ଲୀଳାବତୀ ତାଙ୍କର ମାସିକ ଶୁଦ୍ଧି ପରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ସେବା କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ ତାଙ୍କର ଗୃହରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାର ମନୋହର ପଦ୍ମପତ୍ର ସମାନ ଚଞ୍ଚଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା, ଏହି ଜନ୍ମ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହେଇଥିଲେ। ପିତା ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଡାକି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇଥିଲେ। ମୂନିର ଗୃହରେ କଳାବତୀ ନାମକ ଏହି କନ୍ୟା ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଦେଖାଶୁଣା ହେଇ ବଢିବାରେ ଲାଗିଲା। ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ପ୍ରାୟ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କ ହେଲା ଓ ମାସିକ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। କଞ୍ଚନପୁର ନଗରରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ ଯାହାର ନାମ ଶଂଖପତି। ମୁନି ତାଙ୍କୁ ନିଜ କନ୍ୟା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ବର ବୋଲି ଚୟନ କରିଥିଲେ। ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ, ଶୁଭ କ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ମୁନି ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମନ ଶୁଭ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ମୁନି ଶଂଖପତିଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲେ, ଶଂଖପତି ମୁନିଙ୍କୁ ପିତା ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ଶଂଖପତି ତାଙ୍କର ଶାଳୀ ସହିତ ଏହି ଘଟଣାକୁ ଭୁଲି ଆଉଥରେ ବ୍ୟାପାର କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ। ସୂତା କହିଲେ—ମୁନି ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବାଣିଜ୍ୟ ପାଇଁ ଜାହାଜ ଏଉଁଜାଡ଼ି କରି ଏକ ଦେଶରୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ବ୍ୟାପାର କରି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କର୍ମର ଫଳରେ, ବ୍ୟାପାରୀ ଶଘ୍ର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତେ ଘୁମ ଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଧନ ଚୋରମାନେ ଚୋରି କରି ନେଇଯିବାରୁ ବିପଦ ଆସିଲା। ସେ ପ୍ରଭାତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ସେଉଁଠି କହିଲେ, "ଶୁଣନ୍ତୁ, ଭୂମିର ନାଥ!"—"ସମସ୍ତ ଚୋର ଲୁଚି ଚାଲିଗଲେ; ଆମେ ଜାଣିନାହୁଁ, ରାଜା!" ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହେଇ କହିଲେ, "ସମସ୍ତେ ଏଠାକୁ ଆସ!" ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ, "ନାହିଁ ଆସିଲେ, ତେବେ ତୁମେ ତୁମ ସମସ୍ତ ସାଥୀ ସହିତ ମରିବା।" ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ଚୋରମାନେ ନେଇଯିଥିବା ସମ୍ପଦ ଫେରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ। ବ୍ୟାପାରୀ ଚିନ୍ତା କଲେ—"ରାଜା ମୋ ସମସ୍ତ ଦଳ ସହିତ ମୋତେ ମାରିଦେବେ; ମୁଁ କଣ କରିବି, କେଉଁଠି ମୋ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି?" "ନର୍ମଦା ନଦୀରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ଶିବଲୋକ ଲାଭ ହୁଏ।" ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବିଦେଶୀ ବ୍ୟାପାରୀ ତାଙ୍କର ବହୁ ସମ୍ପଦ ଦେଖିଲେ। ଚିନ୍ତା କଲେ—"ଏହି ଚୋର," ଏହି ଭାବରେ ସେ ଜଣକୁ ନିଜ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ। ରାଜା ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେଖି ହରିଙ୍କ ବିରୋଧୀ ଭାବେ ଦୃଷ୍ଟି କଲେନି। ବ୍ୟାପାରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶାଳୀ ଲୋହା ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ କାରାଗାରରେ ଥିଲେ। ଦୁହେଁ ବୃତ୍ତିଶୀଳ ହୋଇ, ଅନେକ ଦିନ ଦୁଃଖରେ ଦେଖିଲେ—"ମୋ ଜିଅ ଓ ଜୀବନ ସାଥୀ କେଉଁଠି? ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭାଗ୍ୟର ବିପରୀତତା!" "ନିଶ୍ଚୟ, ଆଗରୁ ମୁଁ ଭାଗ୍ୟକୁ ଅସନ୍ତୋଷ କରିଛି।" ଏହି ଭଳି, ପିତା-ଏବଂ ଶାଳୀ ଦୁହେଁ ଦ୍ବାଦଶ ଦିନ ଦୁଃଖରେ ଅତିବାହିତ କଲେ। ଏଠିଁଠି, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ହରିଙ୍କ ନାମ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ନିବାସରେ ରହନ୍ତି। ହରିଙ୍କ ବିରୋଧୀ ଲୋକ ଅନେକ ନରକକୁ ଯିବେ। ଧର୍ମ, ଯଜ୍ଞ, ରାଜା ଓ ଚୋର—ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ମାତାମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞରେ 'ସ୍ଵଧା' ଓ 'ସ୍ଵାହା' ଦେବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଦୁଇ ମଧ୍ୟରେ, ଚୋର ହେଉଛି ହତ୍ୟାକାରୀ; ସମସ୍ତେ ଧର୍ମର ସେବକ। ଏହି ବୃତ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କ ଧନ, ସତ୍ୟ ନଥିବାରୁ, ଗୃହରେ ରଖା ଯାଇଥିଲା। ସେ ପୋଷାକ, ଆଭୂଷଣ ଓ ଏହିପରି ବସ୍ତୁ ଜରିକି ଖରିଦି ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, କନ୍ୟା ଖାଇବା ଓ ପିନ୍ଧିବା ବସ୍ତୁ ନଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଜଗତ୍ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ; କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ।