଳାବତୀ ମଧ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ସେ ଦୁଃଖରେ କହିଲେ, “ହା ନାଥ, ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, କରୁଣାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଅର୍ଧ ଦେହ କେଉଁଠି ଗଲା? ଅର୍ଧ ଦେହ କେମିତି ବଞ୍ଚିପାରେ?” କଳାବତୀ, ତାଙ୍କର କମଳ ନୟନରୁ ମୋତି ଓ କୁଳିଆ ମଣିର ମାଳା ସହିତ ଜଳବିନ୍ଦୁ ଛାଡ଼ିଲେ। ସେ ଦୁଃଖରେ ଦେବତା ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି କହିଲେ, “ହା ସତ୍ୟନାରାୟଣ, ସତ୍ୟର ସାଗର, ମୋତେ ଉଠାଇଦିଅ, ମୁଁ ବିୟୋଗରେ ଡୁବିଯାଇଛି।” ଏଉଁବେଳେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ଆକାଶରୁ ଶୁଣିଲେ, “ହେ ସାଧ୍ବୀ, କଳାବତୀ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ମୋ କୃପା ପ୍ରଦାନ କରୁ।” ଏହି ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବାଣୀ ଶୁଣି, କଳାବତୀ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏଉଁଠାରେ, ସେ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଶେଷ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତିରେ ଅନୁଗତ ହେଲେ। ଏହି ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ପୁଅ ଓ ପଉଁତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘିରିଗଲେ। ଯେଉଁ କୌଣସି ମଣିଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଚରିତ୍ରକୁ ଶୁଣେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ପାଏ। ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ କଥା ଶୁଣେଇଲି। ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ନାରାୟଣ ବ୍ରତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ହେ ସୂତ, ଏହି ବ୍ରତ ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଲୁ, ଯାହା ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, କଣ ତାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଛି? ଯେଉଁଠି ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଙ୍ଗ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯମଲୋକର ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କଳିଯୁଗ ଅଧର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ସମୟ, ଏଠି କେଉଁ ଆଶ୍ରମ କିମ୍ବା ବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋର ପରମ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିପାରିବି? କଳିଯୁଗରେ ବାନପ୍ରସ୍ଥ ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ କେବଳ କେତେକ ଠାରେ ମିଳେ। ତେଣୁ, ଏହି ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗରେ ମୋତେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ; ତେବେ ମୋର ଜନ୍ମ ସାଫଳ୍ୟ ହେବ ଓ ପରମ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ ହେବ। ଏଭଳି ନିଷ୍ପତ୍ତି କରି, ସେ ଶୁଭଦାୟିନୀ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ, ସତ୍ୟ-ଚିତ୍-ଆନନ୍ଦ ମୟୀ ବିଶ୍ୱ ଜନନୀକୁ ଉପାସନା କଲେ। ପିତୃଶର୍ମା କହିଲେ, “ତିନି ଗୁଣର ଏକତାର ମୂର୍ତ୍ତି, ତାହାର ଚତୁର୍ଥ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ମହାତ୍ତ୍ୱର ମାତା, ଦ୍ଵିତ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକାରୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଗୁଣବିଶିଷ୍ଟା, ଶୁଦ୍ଧା ମାତାକୁ ନମସ୍କାର। ଜ୍ଞାନର ମାତା, ଶୁଦ୍ଧତାର ମାତାକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ରଜୋଗୁଣର ଶୁଦ୍ଧ ମୂର୍ତ୍ତି, ତିନି ଲୋକରେ ବିରାଜିତା ମାତାକୁ ନମସ୍କାର।” ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ କୃପା କରିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାହା ଦେବୀ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେଠି ସହ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରଜସ୍ୱଳା ଥିବାବେଳେ ସେ ପ୍ରଥାନୁସାରେ ଦାନ ଦେଲେ। ଏହି ବିବାହ ସମୟରେ ଋଗ୍, ଯଜୁସ୍, ସାମ ଓ ଚତୁର୍ଥ ଅଥର୍ବଣ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ। ଯଜୁସ୍ ଠାରୁ ଜଗତ୍ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୀମାଂସା ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅଥର୍ବଣଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଅ ଥିଲେ ବରରୁଚି, ଯିଏ ରାଜାମାନେଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଥିଲେ; ସେମାନେ ମଗଧର ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ସଭାକୁ ଗଲେ। ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ଆଦର ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।